Bestuurder bestelbus aangehouden voor dodelijk ongeval in Kats

Algemeen Nieuws

03/06/2020

Een 44-jarige bestuurder van een bestelbus uit Nieuwkerk is dinsdagavond aangehouden voor een ongeval eerder die avond op de Eerste Deltaweg in Kats, waarbij een 21-jarige motorrijder uit Kloetinge om het leven kwam. Dat maakt de politie woensdagochtend bekend.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

FIH verandert kwalificatie WK: vier tickets op EK

Nederlands Elftal

02/06/2020

De Internationale Hockey Federatie (FIH) heeft het kwalificatieproces voor de WK’s in 2022 en 2023 aangepast. Door de verplaatsing van de Olympische Spelen, is het meerendeel van de tickets voor het mondiale toernooi te bemachtigen via de continentale kampioenschappen. De Oranje Heren moeten hierdoor in de top vier eindigen op het EK dat in juni 2021 in Amsterdam wordt gehouden. De Oranje Dames zijn al zeker van een WK-ticket, als co-host, samen met Spanje.  In de originele opzet zouden alleen de continentale kampioenen zich rechtstreeks plaatsen voor het WK. De overige tickets werden via kwalificatiewedstrijden verdeeld. Net als voor de Olympische Spelen van Tokio het geval was. De door het coronavirus bomvolle hockeykalender voor komend jaar noopt de FIH tot aanpassing van dat schema. De FIH heeft daarom elf in plaats van zes tickets gekoppeld aan continentale toernooien. Hierdoor zijn er op het Europees kampioenschap in juni 2021 in het Wagener Stadion, zowel bij de mannen als bij de vrouwen, vier tickets te verdienen. In maart 2022 wordt nog wel een kwalificatiewedstrijden gehouden waarbij de resterende vijf tickets worden verdeeld. Hoe de plaatsingswedstrijden er precies uit gaan zien en hoeveel plekken elk continent krijgt, wordt later bekend gemaakt. Oranje Dames als host al zeker van WK Bij de mannen is India al zeker van deelname als organiserend land. Het WK voor mannen wordt in januari 2023 gehouden, dat van de dames in de zomer van 2022 waarbij zowel wedstrijden in Nederland (Wagener Stadion) als in Spanje worden gespeeld . Die landen zijn hierdoor beide al zeker van een plek op het WK. Dit betekent dat op het EK bij de vrouwen nog maar twee tickets te verdienen zijn. Bij de mannen plaatsen de twee teams die bovenaan in de poule eindigen zich dus voor het EK. De Oranje Heren zitten in de poule bij Duitsland, Frankrijk en Wales. Overzicht verdeling WK-tickets Vrouwen Tickets  Opmerking Mannen Tickets Opmerking Afrika 1 Afrika 1 Azie 2 Azië 3 (Inclusief India) Europa 4 (Inclusief Nederland en Spanje) Europa 4 Oceanie 2 Oceanië 2 Zuid-Amerika 2 Zuid-Amerika 1       Het bericht FIH verandert kwalificatie WK: vier tickets op EK verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Buitenlandse versterking voor HGC

Hoofdklasse

02/06/2020

Het bestuur en de Commissie Tophockey HGC maken bekend dat Marc Serrahima Castella de selectie van Heren 1 HGC komend seizoen zal versterken. Marc (25 jr) komt over van Club Junior, San Cugat, Spanje. De Spaanse international, verdediger, heeft 70 caps op zijn naam. HGC ziet in hem een extra versterking van de achterhoede van Heren 1 en de club heet Marc van harte welkom.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Podcast | ‘Rico de Chileen kan jarenlange strafeis verwachten om drugshandel’

Algemeen Nieuws

02/06/2020

In de ochtendpodcast Dit wordt het nieuws praten we je bij over het belangrijkste nieuws van nu en bespreken we het nieuws van de dag.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Video | Drukke Dam in Amsterdam minuut stil voor doden door politiegeweld

Algemeen Nieuws

01/06/2020

Duizenden mensen protesteerden maandag tegen politiegeweld tegen zwarte mensen in de Verenigde Staten en Europa. Voor iedereen die is omgekomen door excessief optreden van de politie werd op de volgepakte Dam in Amsterdam een minuut stilte gehouden.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Het geheime ‘gehoorapparaat’ van Ageeth Boomgaardt

Nederlands Elftal

01/06/2020

In de rubriek  Oranje Franje  belichten we opvallende en niet-alledaagse gebeurtenissen rond de vele interlands van de beide Oranje-teams. In de achtste aflevering aandacht voor de oordopjes waarmee bondscoach Marc Lammers zijn speelsters op het WK van 2002 geheime instructies gaf. Begin juli 2002 krijgt Marc Lammers een geweldig idee. Zoevend over het Franse asfalt – de bondscoach van de Oranje Dames mag op uitnodiging van de Rabobank een dagje meerijden in de Tour de France – heeft hij vooral oog voor de communicatie tussen ploegleider en wielrenners. Die verloopt via oortelefoontjes, waarbij de renners continu aanwijzingen krijgen en worden bijgepraat over het verloop van de koers. Op de bijrijderstoel van de ploegleidersauto weet Lammers het zeker: die oortjes zouden een verrijking zijn voor de communicatie met zijn team, dat zich voorbereidt op de Champions Trophy in Macau in augustus van dat jaar en het WK in Perth, drie maanden later. Ze zouden vooral van nut kunnen zijn bij de aanvallende en verdedigende strafcorner van Oranje, die steeds minder geheimen kent voor de concurrerende landen. Marc Lammers, bondscoach van de Oranje Dames tussen 2001 en 2008. Foto: Koen Suyk ‘Ik werd in die tijd gek van alle video- en opnameapparatuur die andere landen gebruikten tijdens wedstrijden tegen ons’, legt Lammers uit. ‘Net als in het honkbal hanteerde ik bepaalde tekens en gebaren bij onze strafcorners, om aan te geven welke variant we zouden spelen of waar de ruimte lag. Andere topteams maakten een studie van die tekens om te kunnen ontdekken wat we van plan waren. Met die oordopjes zouden we die informatie voortaan voor onszelf kunnen houden.’ Afzakkende rokjes Lammers, een vooruitstrevende coach die eerder al de videobril en hartslagmeters introduceerde bij Oranje, gaat meteen aan de slag met zijn idee en experimenteert achter de schermen met de elektronisch hulpmiddelen. Eerst krijgen de speelsters oormicrofoontjes met een ontvangstkastje, maar dat blijkt geen succes. Lammers: ‘De rokjes van de meiden zakten naar beneden door het gewicht van de ontvanger en bovendien bleek het niet toegestaan met een scherp voorwerp aan het lijf te hockeyen.’ Lammers schakelt vervolgens TNO Delft en het Zwitserse bedrijf Phonak in, gespecialiseerd in het maken van kleine gehoorapparaatjes. De uitkomst is een draadloos oordopje dat ook in de beveiligingsbranche wordt gebruikt. Eind oktober, in een serie oefenwedstrijden tegen Schotland in Den Bosch, worden ze voor het eerst getest door de speelsters. Ageeth Boomgaardt tijdens het WK 2002 in Perth met het geheime oordopje. Foto: Jeroen van Bergen Ageeth Boomgaardt, op dat moment 139-voudig international en de strafcornerspecialist van Oranje, is één van de eerste speelsters die een oortje mag dragen. Het is niet meteen een daverend succes. ‘Ik raakte het ding op een gegeven moment kwijt’, herinnert Boomgaardt zich. ‘Het was uit mijn oor gevallen. Ik weet nog dat ik net deed alsof ik een lens was verloren toen ik ernaar zocht. We wilden natuurlijk niet dat het ontdekt zou worden.’ De oordopjes blijken perfect op maat gemaakt voor potige uitsmijters en bodyguards, maar zijn veel te groot voor de oren van de internationals. Lammers: ‘Met huidskleurige tape en neuspleisters bleven ze uiteindelijk wél zitten en waren ze bovendien van een afstandje minder goed zichtbaar.’ Ontmaskerd in Perth De oordopjes reizen met Oranje mee naar het WK, dat van 24 november tot en met 8 december 2002 in het Australische Perth wordt gehouden. Daar zal blijken dat de innovatie van Lammers geen lang leven beschoren is. Na vier wedstrijden in de groepsfase van het toernooi is er zoveel commotie en discussie ontstaan over het technische hulpmiddel, dat Lammers op het matje moet komen bij de Canadese toernooidirecteur Janet Ellis. Hoewel nergens in de regels van het internationale hockey staat dat het gebruik van oortelefoontjes verboden is, krijgt de bondscoach te horen dat hij ze niet langer meer mag gebruiken. De KNHB gaat nog in beroep tegen het besluit, maar kan het verbod niet ongedaan maken. ‘Met die oordopjes zouden spelers teveel in robots veranderen. Hockey is dan een soort schaken met levende stukken, en dat was onwenselijk’, licht Lammers toe. Dat Oranje in Perth nog vier wedstrijden lang gebruik heeft kunnen maken van de oordopjes is al opmerkelijk, want al tijdens de eerste wedstrijd tegen Zuid-Afrika (3-0 zege) wordt het hulpmiddel bij toeval ontdekt door Jeroen van Bergen, destijds fotograaf van Hockey Magazine. ‘Ik zag Ageeth Boomgaardt bij een strafcorner telkens aan haar oor friemelen’, blikt Van Bergen terug. ‘Uit nieuwsgierigheid heb ik toen een telelens gepakt om een foto van dichtbij te kunnen maken. Na afloop in het perscentrum bekeek ik de foto vergroot op mijn laptop. Toen zag ik ineens dat apparaatje in haar oor.’ De slechthorenden van Oranje Van Bergen koos ervoor om Lammers persoonlijk ná de persconferentie over de foto te bevragen, dus bewust buiten het bereik van alle andere aanwezige journalisten. Van Bergen: ‘Ik liet Marc mijn foto zien en vroeg:  heeft Ageeth hier nou een gehoorapparaatje in of zo?  Toen heeft hij me verteld dat het een oordopje was waarmee ze instructies vanaf de zijlijn kreeg. Hij liet me vrij in mijn journalistieke keuze, maar zei wel dat hij het zou waarderen als dit niet in de publiciteit zou komen.’ Van Bergen liet zijn Oranje-hart spreken en hield zijn vondst stil. ‘Als ik op dat moment bij een ander journalistiek medium had gewerkt, had ik wellicht een andere keuze gemaakt’, aldus Van Bergen, die enkele dagen later zag hoe ook Mijntje Donners, Fatima Moreira de Melo, Minke Smabers, Minke Booij en Janneke Schopman ‘gehoorapparaatjes’ droegen tijdens de wedstrijden. Het aantal slechthorenden in Oranje was blijkbaar in rap tempo toegenomen. Oranje won in die eerste WK-dagen via twee rake strafcorners van Mijntje Donners en Ageeth Boomgaardt van Japan (2-0), versloeg Engeland met 2-1 dankzij de winnende goal uit een corner van Boomgaardt en verpletterde Ierland met 6-0, mede door drie treffers uit een strafcorner. Na dat vierde duel hadden ook video-analisten van de andere landen inmiddels door dat Lammers vanaf de bank met een hand voor zijn mond aanwijzingen gaf aan zijn speelsters. Daarmee was het geheim van de oordopjes definitief ontdekt en kon ook Van Bergen zijn primeur niet langer verborgen houden. De ophef in de media leidde uiteindelijk tot het verbod van de toernooi-organisatie. Betere communicatie Of Oranje nou een oneerlijk voordeel heeft gehad door het gebruik van de oordopjes? Boomgaardt denkt van niet. ‘Die oortjes maakten vooral de communicatie sneller en duidelijker. Marc kon vanaf de zijlijn in alle rust aanwijzigingen geven en hoefde niet als een malle over het veld te schreeuwen. Dat was het grote verschil. Dit hulpmiddel paste precies in zijn drang om het hockey te vernieuwen en verder te professionaliseren.’ Lees hier de eerdere afleveringen in deze rubriek Bierdrinkende scheidsrechters blunderen erop los Hockeyen in een modderlaag van tien centimeter Dick ‘The Flying Dutchman’ Esser vloog en blonk uit Hoe de FIH de Oranje Dames op gênante wijze liet juichen Gigantisch pak slaag op de eerste wereldreis Paul Litjens: van kilo’s kauwgom naar een Oranje-record De onwennige kennismaking met kunstgras Het bericht Het geheime ‘gehoorapparaat’ van Ageeth Boomgaardt verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Marijn Veen: ‘De Spelen waren voor mij eigenlijk onhaalbaar geweest’

Nederlands Elftal

01/06/2020

Bij het verlaten van het parkeerterrein van SCHC zette international Marijn Veen haar auto in zijn achteruit en botste daarna per ongeluk tegen een andere auto aan. Acht maanden later ondervindt ze nog steeds de gevolgen van de hersenschudding die ze toen opliep. ‘Ik heb me wel eens afgevraagd of het nog goed zou komen. Nu gaat het gelukkig een stuk beter met me.’ In de dagen na de aanrijding voelde de aanvaller van Amsterdam zich zo slecht dat ze tijdelijk weer bij haar ouders introk. Zelfs bij de meest alledaagse geluiden, zoals haar vader die bij het afwassen de kraan aanzette en messen tegen elkaar aantikte, stopte ze van de pijn haar vingers in haar oren. Staren naar een elektronisch scherm, zoals een telefoon of een laptop, voelde na verloop van tijd alsof er een elastiek strak om haar hoofd getrokken zat. Het beklimmen van de trap in het huis van haar ouders was zwaarder dan het spelen van een hockeywedstrijd. Omdat ze vrijwel niets kon – niet hockeyen, geen Netflix kijken – zocht ze vertier in het bordspel Qwixx. Zelfs het gestuiter van een dobbelsteen over de tafel heen, konden haar oren niet verdragen. Veen: ‘Gek genoeg heeft de situatie met corona ervoor gezorgd dat ik mijn rust kon pakken. Dat de competitie werd beëindigd, nam bij mij een hoop druk weg. Ook het sociale leven lag stil. Ik hoefde niets te missen. Die rust was voor mijn herstel goed, maar mentaal was het proces wel zwaar. Dat is het nog steeds. Vooral omdat je niet weet hoelang het nog duurt.’ Marijn Veen heeft voor het Nederlands elftal gescoord tegen China. Foto: Willem Vernes Ik zou deelname de Spelen nooit hebben opgegeven, maar nu ze met een jaar zijn gesteld, kan ik wel concluderen dat ze voor mij eigenlijk onhaalbaar waren geweest. Haar huisgenootje Renée van Laarhoven weet wat Veen doorstaat. Zij kreeg in maart 2019 op de training van Kampong een stick tegen haar hoofd en liep ook een hersenschudding op. Van Laarhoven drukte Veen op het hart om geen datum aan haar rentree vast te plakken. Dat knoopte de international van Amsterdam in haar oren. Toch waren de Olympische Spelen van Tokio natuurlijk wel met potlood omcirkeld. Dagen werden weken. Weken werden maanden. Lang was de Pro League-trip met het Nederlands elftal haar stip aan de horizon. Maar die reis kwam te vroeg. Keer op keer duurde haar herstel langer dan verwacht. Veen: ‘Vorig jaar had ik natuurlijk een geweldig jaar. Alles ging goed. Met Amsterdam wonnen we de landstitel en de Europa Cup. Nu had ik vrijwel de eerste seizoenshelft gemist en kwamen de Spelen steeds dichterbij. Ik raakte gestrest. Dat bevordert het herstel van een hersenschudding natuurlijk niet. Ik zou deelname de Spelen nooit hebben opgegeven, maar nu ze met een jaar zijn gesteld, kan ik wel concluderen dat ze voor mij eigenlijk onhaalbaar waren geweest.’ In het seizoen 2018/2019 speelde Marijn Veen een belangrijke rol voor Amsterdam in het winnen van de landstitel. Foto: Koen Suyk Als dit alles over is, kan ik de hele wereld aan. Zo voelt het. Dan is het leven weer fantastisch. Het licht aan het eind van de tunnel komt nu steeds dichterbij. Veen traint weer met het Nederlands elftal mee. Vaak nog niet de hele training, maar ze maakt vorderingen. Afgelopen week verscheen ze voor het eerst op een training met Amsterdam. Ook haar studie pakte ze voorzichtig weer op. Ze woont weer thuis, maar bezoekt haar ouders nog wel wanneer ze behoefte heeft aan rust. ‘De stapjes die ik zet, zijn klein. Maar ik heb nog lang de tijd. Hopelijk mogen we in september weer wedstrijden spelen. Ik hoop dat ik snel weer honderd procent de oude ben. Als dit alles over is, kan ik de hele wereld aan. Zo voelt het. Dan is het leven weer fantastisch. Opstaan zonder zorgen, zonder pijn, waardeer ik nu al steeds meer.’ Afgelopen week speelde Veen met haar vriend weer het bordspel Qwixx. Toen de dobbelsteen over tafel stuiterde, keek ze hem aan. ‘Het klonk zó ontzettend zacht, dat het een soort opluchting voor me was. Het toonde aan dat het inmiddels echt stukken beter met me gaat.’ Het bericht Marijn Veen: ‘De Spelen waren voor mij eigenlijk onhaalbaar geweest’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Thijs Maartens zat paar weken op roze wolk

Nederlands Elftal

31/05/2020

Het Nederlands elftal is het hoogst haalbare voor een hockeyer. Slechts 866 spelers trokken ooit het shirt van Oranje aan. Voor tachtig van hen bleef het bij die ene keer. Zo ook voor Thijs Maartens die op 3 juni 2007 in Den Haag debuteerde in het duel met Zuid-Korea. Een waas. Met dit woord omschrijft Thijs Maartens zijn gevoel als hij terugdenkt aan zijn debuut bij de Oranje Heren. ‘Ik kan niet vertellen wat ik echt heb beleefd en wat ik er uiteindelijk zelf bij heb verzonnen. Mijn familie en vrienden hebben meer herinneringen aan die wedstrijd dan ik. Voor mij was het een soort halve droom. Een roes. Ik heb een paar weken op een roze wolk gezeten.’ Onverwacht ‘Ik was totaal overvallen door wat er gebeurde. Het was ook onverwacht, want ik was niet bezig met Oranje. Het was een superleuke verrassing. Een enorme eer. Het is letterlijk een kroon op mijn carrière’, blikt Maartens terug op die zomerdag in juni. Toegangsticket voor het duel Nederland-Zuid-Korea. Het debuut van Thijs Maartens in Oranje. Foto: Thijs Maartens Maartens speelde in totaal twaalf seizoenen voor Oranje Zwart. De verdediger debuteerde al als vijftienjarige in het eerste van de Eindhovense club. Twee jaar later, in 2005, won hij met Oranje Zwart de landstitel, de eerste in de clubhistorie. Jeugd WK Die zomer speelde hij met Jong Oranje het WK in Rotterdam. De ploeg, met spelers als onder meer Robert van der Horst, Wouter Jolie en Teun Rohof, eindigde op een vijfde plaats. In 2014 sloot Maartens zijn topsportcarrière af bij het Belgische Dragons en keerde terug bij het tot inmiddels Oranje-Rood gefuseerde Oranje Zwart. De verdediger kwam daarna nog een aantal keer in actie in het eerste team van de Eindhovense club als er blessures waren. Tegenwoordig speelt Maartens af en toe zijn wedstrijden bij Heren 2 van Oranje-Rood. Het is op deze plek dat ik me realiseerde dat er meer was dan hockey alleen Thijs Maartens ging studeren in Maastricht ‘Tijdens mijn periode bij Oranje Zwart ben ik gaan studeren aan het University College in Maastricht. Het is op deze plek dat ik me realiseerde dat er meer was dan hockey alleen. Ik vond het studeren en het sociale contact met mijn maatjes daar enorm aantrekkelijk’, legt Maartens uit. In deze fase belt bondscoach Roelant Oltmans Maartens op om hem uit te nodigen voor het grote Oranje. ‘Ik zat achter mijn computer toen hij mij belde. Ik wist dat Oltmans was gaan kijken bij het duel van Oranje Zwart tegen Kampong. Ik speelde toen goed, maar Oranje zat totaal niet op mijn radar. Het was een periode waarin hockey voor mij minder prioriteit had.’ Onwerkelijk ‘Het was totaal onwerkelijk’, gaat Maartens verder over zijn selectie voor Oranje. ‘Ik had eigenlijk nooit het besef een interland te spelen. Het Nederlands teams was een gevestigde groep, daarin werd niet zo geschoven. Ik was een hardwerkende verdediger en was niet de meest aansprekende naam. Ik zei altijd: ik ga in Heren 1 van Oranje Zwart spelen. Dat einddoel was ook mijn droomdoel. Alles daar bovenop was bonus, dus Oranje was voor mij een extra.’ Thijs Maartens in actie voor Oranje Zwart in het duel met Schaerweijde in de Hoofdklasse Heren. Foto: KNHB/Frank Uijlenbroek De Oranje Heren speelden in juni 2007 een serie van drie wedstrijden tegen Zuid-Korea. De eerste confrontatie tussen beide ploegen was in Den Haag op het terrein van hdm. Daarna volgden nog duels tegen de Aziaten in Hattem en Venlo. Vertrouwd ‘We zaten in een hotel in Wassenaar’, zegt Maartens over de aanloop naar dat eerste duel. ‘Dat voelde redelijk vertrouwd. Met Jong Oranje had ik daar al eens gezeten en met Oranje Zwart verzamelden we in het hotel als we voor de competitie tegen HGC speelden. Veel jongens van Oranje kende ik al van de competitie. Dat was niet spannend, maar juist leuk en gezellig.’ De Oranje Heren misten voor het eerste duel met de Zuid-Koreanen een aantal gevestigde namen. Jeroen Delmée ontbrak om privéredenen en Teun de Nooijer kreeg van bondscoach Oltmans een vervroegde vakantie. Daarnaast ontbraken nog vier internationals van Bloemendaal en ook Taeke Taekema en Roderik Huber waren niet van de partij. Ook debuut Baart en Caspers Maartens maakte tegen Zuid-Korea zijn debuut samen met OZ-teamgenoot Sander Baart en Quirijn Caspers van Kampong. De Oranje Heren kwamen dankzij twee doelpunten van Roderick Weusthof op 2-0, maar de Aziaten maakten die achterstand in de tweede helft ongedaan. In de daaropvolgende strafballenserie toonde Zuid-Korea zich net iets koelbloediger dan Nederland: 3-4. ‘Het idee van een interland spelen, vond ik bijzonder. Ik was ook zenuwachtig, Zuid-Korea was een lastige tegenstander. Ik dacht: geen fouten maken. Ja, de interlanddas heb ik gekregen. Ik wist niet dat je die zou krijgen, daar had ik nooit bij stilgestaan’, zegt Maartens. Mee naar China Na zijn debuut in Den Haag kwam Maartens niet in actie in Hattem en Venlo, maar speelde hij daarna nog wel wedstrijden tegen Italië en Frankrijk die echter niet meetelden als officiële interland. Vervolgens ging hij met Oranje mee naar China waar een jaar later de Olympische Spelen werden gehouden. Daar speelde een enkelblessure Maartens hem parten. ‘De laatste avond in Peking heb ik flink de bloemetjes buiten gezet terwijl ik geblesseerd op de tribune moest plaatsnemen. Ik vond het prachtig, maar denk achteraf niet dat iedereen daar zo over dacht’, blikt Maartens terug. Wereldreis Na een noodzakelijke operatie aan de enkel ging Maartens die zomer op wereldreis. Hij kwam daarna niet meer in beeld bij Oranje, dat een paar maanden later in Manchester de Europese titel veroverde. Wedstrijdaccreditatie van Thijs Maartens voor de interland tussen Nederland en Zuid-Korea. Foto: Thijs Maartens ‘Die ene interland heeft achteraf meer betekenis gekregen’, zegt Maartens. ‘Ik ben één van de 866 die een interland heeft gespeeld. Als ik daarover nadenk, wauw, dat is ongelooflijk. Het is een bijzonder getal, waar ik ook wel van schrik.’ Groter mogen dromen ‘Toen ik hockey met studeren en mijn vrienden begon te combineren verloor ik een beetje het verlangen altijd op zondag te winnen dat heeft me waarschijnlijk wel wat interlands gekost. Ik denk niet dat ik een eindtoernooi had kunnen spelen daarvoor waren anderen beter en wellicht meer gedreven, maar ik had groter mogen dromen.’ Thijs Maartens is werkzaam als Circular Economy & Sustainability Lead bij Philips Innovation Services. Met zijn team adviseert hij het bedrijf over duurzame innovatie en circulaire economie. Het bericht Thijs Maartens zat paar weken op roze wolk verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Rein de Waal vooroorlogs boegbeeld van Oranje

Nederlands Elftal

30/05/2020

Rein de Waal was de meest gezichtsbepalende international van voor de Tweede Wereldoorlog, een hockeyer ook met invloed. De speler van Amsterdam was fervent voorstander van de herinvoering van de Engelse regels, waardoor Nederland deel kon nemen aan de Olympische Spelen van 1928 . Na de oorlog werd de voormalige aanvoerder bondscoach van de Oranje Heren. Na het zilveren olympische succes in 1952 volgde de grootste deceptie uit zijn loopbaan: de boycot van de Spelen van 1956 . Sterfdag Morgen is het 35 jaar geleden dat de zestigvoudig international, Ridder in de Orde van Oranje Nassau en Lid van Verdienste van de KNHB op 80-jarige leeftijd overleed. De Waal heeft ‘ontzaglijk veel bijgedragen tot het mooie succes van de Nederlandse hockeyers en de bijzondere reputatie de Oranje-ploeg in geheel Europa verworven heeft’, schreef Sport in Beeld in 1940 vlak nadat De Waal een punt had gezet achter zijn loopbaan als international. Rein de Waal, staand links, met de teammascotte in de hand tijdens de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Als speler ‘De Waal is de grote tacticus en de technisch doorgewinterde full back. Zijn slag is soepel door het geacheveerde polswerk, en zijn opstellen is zo geraffineerd dat hij altijd net toevallig daar staat waar de bal komt. (…) ook als aanvoerder mist hij zijn gelijke. Hij is een kenner van ’t spel als nauwelijks een tweede, er gaat van zijn spel en van zijn leiding van de ploeg een geduchte kracht uit.’ De Waal groeide in die tijd uit tot een landelijke bekendheid. In 1928 bleek uit een enquête dat hij bij de top tien meest geziene sportfiguren van Nederland behoorde en in 1951 werd hij uitgeroepen tot de bekendste hockeyer van het land. Bekendheid De roem van De Waal in Nederland werd het best geïllustreerd door De Telegraaf. Het dagblad publiceerde op 13 oktober 1939 een foto van De Waal en zijn vrouw Caroline uit de auto stappend op weg naar de kerkelijke inzegening van hun huwelijk. Tegenwoordig zouden de beelden van de bruiloft van een bekende sporter zeker RTL Boulevard hebben gehaald. In die dagen was zulke aandacht een zeldzaamheid in de media. Reindert Berend Jan ‘Rein’ de Waal kwam op 24 november 1904 in Amsterdam ter wereld. Hij voetbalde bij AFC, maar koos voor de hockeysport na enthousiaste verhalen van een kennis, die in Engeland de sport had gezien. De Waal ging spelen voor Amsterdam. Daarnaast was hij ook actief als cricketer. Bij het Amsterdamse VRA schopte De Waal het ook tot aanvoerder en werd hij in 1937 landkampioen. Successen De meeste successen boekte De Waal toch op het hockeyveld. In de jaren twintig en dertig veroverde de rechtsachter met zijn club Amsterdam negen landstitels, een record dat door Teun de Nooijer in 2010 werd geëvenaard. Bij vier van die titels vervulde De Waal ook de rol van coach. Rein de Waal als bondscoach van de Oranje Heren. Foto: Hockey Sport Nationaal behoorde De Waal tot de top, maar op een internationaal podium kon hij zich niet meten met anderen. In Nederland golden namelijk andere spelregels dan in de rest van de wereld. Op de Nederlandse velden werd gespeeld met de zogenoemde sinaasappelbal , omdat spelen met de kleinere harde bal te gevaarlijk werd geacht. Bovendien was er geen slagcirkel en had de stick twee platte kanten. Strijd om regels Door een verschil in reglementen waren wedstrijden tegen andere landen onmogelijk. De Nederlandse hockeysport bevond zich zodoende in een isolement, maar met de Olympische Spelen in Amsterdam in 1928 in aantocht werd de roep steeds luider om over te stappen naar de Engelse, internationale, regels. Zo’n overstap was gemakkelijker gezegd dan gedaan. De voor- en tegenstanders van stonden jarenlang lijnrecht tegenover elkaar. De Waal was een voorvechter van de internationale regels en zorgde ervoor dat die stroming uiteindelijk als winnaar uit de strijd kwam. Vanaf het seizoen 1926-1927 golden er ook in ons land de internationale hockeyregels. In Oranje De Waal werd daarna snel geselecteerd voor Oranje. Op 6 november 1927 debuteerde hij in het duel tegen Duitsland (0-3). De Waal groeide als rechtsachter uit tot een vaste waarde in het Nederlands team. Na drie interlands werd hij al verkozen tot aanvoerder. In 1938 scoorde de verdediger tegen de Duitsers uit een strafbully zijn enige interlanddoelpunt. Rein de Waal leidt de Oranje Heren het Olympisch Stadion van Amsterdam binnen. Toen De Waal op 5 mei 1940, tien dagen voordat Duitsland ons land binnen zou vallen, zijn zestigste en laatste interland in en tegen België (3-4) speelde, werd hij daarmee houder van het wereldrecord. Geen enkele hockeyer was vaker voor het nationale team uitgekomen dan De Waal. Van alle interlands die de Oranje Heren tot dan toe hadden gespeeld, had hij er slechts tien gemist. Olympische Spelen ‘Het begon niet alleen met Duitsers, het eindigde er dus eigenlijk ook mee’, vatte De Waal in 1954 in De Telegraaf kort en simpel zijn interlandcarrière samen, waarin zonder meer de Olympische Spelen in 1928 en 1936 de absolute hoogtepunten waren. In 1928, het eerste internationale toernooi voor de Oranje Heren, bereikte Nederland tot verrassing de finale door in de poulefase het sterker geachte Duitsland achter zich te laten. In de strijd om de gouden medaille was Brits-Indië met 3-0 te sterk. Na afloop van het duel namen de Indiërs De Waal op de schouders. Vlaggendrager Vier jaar later ontbrak Oranje op de Spelen in Los Angeles vanwege onvoldoende financiën, maar in 1936 was het Nederlands elftal weer van de partij. In Berlijn voerde De Waal als eerste hockeyer de olympische ploeg aan als vlaggendrager. De Oranje Heren veroverden een bronzen medaille. Na zijn actieve carrière begon hij in 1940 met mede hockeyer Wim van Erven Dorens de verzekeringsmaatschappij Dorens en De Waal Assurantiën. In 2015 vierde het bedrijf, inmiddels DDW Group, zijn 75-jarige bestaan en staat kleinzoon Fabrice aan het hoofd. Naar Helsinki Ondanks zijn drukke werkzaamheden bleef De Waal het Nederlands elftal volgen. Op eigen gelegenheid reisde hij in 1952 naar Helsinki. Op verzoek van de bond hield hij een oogje in het zeil. Het vertrouwen was niet groot. Het team was al aan de oude kant en incasseerde veel tegendoelpunten. Met het tactisch vernuft van De Waal en diens leiderschapskwaliteiten pakten de Oranje Heren opnieuw een zilveren medaille. Foto: Hockey Sport Daarna werd De Waal officieel aangesteld als bondscoach en hij had snode plannen met Oranje. In 1956 wilde hij in het Australische Melbourne een greep naar de olympische titel doen. De Waal koos voor een grondige voorbereiding. De internationals scheidden zich met instemming van de bond af van hun clubs en de staf werd uitgebreid met een looptrainer, masseur en assistent-trainer. De resultaten waren ook goed. Na Helsinki verloor de ploeg slechts vier van de 28 duels. Deceptie De ploeg leek klaar voor een greep naar de macht, maar het Nederlands Olympisch Comité besloot anders. De Russische inval in Hongarije was voor het NOC de reden om de Spelen in Australië te boycotten. De Waal probeerde tevergeefs de bestuurders nog op andere gedachten te brengen. Geen Spelen. Geen goud. Niet veel later legde De Waal zijn functie neer. De ontgoocheling was zo groot, dat hij zich zelden meer liet zien op het hockeyveld. Het bericht Rein de Waal vooroorlogs boegbeeld van Oranje verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Elsie Nix nieuwste aanwinst voor Pinoké

Hoofdklasse

30/05/2020

Pinoké heeft zich verzekerd van de diensten van Elsie Nix. De 26-jarige verdedigster speelde de laatste jaren voor Kampong, na eerder uitgekomen te zijn voor Laren. Met ingang van komend seizoen maakt zij de overstap naar de Steekneuzen. “Elsie is een geweldige aanwinst. Met haar halen we een schat aan ervaring binnen. Naast zes jaar Kampong heeft ze ook in de Pro League trainingsgroep van Oranje gezeten en alle nationale jeugdselecties doorlopen. Zij kenmerkt zich door hard werken en is een pure verdediger met aanvallende capaciteiten”, aldus Pinoké-coach Daan Sabel. Zie voor meer transfernieuws de transferpagina van Hoofdklassehockey .

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen