Archive for December, 2016

Laurien Leurink: ‘2016 ging als een sneltrein voorbij’

Nederlands Elftal

31/12/2016

Voor velen kwam het afgelopen zomer als een verrassing dat Laurien Leurink (22) mee mocht naar Rio de Janeiro, zeker omdat bondscoach Alyson Annan haar in juni nog passeerde voor de Champions Trophy. Tijdens de Olympische Spelen speelde Leurink echter een ijzersterk toernooi. Nu blikt ze terug op 2016, voor haar een jaar vol uitersten. In de verloren olympische finale tegen Groot-Brittannië miste jij een van de shoot-outs. Heb je de beelden daarvan weleens teruggezien? Resoluut: ‘Nee.’ Waarom niet? ‘Omdat ik ervan baal.’ En dat is nogal zacht uitgedrukt zeker? ‘Ja…’ Leurink in actie tegen Spanje Heeft het missen van die shoot-out nog lang rondgedwaald in je hoofd? ‘Nou, een beetje wel, ja. Het was zo zonde. Ik had hem graag gemaakt, maar dat geldt natuurlijk voor iedereen. In die wedstrijd gingen wel meer dingen niet goed. Al onze shoot-outs gingen mis.’ Wat ging er bij die van jou mis? ‘Ik had gewoon moeten doen wat ik altijd doe, maar om de een of andere reden koos ik nu voor iets anders. Tijdens het WK Zaal in 2015 en het WK met Jong Oranje in 2013 heb ik ook een shoot-out genomen. Toen ging ik naar mijn backhand en deed ik een soort lobje. Dat had ik nu weer moeten doen. Ik had gewoon moeten denken: wie verwacht er nou dat iemand met zijn backhand probeert te scoren?’ Waarom deed je dat dan niet? Nu ging je naar je andere kant, probeerde je de keeper niet links-, maar rechtsom te verrassen.   ‘Tijdens de Spelen trainden we elke dag op shoot-outs. Omdat het moeilijk is om altijd hetzelfde trucje op de keepers te doen, ben ik op een gegeven moment ook die andere beweging gaan oefenen. Uiteindelijk scoorde ik daar vaker mee dan met mijn backhand. Op een gegeven moment dacht ik dan ook: misschien is die beweging tóch beter. Achteraf had ik gewoon moeten doen wat ik altijd doe.’ Waarom nam jij eigenlijk in de halve finale tegen Duitsland geen shoot-out en in de finale wel? ‘Deze keuze heeft Alyson gemaakt. Alyson had mij voor de finale laten weten dat ik nu wel bij de vijf shoot-out-nemers hoorde. Ze vroeg of ik hem wilde nemen als het moment daar was, waarop ik volmondig ja heb gezegd.’ Er zijn mensen die zeggen: waarom laat je een jonkie op zo’n beslissend moment zo’n belangrijke shoot-out nemen? Snap je dat? ‘Ja, dat snap ik wel. Aan de andere kant denk ik: waren zij aanwezig bij de trainingen? Nee. Sommige meiden wilden hem gewoon niet meer nemen, hadden er geen vertrouwen meer in. Ik had ‘m op belangrijke momenten ook al eens genomen en durfde het aan. Waarom zou je mij ‘m dan niet laten nemen? Ik ben nuchter genoeg om op zo’n moment niet onder de druk te bezwijken.’ Heb je ook veel complimenten gehad, dat je het aandurfde? ‘Nee, weinig. Ik heb het er met weinig mensen over gehad. Veel mensen dachten volgens mij dat ze er maar niet over moesten beginnen, haha.’ Leurink viert Jonkers doelpunt tegen Zuid-Korea Het is dit jaar heel snel met jou gegaan. In december 2015 speelde je pas je eerste toernooi met Oranje, de HWL, en een maand of acht later stond je al op de Olympische Spelen. Hoe blik je terug op het afgelopen jaar? ‘Het is als een sneltrein aan mij voorbij gegaan. Ik realiseer me ook heel goed dat dit niet de weg is die de meeste spelers bewandelen. Dat je pas een jaar voor de Spelen bij de selectie komt terwijl sommige al drie jaar aan het trainen zijn. Soms sta ik er misschien te weinig bij stil hoe bizar het allemaal is gegaan. Ik heb ook gemerkt dat je veel voor Oranje moet opgeven, maar dat je er nog veel meer voor terugkrijgt. Ik snap nu wel waarom sommige mensen het zo lang volhouden aan de top.’ Denk je vaak terug aan de Spelen? ‘Minder dan ik had verwacht. Het leven gaat door. Dat is heel raar, maar het is wel zo.’ Een week voor de Spelen overleed je schoonmoeder onverwachts. Hoe ben je daarmee omgegaan? ‘Ik vond het vreselijk voor mijn vriend. Het was totaal onverwachts en uit het niets. Het was naar om er niet voor hem te kunnen zijn. Gelukkig ben ik goed opgevangen in het team.’ Heb je overwogen terug naar Nederland te gaan? ‘Ik heb met mijn vriend gebeld over de vraag of ik wel of niet terug zou gaan. In goed overleg hebben we samen besloten dat ik in Rio zou blijven. We hadden hier samen naar toe geleefd en stonden hier samen achter. Helaas is het echter niet het enige wat er in die periode is gebeurd. Tijdens de Spelen brak mijn moeder haar arm en moest ze in Rio geopereerd worden. Bij die operatie is een zenuw geraakt, waardoor haar hand nu nauwelijks meer functioneert.’ Je kreeg alles in één keer voor je kiezen. ‘Ja precies. Ik heb mij daar tijdens de Spelen proberen voor af te sluiten. Eenmaal terug in Nederland heb ik de tijd genomen om na te denken en alles op een rijtje te zetten.’ Hebben deze gebeurtenissen je tijdens de Spelen laten relativeren? ‘Ja, maar ook daarna. Terug in Nederland dacht ik: het leven heeft meer te bieden dan alleen hockey en mijn studie. Het heeft me volwassener gemaakt. Normaal gesproken maak je dit pas later in je leven mee dan op je 22ste.’ Heeft het je band met het team versterkt? ‘Dat denk ik wel. Bij de huldiging in Scheveningen merkte ik dat het ook anderen erg geraakt had. Ook de begeleiding heeft mij erg goed ondersteund.’ Hoe vind je zelf dat je tijdens de Spelen hebt gespeeld? ‘Over het algemeen ben ik tevreden. Het is niet dat ik me niet heb laten zien. Ik vind het lastig om zoiets over mezelf te zeggen.’ Aan je spel was in ieder geval niet te zien met welke omstandigheden je te maken had. ‘Nee, ik denk dat weinig mensen wat er bij mij privé heeft gespeeld tijdens de Spelen. Ik denk dat ik mijn verdriet heb omgezet in kracht en hierdoor een prima toernooi heb gespeeld.’ Je hebt in ieder geval laten zien dat je niet voor niets tot de selectie behoorde. Ik vind het ook vreemd dat jij niet bent genomineerd voor de prijs van FIH-Talent van het Jaar. ‘Mijn type spel is niet zo opvallend. Ik ben niet degene die de acties maakt, ik ben eerder degene die verbindt en iemand anders in een betere positie zet. Ik denk dat ze vooral mensen nomineren die opvallen. Maria Granatto van Argentinië is bijvoorbeeld wel genomineerd. Zij valt veel meer op, zij maakt de acties.’ Jij maakte wel een prachtige goal in de kwartfinale tegen Argentinië (3-2). Je passeerde twee Argentijnen, dribbelde de cirkel in en sloeg de bal in de goal. ‘Haha ja. Ik sla nooit op goal. Het was een mooi doelpunt, maar als iemand anders had gescoord, was ik net zo blij geweest. Het is misschien een cliché dat het gevoel met het team zo geweldig was, maar het was écht zo. Het was heel intens.’ Laurien Leurink heeft de stand op 2-0 gebracht tijdens de kwartfinale tegen Argentinie (c) KNHB/Koen   Was dit typisch zo’n mooi moment waarvan je eerder in dit gesprek zei dat je er zo’n energie van krijgt. ‘Zeker. Die hele wedstrijd tegen Argentinië was sowieso bizar. Iedereen was elkaar beestachtig aan het opfokken, zo gebrand waren we om te winnen. Op een gegeven moment stonden wij door drie kaarten nog maar met acht speelsters in het veld. Het maakte toen niet uit of je speelde of niet, het was één groot gekkenhuis. Óf je rende in het veld zo hard als je kon, óf je schreeuwde vanaf de bank zo hard als je kon.’ Je zei net ook dat je veel moet opgeven voor Oranje. Is het je het afgelopen jaar zwaar gevallen dat je je sociale leven moest inperken? ‘Dat is me zwaar gevallen ja, maar dat heb ik mijzelf achteraf pas gerealiseerd. Op het moment zelf ging het vrij makkelijk, omdat ik wist waarvoor ik het deed. Bovendien leefde iedereen met me mee. Maar toen ik na de Spelen terugkwam, merkte ik dat ik een jaar had gemist. Ik moest weer veel energie in mijn vriendschappen steken. Dat was natuurlijk leuk, maar het kostte wel veel tijd.’ Zou dat je in de weg kunnen staan om nog jarenlang in Oranje te blijven spelen? ‘Nee dat niet. Maar het zet me wel aan het denken. Je moet wel in je sociale leven blijven investeren. Ook al heb je het hartstikke druk, lunch af en toe even met de mensen om wie je geeft. Hockey doe je niet je hele leven. Maar je vriendschappen moet je wel je leven lang onderhouden en koesteren.’ Leurink tegen Nieuw-Zeeland Het bericht Laurien Leurink: ‘2016 ging als een sneltrein voorbij’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Video: De Sportmonoloog van Kim Lammers

Hoofdklasse

30/12/2016

In de Sportmonologen vertellen (oud)-topsporters in het theater over hun loopbaan. Ze praten over succes en tegenslag. Voormalig international Kim Lammers vertelt tijdens de Sportmonologen onder meer over het missen van de Olympische Spelen in Beijing.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Robbert Kemperman alsnog naar India voor HIL

Hoofdklasse

30/12/2016

Robbert Kemperman vertrekt naar India. De international van Kampong gaat spelen voor Dabang Mumbai in de Hockey India League (HIL). Dat meldt RTV Utrecht. Bij de ploeg treft Kemperman zijn Utrechtse ploeggenoten Sander de Wijn en David Harte. In eerste instantie was Kemperman niet gekozen tijdens de spelersveiling van de HIL, maar door een blessure in de selectie van Dabang Mumbai kwam alsnog een plek vrij voor de international. Niet op stage met Nederlands team De keuze voor de HIL betekent dat Kemperman niet met Oranje meegaat op trainingsstage in Zuid-Afrika. Bondscoach Max Caldas heeft inmiddels Bram van Groesen als vervanger opgeroepen.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De interviews over Van As, Hoog en Hofman uit de serie ‘Anekdotes’

Nederlands Elftal

30/12/2016

December is natuurlijk de maand bij uitstek waarin teruggeblikt mag worden op het afgelopen jaar. Bij hockey.nl is dat niet anders. Vandaag blikken we terug op de serie ‘Anekdotes’.  In ‘Anekdotes’  blikken we met oude teamgenoten en coaches terug op de interlandcarrières van drie gestopte internationals. Naomi van As Margot van Geffen over Naomi: ‘Ga nog even door, denk je dan’ Kim Lammers: ‘Ik moest altijd een beuk aan Naomi uitdelen’ Ellen Hoog: ‘Naomi en ik konden wel door de grond zakken’ Minke Booij: ‘Misschien had Naomi mee moeten gaan naar Athene’ Marc Lammers: ‘Vroeger maakte Naomi zichzelf te klein’ Ellen Hoog Sophie Polkamp: ‘Als je echt tot Ellen doordringt is ze een zacht ei’ Maartje Paumen: ‘Met Ellen was niets te gek. Wij waren boefjes samen’ Eline Rottier: ‘Ellen kreeg langzaam door dat ze een knapperd was’ Kim Lammers: ‘Stoutste bij Oranje met Ellen Hoog gedaan’ Naomi van As over Ellen Hoog: ‘Grote mond, maar klein hartje’ Rogier Hofman Paul van Ass: ‘Hofman net zo elegant als Dennis Bergkamp’ Marc Benninga: ‘Niet als international met oogkleppen op lopen’ Jacques Brinkman: ‘Ik heb altijd een zwak voor Hofman gehad’ Tim Jenniskens: ‘Bij Rogier denkt men soms dat het allemaal is komen aanwaaien’ Rogier Hofman vroeger op zwarte lijst tennisbond: ‘Een rebel’   Het bericht De interviews over Van As, Hoog en Hofman uit de serie ‘Anekdotes’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Pruyser gevierd bij de club en bekritiseerd bij Oranje in 2016

Nederlands Elftal

29/12/2016

41 goals maakte Amsterdam-spits Mirco Pruyser afgelopen seizoen voor zijn club. Hij verdiende daarmee een ticket naar de Olympische Spelen. Daar ging het mis voor het team en de spits die er heilig van overtuigd is dat hij ook internationaal kan vlammen. Het olympische ticket kon hem niet ontgaan, na het beste seizoen uit z’n leven. Bondscoach Max Caldas was dan ook verbaasd over de zenuwen bij Pruyser op het moment dat de olympische selectie bekend werd gemaakt. Maar voor de Amsterdamse spits voelde dat zo. Hij kwam van ver. ‘Zoveel mensen dachten dat ik nooit de Olympische Spelen zou kunnen halen als hockeyer. Ik ben een laatbloeier,’ zegt de international die zich via jongens A2 en Heren 2 van Amsterdam en het Nederlands zaalteam boven het maaiveld hockeyde en pure goalgetters als voetballers Philippo Inzaghi en Klaas Jan Huntelaar graag als grote voorbeelden ziet. ‘In 2014 scoorde ik 24 keer. Toen werd ik door bondscoach Paul van Ass nooit uitgenodigd. Zelfs niet voor één training. Ik dacht: ga ik dit ooit nog overklassen?’ Hij wilde zich concentreren op zijn maatschappelijke carrière, maar zag nieuwe mogelijkheden toen Caldas bondscoach werd na het WK. Hij greep die kans met beide handen aan en maakte zijn olympische droom waar. Van de Reigers naar Amsterdam Wie dat had kunnen bedenken toen Pruyser – afkomstig uit een gezin van vijf kinderen – in de B-leeftijd van De Reigers in Hoofddorp overstapte naar Amsterdam. Het was een transfer waar hij over twijfelde, omdat hij de overstap van de mavo naar de havo al zwaar genoeg vond. Maar Pruyser heeft zijn hockey en zijn fysiek met de jaren zo knap geperfectioneerd, dat hij tegenwoordig hele defensies in z’n eentje bezig houdt met zijn lange lichaam en enorme reach . Hij mailde een aantal weken geleden databedrijf Gracenote op om te vragen hoeveel hoofdklassedoelpunten hij heeft gescoord. Conclusie: 110 doelpunten in de Hoofdklasse tot nu toe in zijn carrière. In het olympische seizoen 2015-2016: 28 goals voor Amsterdam in de reguliere competitie, 4 in de play-offs en 9 in de Euro Hockey League. Totaal: 41. Pruyser interviewen is altijd met aantallen goals om de oren worden geslagen. Hij houdt alles punctueel bij. 2016 play-offs: Amsterdam-Oranje Zwart 2-3. Pruyser scoort de 1-0. ‘Het draaide om millimeters’ Pruyser was dé speler waar het om draaide tijdens het seizoen en de play-offs om de landstitel. Hij leek met zijn dominante aanwezigheid zijn club naar de eerste titel sinds 2012 te schieten. Maar op een 1-2 tussenstand pushte hij op zondag in de derde wedstrijd een strafbal snoeihard op de paal. ‘Ik maakte een schijn en dwong de keeper naar de verkeerde hoek. Ik gooide hem daarna omhoog. Hij ging op de paal. Dat draaide om millimeters.’ De dag ervoor miste international Valentin Verga op een 2-1 voorsprong ook al een strafbal. Het betekende dat de Eindhovense tegenstander – op de dag dat voetbalclub PSV onverwacht de titel greep na een misstap van Ajax – voor de derde keer op rij de titel greep. Voor iemand die zo verliefd is op het geluid van de bal tegen de plank, is het bijzonder om Pruyser het volgende te horen zeggen: ‘Ik had liever maar één keer gescoord en de titel wel gepakt. Het is zo zuur dat we met Amsterdam tweede zijn geworden om de landstitel en de Euro Hockey League. Toch ben ik trots. Omdat we niet de breedste selectie hadden en er stonden als we er moesten staan.’ ‘Nu zou ik weer geen goede spits zijn in het internationale hockey’ Toch ging Pruyser dolgelukkig naar Brazilië, als de man in vorm, opgelucht dat de bondscoach niet om hem heen kon. Maar in Rio leek hij de tol te betalen van zijn beste, maar ook zwaarste seizoen ooit. Hij scoorde hij maar een keer en kreeg kritiek. Pruyser herhaalt het in zijn mooie kantoor aan de Amsterdamse grachten – dat hij deelt met zijn compagnon Billy Bakker – meerdere keren. ‘Nu zou ik weer geen goede spits zijn in het internationale hockey. Ik trek me daar weinig van aan. Ik werk altijd kneiterhard voor het team. Mensen zeiden tegen mij, toen ik terug was in Amsterdam: ‘Je hebt vooral veel verdedigd in Rio’. Maar dat is ook wat we na het EK hadden afgesproken, om vanuit de defensie te hockeyen. Ik moest als spits mijn verdediger mee naar achteren volgen. Als spits maak je in het ‘nieuwe hockey’, of eigenlijk moet ik zeggen het huidige hockey, dat ook heel leuk is, juist veel verdedigende meters.’ Mirco Pruyser op de Amsterdamse gracht. Foto: Willem Vernes. Centimeters Zijn eigen conclusie: het zat vooral allemaal net niet niet mee. ‘Het scheelde elke keer centimeters. Tegen Argentinië (3-3) kon ik de 4-2 maken. Ik kreeg de bal en schoot expres in de korte hoek. Kwam de bal net tegen de teen van die 37-jarige keeper Vivaldi. Tegen India (2-1) kreeg ik een kans en schoot ik tegen de helm van de keeper. Tegen Duitsland tipte ik de bal expres in de korte hoek en kwam-ie tegen de paal. Het viel gewoon niet voor me in Rio. En dat zeker vier keer.’ Na de schitterende 4-0 galavoorstelling in de kwartfinale tegen Australië, volgde een verbijsterende 1-3 nederlaag tegen België in de halve finale. Ook het brons ging aan de neus van Pruyser en co tegen Duitsland na shoot-outs voorbij. Wat was jouw emotie de eerste dagen na de wedstrijd tegen Duitsland? ‘Totaal mislukt, zo voelde het. Ik ben de dagen daarna vooral veel met mijn familie geweest.’ En nu?  ‘Ik merk dat ik er nog wekelijks over praat met mensen. Hoe langer het geleden is, hoe meer ik inzie dat het een plek heeft in mijn sportcarrière. Dat merk ik soms met mijn kamergenoot Glenn Schuurman, als we over Rio praten. Ik was er toen niet zo mee bezig, maar de foto’s met tennisser Novak Djokovic en basketballer Pau Gasol zijn nu wél leuk. Het resultaat was kut, maar we hebben mee mogen doen met deze enorme belevenis. Ik kreeg een paar weken geleden een olympisch speldje van NOC*NSF in de brievenbus. Zo’n speldje met bewijs van deelname en een mooie brief. Dat is toch mooi. Ik vroeg me alleen af of waarom ik dit in een doosje kreeg en bijvoorbeeld niet op het Sportgala.’ Hoe langer geleden, hoe trotser je wordt? ‘Ja, het is ook raar om te merken hoe verschillend de perceptie is bij mensen. Als ik bij vrienden van mijn vriendin aankwam na de Spelen, zeiden ze: ‘Wat hebben we van je genoten.’ Zij vonden het geweldig dat ik meedeed. Het was weer eens wat anders dan dat ik las dat Mirco niet in Oranje thuis hoort.’ Mirco Pruyser en Billy Bakker op hun kantoor aan het Singel in Amsterdam. Samen runnen zij Bakker Pruyser college, een hockeyschool voor kinderen die willen leren scoren. Foto: Willem Vernes Weet je onderhand waarom het misging in Rio de Janeiro? ‘Ik ben denk ik niet de persoon die hier antwoord op zou moeten geven. Ik heb pas twee grote toernooien gespeeld met Oranje. Anderen mogen zich hierover uitspreken.’ Maar jullie hebben met elkaar geëvalueerd toch? Wat kwam daar uit? Pruyser, met veel tegenzin: ‘Nogmaals, ik ben niet degene die hierover zou moeten praten. Misschien waren er onderling verschillende ideeën. Wilde de een wat aanvallend forceren. Wilde de ander het op een geduldige manier doen, met nog dertig minuten te spelen tegen België. Maar we gaan nu achteraf dingen als oorzaak aanwijzen, die ik toen als onbelangrijk heb ervaren. Ik had zelf altijd het geloof dat we het nog om konden draaien gedurende de wedstrijd. Wij stonden met rust maar 2-1 achter, terwijl we echt slecht speelden. België speelde heel erg goed. En dan nog steeds zaten we er zo dichtbij. Daarom had ik het gevoel dat het er nog in zat.’ Er wordt weinig over gezegd. Hoe gaan jullie nu verder hiermee om? ‘Er wordt weinig gezegd, omdat we het met het team ook nog niet hebben afgesloten. Dat doen we 9 januari. Dan gaan we nog een keer zitten met z’n allen om te besluiten wat er is misgegaan. Daarna maken we een nieuwe start. Er zijn verder geen geheimen. Er zijn geen klappen gevallen. Helemaal niet. Maar het is raar om dingen te roepen, als je nog niet met elkaar hebt bepaald wat de oorzaken zijn.’ Alvast jouw eigen conclusie: Mirco is niet alleen nationaal een topspits, maar ook iemand die internationaal het verschil kan maken. Ondanks die ene goal in Rio? ‘Ja, daar geloof ik zeker in. Mijn moyenne is ondanks de Spelen nu 16 goals uit 40 wedstrijden. Ik durfde tot het selectiemoment echt niet te geloven dat ik mee zou gaan naar de Olympische Spelen. Ik had Amsterdam nodig om te excelleren, zodat ik zeker zou zijn van een plaats. Misschien, als ik wat zekerder ben van m’n plek, dat het voor mij prettiger is. Dat ik me dan bij Oranje net zo goed kan voelen als bij Amsterdam.’     Het bericht Pruyser gevierd bij de club en bekritiseerd bij Oranje in 2016 verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Video: De Sportmonoloog van Jesse Mahieu

Hoofdklasse

29/12/2016

In de Sportmonologen vertellen (oud)-topsporters in het theater over hun loopbaan. Ze praten over succes en tegenslag. Voormalig international Jesse Mahieu vertelt tijdens de Sportmonologen onder meer over neuriën tijdens het hockeyen.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De interviews uit de serie ‘Leven na tophockey’

Nederlands Elftal

29/12/2016

December is natuurlijk de maand bij uitstek waarin teruggeblikt mag worden op het afgelopen jaar. Bij hockey.nl is dat niet anders. Vandaag blikken we terug op de serie ‘Leven na tophockey’.  In ‘Leven na tophockey’ spreken we oud-tophockeyers over hun leven na Oranje en de Hoofdklasse. Wat doen zij nu en op welke manier heeft hun topsportcarrière bijgedragen aan hun keuze? Tot nu toe spraken we vier oud-internationals over hun leven sinds hun hockeypensioen: Sylvia Karres, Timme Hoyng, Janneke Schopman en Eefke Mulder. Sylvia Karres en het begeleiden van (ex-)topsporters In de eerste aflevering spraken we Sylvia Karres. Karres startte vorig jaar samen met Arlette van der Meulen De SportMaatschappij. Om sporters de begeleiding te geven tijdens en na hun topsportcarrière die zij gemist had. ‘Ik ben inderdaad ervaringsdeskundige’, vertelt Karres. ‘Het is niet zo dat ik toen ik stopte met hockey in het welbekende zwart gat viel, integendeel. Ik had al vrij snel een baan.’ Fotograaf Hoyng: ‘Sport leerde me dat ik ermee moest stoppen’ In de tweede aflevering spraken we Timme Hoyng (40). Als tiener had Hoyng al interesse in fotografie. 5 jaar geleden startte hij samen met vriend Brahm van der Hoeven een eigen onderneming: Tommy N Lance Photography . Halverwege het seizoen 2013-2014 stopte hij bij Pinoké. ‘Als topsport me iets geleerd heeft, is dat dat ik ermee moest stoppen om mijn maatschappelijke droom te verwezenlijken.’ Janneke Schopman: ‘Ik zal altijd wel ergens op het veld staan’ In de derde aflevering spraken we oud-international Janneke Schopman. Zij studeerde Civiele Techniek in Delft, was projectmanager bij Heijmans en is nu weer fulltime met hockey bezig. Schopman is assistent-coach van de Amerikaanse dames en hoofdcoach van de Amerikaanse dames onder 21. ‘Dat had ik zelf ook niet verwacht. Zo zie je maar hoe een carrière alle kanten op gaat.’ Eefke Mulder: ‘Je bent méér dan die topsporter’ In de vierde aflevering spraken we oud-international Eefke Mulder. Mulder rondde haar studie Rechten af en startte met werken in de advocatuur. Het hoogtepunt van haar carri è re was het winnen van goud op de Olympische Spelen in Peking. Het bericht De interviews uit de serie ‘Leven na tophockey’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Bram van Groesen grijpt kans bij Oranje met beide handen aan

Nederlands Elftal

28/12/2016

In de trainingsgroep die bondscoach Max Caldas vorige week bekend maakte had hij plek voor tien Jong Oranje-spelers. Niet voor Bram van Groesen. Na het afzeggen van Robbert Kemperman mag de speler van Den Bosch alsnog mee naar Zuid-Afrika, hoorde hij op tweede kerstdag. ‘Deze kans grijp ik met beide handen aan.’ ‘Tweede kerstdag belde Max opeens vanuit Argentinië om me uit te nodigen voor de trip naar Zuid-Afrika’, vertelt Van Groesen. ‘Toen ik vorige week niet werd gebeld, was ik natuurlijk teleurgesteld. Als je dan aan het eind van de dag ziet dat je Jong Oranje-teamgenoten wel zijn uitgenodigd, baal je flink. Ik had dus niet meer op deze uitverkiezing gerekend.’ Veel woorden werden niet gebezigd in de telefonische conversatie met de bondscoach. ‘Dat gesprek was heel kort. Ik weet dus ook niet wat precies de afwegingen zijn geweest. Ik ben in ieder geval ontzettend blij dat er een plekje vrij kwam en Max mij op het oog had. Dat geeft aan dat hij iets in mij ziet en dat ik toch ergens op een lijstje stond.’ Caldas laat in een verklaring weten dat Van Groesen zijn selectie dankt aan zijn prestaties bij zijn club én tijdens het WK van Jong Oranje Heren (India). Ook stelt Caldas dat  de speler van Den Bosch over een goede strafcorner beschikt. Zo kunnen de zaalhockeyplannen met Den Bosch de prullenbak in en kan Van Groesen zijn tas gaan pakken voor de stage die op 12 januari begint. ‘In mijn hoofd was ik al met een andere weg bezig om ooit aan te haken bij Oranje, maar nu krijg ik onverwachts toch nog de kans me te laten zien. Soms moet je als sporter wat geluk hebben. Door deze omstandigheden heb ik plots wat geluk in mijn schoot geworpen gekregen. Nu moet ik deze kans met beide handen aangrijpen en mijn best gaan doen.’ Het bericht Bram van Groesen grijpt kans bij Oranje met beide handen aan verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Robbert Kemperman naar India in plaats van Zuid-Afrika

Nederlands Elftal

28/12/2016

Kampong-speler Robbert Kemperman doet alsnog mee aan de Hockey India League (HIL). De international gaat in India spelen voor Dabang Mumbai HC, dat te kampen heeft met een geblesseerde speler. Kemperman heeft bondscoach Max Caldas laten weten dat hij hierdoor eind januari niet mee gaat naar de trainingsstage van het Nederlands Elftal Heren naar het Zuid-Afrikaanse Kaapstad. Caldas heeft Bram van Groesen van Den Bosch opgeroepen als vervanger van Kemperman. Kemperman treft bij Dabang Mumbai HC zijn Kampong-teamgenoten Sander de Wijn en doelman David Harte. ‘Dat ik samen met David en Sander door India ga reizen, maakt het natuurlijk extra leuk’, zegt Kemperman. Hij werd vlak voor kerst benaderd. ‘Ik kreeg een berichtje van David of hij mijn nummer aan de ceo van Dabang Mumbai mocht geven. Ik dacht dat hij een grapje maakt, maar het bleek serieus. Vervolgens ben ik als een gek van alles gaan regelen.’ In goed overleg met Caldas Kemperman moest onder meer toestemming vragen aan Caldas en Alexander Cox, zijn trainer bij Kampong. Kemperman, vlak nadat hij woensdag het contract tekende: ‘Max had me natuurlijk liever bij Oranje gehad en Cox bij Kampong, maar in goed overleg hebben ze toestemming gegeven dat ik naar India kan. Daar ben ik blij om. Als ik eerlijk ben, was ik toch wel teleurgesteld dat ik bij de spelersveiling van de HIL niet was gekozen . Ik wist dat er weinig plekken waren, maar dan nog is het zuur als je ziet dat andere Nederlandse spelers wel worden verkozen.’ Die andere Nederlanders zijn, behalve De Wijn, de internationals Billy Bakker, Seve van Ass en Sander Baart. Zij reizen in januari ook niet meer met Caldas naar Zuid-Afrika. Ook Oranje-Rood-speler Robert van der Horst speelt op de HIL, maar was door Caldas niet geselecteerd voor de trainingsstage. Wouter Jolie (Bloemendaal) is ook actief in India. Hij had nog een contract. Kemperman, die vier keer eerder actief was in India, kijkt uit naar de HIL: ‘Het land is een chaos, maar de competitie is een mooie uitdaging om weer te spelen. Daarnaast is het ook financieel lucratief om deel te nemen. Daar draai ik niet omheen. De afgelopen jaren heb ik voor Oranje gekozen en niet deelgenomen aan de HIL. Nu is in goed overleg besloten dat we als internationals die mogelijkheid wel krijgen. Als zich dan een mooie kans voordoet, grijp ik die met beide handen aan.’ Het bericht Robbert Kemperman naar India in plaats van Zuid-Afrika verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Video: De Sportmonoloog van Rogier van ’t Hek

Hoofdklasse

28/12/2016

In de Sportmonologen vertellen (oud)-topsporters in het theater over hun loopbaan. Ze praten over succes en tegenslag. Voormalig international Rogier van ’t Hek vertelt tijdens de Sportmonologen onder meer over het relativeren van succes.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen