Archive for December, 2019

Social Shuffle: Vakantie voor de internationals!

Nederlands Elftal

31/12/2019

Het is waarschijnlijk hun laatste ‘echte’ vakantie voor Tokio 2020. De internationals genieten volop in de mooiste landen. Terrance Pieters is met Xan de Waard in Marrakech, Lidewij Welten maakt de mooiste plaatjes op Thailand, Ginella Zerbo en Sander de Wijn bevonden zich in de sneeuw en Eva de Goede is ten huwelijk gevraagd in Zuid-Afrika. De komende weken starten de internationals met de voorbereidingen op de FIH Pro League.    View this post on Instagram When raaf tells me we are going to shark island! . – pray that they had their dinner already . – lizard out, jump and swim back! @saidaengresort #saidaeng #sharkisland #travel #thailand #thailandtravelling A post shared by L I D E W I J W E L T E N � (@lidewijwelten) on Dec 16, 2019 at 7:18am PST View this post on Instagram Swipe for the fam #Stralia A post shared by Jip Janssen (@jipjanssenn) on Dec 29, 2019 at 12:39am PST View this post on Instagram Amazing time at @atlantisthepalm with the family! A post shared by H E R T Z B E R G E R TV (@jeroenhertzberger) on Dec 20, 2019 at 11:21pm PST View this post on Instagram Lucky me #engaged #partytime #love A post shared by • Eva de Goede • (@degoedeeva) on Dec 28, 2019 at 12:17am PST View this post on Instagram Merry Christmas Everyone @hcoranjerood @goalieworks @tk_hockey @keepersclinic @cscsport #goalielife #keeppushing @teamnlinsta A post shared by Pirmin Blaak (@pirminblaak) on Dec 25, 2019 at 2:34am PST View this post on Instagram DESERT A post shared by Ilse kappelle (@ilsekappelle) on Dec 27, 2019 at 10:53am PST View this post on Instagram Abu Dhabi A post shared by Thierry Brinkman (@thierrybrinkman) on Dec 27, 2019 at 3:41am PST View this post on Instagram Lapland was great! A post shared by Ginella Zerbo (@ginellazerbo) on Dec 28, 2019 at 5:42am PST View this post on Instagram Hanging in there! #newstrength #excercise #newdiscipline #tokyo2020 #sunnydays #holiday A post shared by Marloes Keetels (@marloeskeetels) on Dec 20, 2019 at 3:27am PST View this post on Instagram A post shared by Thijs van Dam (@thijsvandam_) on Dec 26, 2019 at 12:00pm PST View this post on Instagram Chilling in the desert #holiday A post shared by Marijn Veen (@marijnveen19) on Dec 17, 2019 at 7:02am PST View this post on Instagram De libi #familyjungletour A post shared by Frédérique Matla (@frederiquematla) on Dec 25, 2019 at 5:52pm PST View this post on Instagram When in Marrakech! A post shared by Terrance Pieters (@terrancepieters) on Dec 26, 2019 at 6:46am PST View this post on Instagram Leão A post shared by Maria Verschoor (@mariaverschoor) on Dec 27, 2019 at 6:33am PST   View this post on Instagram Heerlijk kerstweekje! #heeeuuulllveeeuullsneeuw #ericzonderinsta #skiwasser #heisseshokomitsahne #metselaars A post shared by Sander de Wijn OLY (@dewijn10) on Dec 27, 2019 at 7:33am PST View this post on Instagram Met mijn persoonlijke fotograaf in Marrakesh! A post shared by Xan de Waard (@xandewaard) on Dec 26, 2019 at 10:40am PST       Het bericht Social Shuffle: Vakantie voor de internationals! verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Janssen zingt in het Spaans bij huldiging CF Monterrey

Algemeen Nieuws

31/12/2019

Vincent Janssen is zondagavond met zijn club CF Monterrey kampioen van Mexico geworden. In de finale van de play-offs werd Club América via strafschoppen verslagen. Janssen, die na rust inviel, benutte de eerste strafschop. De spits vierde het kampioenschap uitbundig tijdens de huldiging.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Australische voetbalkijkers horen live beslissing van VAR

Algemeen Nieuws

30/12/2019

Australische televisiekijkers kregen zondag live te horen hoe een videoscheidsrechter te werk gaat. De scheidsrechter en de videoscheidsrechter droegen een microfoon tijdens Sydney FC tegen Melbourne City. Dankzij de VAR werd Rhyan Grants gele kaart omgezet in een rode kaart, waarna de Sydney-speler het veld moest verlaten.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Tijdens feestdagen werkt Sander Baart na operatie aan herstel

Nederlands Elftal

30/12/2019

Voor Sander Baart staan de feestdagen in het teken van herstel. Drie weken geleden werd de international geopereerd aan de rechterpols. Bij de ingreep werd een afgebroken stuk van de ellepijp verwijderd. De verdediger hoopt eind januari weer op het veld te kunnen staan. ‘De operatie is goed verlopen. Ze hebben het bot eruit gehaald, omdat ze het niet meer konden vastzetten. Na de operatie heb ik twee weken in het gips gezeten en sinds vorige week draag ik een brace. Deze week ben ik met fysiotherapie begonnen om de beweeglijkheid in de pols terug te krijgen. Na het gips was mijn arm nog stijf en slap’, zegt Baart. De beweeglijkheid wordt steeds beter en ik kan mijn hand draaien zonder pijn. Sander Baart over de breuk van de ellepijp in zijn rechterarm ‘Op dit moment gaat het goed’, gaat de 191-voudig international verder. ‘Ik heb nu twee sessies met de fysio achter de rug. De beweeglijkheid wordt steeds beter en ik kan mijn hand draaien zonder pijn. Ik moet een beetje de grens opzoeken. Wat doet pijn en wat niet? Ik kan nog niet heel veel, maar ik ben in een week al snel vooruitgegaan. Daarnaast werk ik aan mijn core stability voor mijn rug en train ik mijn benen. Als ik hersteld ben, wil ik ook meteen weer fit zijn.’ Sander Baart tijdens de Pro League-wedstrijd tegen Australië in het Wagener Stadion. Foto: Koen Suyk Wanneer Baart de ellepijp in zijn rechterarm brak, kan hij zich niet meer precies herinneren. ‘Het is een beetje een raadsel. In de Pro League-wedstrijd tegen Australië hield ik een harde bal tegen en voelde ik een steek in mijn pols. Ik denk niet dat ik bij een balaanname een stuk van mijn ellepijp heb afgebroken. Het kan zijn dat het op een andere manier is gebeurd en ik op adrenaline ben blijven spelen.’ Breuk zichtbaar op foto Er was volgens Baart direct na de wedstrijd tegen Australië ook geen aanwijzing voor een breuk. Pas toen hij tijdens de zomervakantie pijn bleef houden besloot Oranje-teamarts Conny van Bentum een foto te maken om duidelijkheid te krijgen over de oorzaak van de klachten van Baart. De röntgenfoto wees uit dat een stuk van de ellepijp was afgebroken. Een operatie was noodzakelijk, maar met het EK en later ook de olympische kwalificatie tegen Pakistan was er geen tijd voor een ingreep . ‘Het herstel duurt twee maanden en daarom besloot ik mij pas in de winterstop te laten opereren. Ik kon in de tussentijd de blessure niet verergeren. Het was op een gunstige locatie gebroken. In het begin heb ik de pols nog wel ingetaped, maar de tape drukte op de plek en daar had ik last van. Daarna heb ik zonder tape om de pols gespeeld. Het klinkt heftig, maar de pijn viel mee. Ik kon spelen zonder pijnstiller.’ Sander Baart met Tom Boon tijdens de Pro League-wedstrijd tussen Nederland en België in Den Bosch. Foto: Koen Suyk Vaderschap Het chagrijn van de blessure verdween snel toen Baart voor de tweede keer vader werd. Op 19 november werd Noah geboren. ‘Ik zou al de hele maand december thuis zijn en door de blessure heb ik nu drie weken extra. Dat komt dus goed uit. Nu ik de brace heb, kan ik ook helpen met de kinderen en het huishouden. Dat is wel fijn.’ Als Baart zijn laatste fase van zijn herstel in gaat, vliegt begin januari Oranje zonder de routinier naar Maleisië om vervolgens door te reizen naar India , waar de ploeg zaterdag 18 en zondag 19 januari in Bhubaneswar de eerste Pro League-wedstrijden speelt. Aansluiting bij Oranje Baart mikt op een rentree in Oranje in de duels met Spanje (31 januari en 1 februari) en Argentinië (15 en 16 februari). ‘Dat is mijn mikpunt en dan wil ik de aansluiting bij Oranje weer maken. Maar die keuze is natuurlijk ook aan Max (Caldas, red.) en de medische staf.’ ‘Er wacht ons een mooie zomer’, gaat Baart verder. Het jaar 2020 is het jaar van de Olympische Spelen in Tokio. ‘Dat is iets waar ik absoluut naar uitkijk. De Spelen zijn het mooiste wat een atleet kan meemaken. Als ik er aan denk, word ik al warm’, concludeert Baart over de Spelen die waarschijnlijk ook de heetste ooit worden. Het bericht Tijdens feestdagen werkt Sander Baart na operatie aan herstel verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Mensen proeven zevengangendiner in virtual reality

Algemeen Nieuws

28/12/2019

Een Amerikaanse restauranthouder biedt diners in virtual reality aan in New York. Bezoekers zien in virtual reality een heel andere maaltijd dan ze echt op hun bord hebben. Dat zou hun een bijzondere smaakbeleving moeten geven.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Eindejaarsinterview Pirmin Blaak: ‘Met Oranje in 2020 drie stappen extra zetten’

Nederlands Elftal

28/12/2019

Voor Pirmin Blaak hadden de afgelopen twaalf maanden veel ups en downs. De doelman van Oranje was de held in de halve finale van het WK, maar miste de olympische kwalificatiewedstrijden tegen Pakistan vanwege een zware hersenschudding. We blikken met Blaak terug op zes momenten en vooruit op de Spelen van 2020. ‘Nu ik ben gekozen als eerste keeper, mag ik niet verslappen en zet ik juist een stap extra.’ 15 december 2018, halve finale WK Nederland – Australië (2-2, winst na shoot-outs) ‘Die wedstrijd was het begin van de gekste 24 uur van mijn leven. Na de ontlading van de gewonnen shoot-outs , moest ik eerst uitgebreid naar de pers en daarna naar de dopingcontrole. Ik lag om half drie in bed. ’s Middags speelden we de finale tegen België. Dat ik in de shootout-serie beslissend was, de beste keeper van het toernooi werd en later werd genomineerd als beste keeper van de wereld, was geweldig. Toch, als ik aan het WK terugdenk, blijf ik met het gevoel zitten dat we daar iets hebben laten liggen. In de finale speelden we niet goed genoeg, te angstig. Maar dan nog waren we in de shoot-outs een bal op de buitenkant van de paal verwijderd van de wereldtitel. Voor mij is die wedstrijd ook de reden om in ieder geval door te willen gaan tot het WK van 2023, dat dan weer in India wordt gespeeld. We moeten daar iets afmaken.’ Pirmin Blaak wordt na de gewonnen shoot-outs besprongen door Seve van Ass, Micro Pruyser, Thijs van Dam en Robbert Kemperman. Foto: Koen Suyk 17 april 2019 Uitschakeling EHL met Oranje-Rood in eigen huis tegen Uhlenhorst ‘Voor de club was dit het absolute dieptepunt, een enorme klap. Voor ons was het pijnlijk, maar misschien ook niet zo’n verrassing. Voor de winterstop speelden we goed, maar daarna kwam de klad erin. Met Uhlenhorst, de kampioen van Duitsland, hadden we ook een tegenstander van formaat. Als we eerlijk zijn, ging het tijdens het laatste seizoen al moeizaam. Veel trainerswisselingen en spelers die kwamen en gingen. Er is zoveel gebeurd. Toen ik vier jaar geleden naar Oranje-Rood kwam, had ik niet kunnen bevroeden dat Robert van der Horst, met wie ik zoveel heb samengespeeld, nu mijn trainer zou zijn. Maar hij pakt het onwijs goed aan samen met assistent Jeroen Baart. We spelen bij vlagen ook goed, maar halen nog te weinig goede resultaten. Ik het onwijs goed naar mijn zin bij de club. Ik reis niet voor niets vijftien tot twintig uur in de week extra van Rotterdam naar Eindhoven. Als het aan mij ligt, speel ik nog een paar jaar bij Oranje-Rood en gaan we weer meedoen voor de prijzen.’ Pirmin Blaak met ploeggenoot Thomas Briels van Oranje-Rood. Foto: Willem Vernes 29 en 30 juni 2019 Grand final FIH Pro League ‘De Pro League spreekt mij wel aan. Het format om per jaar meer topwedstrijden te spelen met doorgaans veel publiek, vind ik vet. Dat er bij een gelijkspel shoot-outs worden genomen, geeft ons als keepers een extra mogelijkheid om ons te onderscheiden. Het was wel balen dat ik in de eerste editie een deel van de wedstrijden heb gemist door de voetblessure die ik al in de eerste wedstrijd uit tegen Nieuw-Zeeland opliep . We kwalificeerden ons pas last minute voor de Grand Final , maar waren dat weekend niet op ons best. In de halve finale tegen België viel het niet onze kant op . In de strijd om de derde plek kwamen we eerst achter, maar herstelden we ons vanaf het derde kwart en wonnen voor eigen publiek met fraaie doelpunten van Groot-Brittannië. Zo kreeg de Pro League een mooie afsluiting. Ik kijk alweer uit naar de nieuwe Pro League. Door de aanpassing van het format hoeven we minder te reizen, maar spelen we in de aanloop naar de Spelen wel tegen de top 6 van de wereld. Dat is toch heerlijk?’ Blaak in actie. Foto: Willem Vernes 22 augustus 2019, halve finale EK Nederland – Spanje (3-4) ‘Een offday van ons. We zaten geen moment echt lekker in de wedstrijd. In het doel voel je je dan wel eens machteloos. Dit is een van de wedstrijden waarin ik meer had willen brengen. Na afloop voelden we ons totaal gefrustreerd. Compleet het tegenovergestelde van het euforische gevoel op 15 december 2018. Als je 2019 vergelijkt met 2018, moet je concluderen dat onze prestaties afgelopen jaar minder zijn geweest dan het jaar ervoor. Het is ons niet gelukt na het WK door te groeien. Dat kan niet. België en Australië zijn namelijk wel beter geworden. Een reden kan zijn dat zij meer dan wij in een vaste samenstelling hebben gespeeld. Wij gaan de komende Pro League ook met een kleinere groep spelen . Het is nu aan ons om de lijn naar boven weer op te pakken. We hebben acht maanden om het gat met België en Australië te dichten. We zullen daarvoor in 2020 drie stappen harder moeten lopen dan in 2019.’ 25 september 2019 Caldas maakt bekend dat Blaak eerste keeper bij Oranje is ‘Ik hoorde het nieuws een dag eerder. Mijn hartslag vloog omhoog toen Max belde. Ik wist dat het over de selectie ging.’ Lachend: ‘Ik dacht nog even: ik neem niet op, kan ik me er nog iets meer op voorbereiden.’ Dan serieus: ‘Hoewel 2019 door mijn blessure niet ideaal was verlopen, had ik wel vertrouwen in een goede uitkomst. In de concurrentiestrijd met Sam van der Ven weet ik waar ik het onderscheid kan maken. Max feliciteerde me, legde me uit waarom hij voor mij had gekozen. Max was ook kritisch welke punten hij nog met me wilde bespreken. Ik heb direct mijn vriendin en vader gebeld. Zij weten dat dit mijn droom is en feliciteerden me. Maar ook mijn thuisfront is kritisch. Dat is goed, houdt me scherp. Juist nu ik ben gekozen als eerste keeper, mag ik niet verslapen en zet ik een extra stap. Ik leef altijd al voor mijn sport, maar richting de Spelen is het belangrijk om niets aan het toeval over te laten. Dat betekent extra goed op mijn voeding letten, op tijd rusten, wekelijks naar de fysio en ook geregeld naar de mental coach en de oogtraining. Die dingen mogen er niet meer bij in schieten in zo’n belangrijk jaar als 2020 met de Pro League, competitie en Olympische Spelen. Als ik daar door het thuisfront op wordt gewezen, reageer ik vaak geïrriteerd, maar ik merk tegelijkertijd dat het mij ook net die extra boost geeft.’ Pirmin Blaak en Sam van der Ven in discussie. Blaak won de concurrentiestrijd in het doel bij Oranje. Foto: Willem Vernes 26 & 27 oktober 2019 Blaak mist olympische qualifiers tegen Pakistan vanwege hersenschudding ‘Ik raakte geblesseerd in een oefenwedstrijd tegen Zuid-Korea. Op het eerste oog bij een onschuldige botsing. Ik heb die wedstrijd ook uitgekeept. Direct na de wedstrijd kreeg ik veel klachten. Ik zat in de auto, had hoofdpijn, kon het licht en geluid niet verdragen, sliep die nacht ook slecht. Een lichte hersenschudding was de diagnose een dag later. Ik heb vervolgens twee weken rust gehouden en ben weer gaan trainen. Dat ging eigenlijk best goed. Tot twee dagen voor de eerste wedstrijd tegen Pakistan de klachten ineens twee, drie keer zo heftig werden. Op de vrijdagmiddag voor de eerste wedstrijd ging het niet meer. Toen wist ik meteen: ik ga die wedstrijden niet keepen. Ik voelde me lullig naar mijn teamgenoten. Ik wilde zo graag spelen. Vergeet niet dat Sam ook geblesseerd was. Dat heeft denk ik ook meegespeeld in mijn beleving naar de wedstrijden toe. Ik voelde me verantwoordelijk. Ik was de eerste keeper. We wilden zo graag met z’n allen naar Tokio. Ik wilde daar voor het team staan, ten koste van mijn eigen gezondheid.’ Pirmin Blaak als tweede keeper achter Maurits Visser tijdens de eerste olympische kwalificatiewedstrijd tegen Pakistan. ‘Ik kan me achteraf van die wedstrijden niet veel meer herinneren.’ Foto: Koen Suyk ‘Ik kan me achteraf van die wedstrijden niet veel meer herinneren. Die week vaak erna wist ik pas hoe slecht het met me was. Ik heb de hele week op bed gelegen, met barstende hoofdpijn. Zat helemaal vast. We hebben de situatie later met de medische staf besproken. Ik ben blij met de medische hulp die ik heb gekregen vanuit Oranje. Ze hebben mijn situatie serieus genomen. Ik heb met Conny (van Bentum, dokter Oranje Heren, red.) die weken meer contact gehad dan met mijn vriendin. Dat je een hersenschudding niet kunt meten, is een complicerende factor. Om je progressie te meten, moet je elke dag zelf een formulier invullen hoe je je voelt. Ik had nog nooit een hersenschudding gehad, wist ook niet wat normaal was of wat niet. Ik weet nu dat ik in die periode nooit had moeten keepen. Dat is ook de reden dat ik er lang uit ben geweest, sindsdien geen wedstrijd heb gekeept. Mijn tip aan iedereen die geblesseerd raakt aan zijn hoofd: neem een hersenschudding serieus. Gelukkig ben ik begin januari weer helemaal fit en reis met Oranje naar Azië. Ik kan niet wachten om weer met mijn teamgenoten het veld op te gaan.’ 6 augustus 2020 Finale Heren Olympische Spelen Tokio ‘Het is fijn dat Max in een vroeg stadium voor de Olympische Spelen het vertrouwen in mij heeft uitgesproken. Voor het WK heeft hij dat ook gedaan en pakte dat goed uit. De laatste twee Spelen was ik reserve, achter Jaap Stockmann. Dan kan iedereen wel zeggen dat je er ook bij hoort, maar dat is niet zo. Je zit buiten het olympisch dorp in een apart huisje. In Rio met Constantijn Jonker. Dat was een mooie tijd, maar drie keer reserve was iets te veel van het goede geweest, haha.’ ‘Ik ben nu weer fit en leef helemaal voor de Spelen. Door veel wedstrijden in de Pro League te spelen, wil ik weer naar de absolute topvorm groeien. We gaan voor een medaille in Tokio. We kunnen allemaal wel roepen: we gaan voor goud. Maar we moeten ook realistisch zijn. We hebben na 2019 een achterstand in te halen. Maar ik ben ervan overtuigd dat we de halve finale halen. Vanaf dat moment is alles mogelijk. Dat hebben we een jaar geleden op het WK gezien.’ Het bericht Eindejaarsinterview Pirmin Blaak: ‘Met Oranje in 2020 drie stappen extra zetten’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Top 5 opvallende stats van de Oranje-teams

Nederlands Elftal

27/12/2019

Een jaar vol hockey is een jaar vol hockey.nl. In de laatste twee weken van 2019 blikken we elke dag terug op de vijf populairste, mooiste en opmerkelijkste momenten van dit jaar. Deze keer selecteren we vijf opvallende statistieken uit het jaar van de beide Oranje-teams. 1. Oranje Dames eindelijk geklopt Al vroeg in dit jaar kwam er voor de Oranje Dames een einde aan een waanzinnige reeks van 44 (!) interlands op rij zonder verlies. Het Pro League-duel in en tegen Australië van 2 februari eindigde in een 1-0 nederlaag voor de ploeg van bondscoach Alyson Annan. Dat was de eerste zeperd sinds de 0-1 oefennederlaag tegen België van 29 juli 2017. In de reeks van 44 interlands zonder verlies won Oranje 43 keer en speelde één keer geljk. Oranje hield 28 keer de nul, maakte 182 doelpunten en kreeg maar achttien goals om de oren. In bijna de helft van de 44 interlands (21) produceerde Nederland minimaal vier doelpunten. De absolute uitschieters waren de EK-wedstrijd tegen Tsjechië van 2017 (10-0) en het WK-duel met Italië van 2018 (12-1). View this post on Instagram De ongekend lange reeks wedstrijden zonder verlies van de Oranje Dames is voorbij… op naar een nieuwe! #fihproleague A post shared by OranjeHockey (@oranjehockey) on Feb 2, 2019 at 5:53am PST 2. Honderd keer de brul van Mink De Pro League-wedstrijd van de Oranje Heren tegen België van 9 juni 2019 was er eentje om niet snel te vergeten. Niet alleen vanwege de spectaculaire uitslag (4-3 voor Nederland), maar ook vanwege de honderdste interlandgoal van Mink van der Weerden. De 30-jarige sloopkogel van Oranje maakte zijn jubileumdoelpunt uiteraard uit een strafcorner, al jaren de specialiteit van de Brabantse verdediger. Van der Weerden, die inmiddels op 109 treffers in Oranje staat, werd de elfde speler in de historie van het Nederlands elftal die de grens van honderd interlandgoals passeerde. View this post on Instagram 1⃣0⃣0⃣ interlandgoals voor Mink van der Weerden! #mijlpaal #oranje #goalgetter A post shared by OranjeHockey (@oranjehockey) on Jun 11, 2019 at 2:51am PDT 3. Welten evenaart Oranje-record De gewonnen EK-finale tegen Duitsland van afgelopen zomer (2-0) was voor Lidewij Welten hoofdprijs nummer twaalf in dienst van de Oranje Dames. Daarmee evenaarde de Bossche wervelwind, die tegen Duitsland vlak vóór het eindsignaal Oranje’s tweede doelpunt maakte, het Oranje-record van haar voormalige ploeggenoot Maartje Paumen. Welten won met het Nederlands elftal tot nu toe vier EK’s, twee WK’s, twee keer olympisch goud, twee keer de Hockey World League, één keer de Champions Trophy en één keer de Pro League. Ook Margot van Geffen en Eva de Goede kunnen binnenkort op gelijke hoogte komen met Paumen: zij veroverden met de EK-winst hun elfde hoofdprijs met Oranje. View this post on Instagram Meeste titels met de Oranje Dames: 12 Lidewij Welten 12 Maartje Paumen 11 Margot van Geffen 11 Eva de Goede 11 Naomi van As 11 Ellen Hoog . #prijzenpakkers #goud #welten A post shared by OranjeHockey (@oranjehockey) on Aug 26, 2019 at 7:30am PDT 4. Recordzege Oranje onder Annan De derde groepswedstrijd van de Oranje Dames op het EK in Antwerpen was er eentje van historische proporties. Nederland verpletterde het arme Rusland met 14-0 en boekte zo de grootste zege onder leiding van bondscoach Alyson Annan. Het duel met Rusland was de derde interland onder Annan die in de dubbele cijfers eindigde. Eerder gebeurde dat op het EK 2017 in Amstelveen (10-0 tegen Tsjechië) en op het WK 2018 in Londen (12-1 tegen Italië). De 14-0 tegen Rusland bleek overigens één goal te weinig voor een evenaring van een EK-record. Op het EK 1999 in Köln verpletterde Oranje België met 15-0. Dat was destijds een evenaring van de 15-0 die de Duitse dames eveneens tegen België neerzetten.   5. De laatste van Kelly Jonker De EK-finale tegen Duitsland (2-0 zege) was het allerlaatste optreden van Kelly Jonker voor de Oranje Dames. Na 168 interlands en 68 doelpunten geniet de rappe spits momenteel van haar zwangerschap. Haar openingsdoelpunt in de EK-finale tegen Duitsland was bijzonder, omdat de goaltjesdief daarmee in haar laatste vijf (!) finales steeds wist te scoren. Ze deed dat eerder in de EK-finale van 2017, de HWL-finale van 2017, de WK-finale van 2018 en de finale van de FIH Pro League, eind juni. Amazing work from Jonker in the D puts the Netherlands into the lead in the 4th quarter #EHC2019 WATCH LIVE: https://t.co/VnVRJIJfEB pic.twitter.com/B81hfzlqLy — EuroHockey (@eurohockeyorg) August 25, 2019 Jubilarissen De volgende Oranje-internationals bereikten in 2019 een mijlpaal bij het Nederlands elftal. ORANJE DAMES Anne Veenendaal — 50 interlands (nu 69) Frédérique Matla — 50 interlands (nu 69) Josine Koning — 50 interlands (nu 66) Laura Nunnink — 100 interlands (nu 115) Lidewij Welten — 200 interlands (nu 207) ORANJE HEREN Joep de Mol — 50 interlands (nu 72) Jonas de Geus — 50 interlands (nu 73) Lars Balk — 50 interlands (nu 54) Sam van der Ven — 50 interlands (nu 55) Floris Wortelboer — 50 interlands (nu 51) Bjorn Kellerman — 50 interlands (nu 60) Mirco Pruyser — 100 interlands (nu 118) Mink van der Weerden — 150 interlands (nu 167) Billy Bakker — 200 interlands (nu 211) Het bericht Top 5 opvallende stats van de Oranje-teams verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

In de bladen koningshuisspecial: Het jaar van Amalia en ‘de baard’

Algemeen Nieuws

27/12/2019

NU.nl-redacteuren Jesse Taat en Lara Zevenberg blikken terug op de roddelbladen in 2019. Het ging dit jaar vaak over het koningshuis, met bijzondere aandacht voor de baard van koning Willem-Alexander en de groei van kroonprinses Amalia.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Eindejaarsinterview: het bewogen jaar van Frédérique Matla

Nederlands Elftal

27/12/2019

Aanvaller Frédérique Matla (22) kreeg met haar verwijdering uit Oranje de grootste teleurstelling uit haar loopbaan te verwerken. Ze vocht zich miraculeus sterk terug. Een terugblik op de bewogen laatste maanden, waarin ze hard met zichzelf aan de slag ging. Nooit stond Matla zoveel in de schijnwerpers als de afgelopen maanden. Halverwege september stroomden op haar telefoon de appjes binnen van mensen die met hun mond open van verbazing hadden gelezen dat bondscoach Alyson Annan haar niet had opgeroepen voor de trainingsgroep van Oranje. Het onbegrip was groot over het passeren van de spits die in 67 interlands veertig keer had gescoord. Meer dan tijdens internationale toernooien als het WK en het EK besteedden de landelijke media de afgelopen maanden aandacht aan Matla. Telkens was de insteek hetzelfde. Hoe kon het toch dat die doelpuntenmachine van Den Bosch, ook nog eens genomineerd voor Wereldspeelster van het Jaar, ontbrak in de trainingsgroep van het Nederlands elftal? Bij gebrek aan wedstrijden van de Oranje Dames waren de spotlights voornamelijk op háár gericht, om te zien hoe ze zou reageren op de boodschap van Annan, die onverwacht was en hard aankwam. ‘Inmiddels besef ik wel dat er veel om te doen geweest is dat ik niet meer in Oranje zat. Op het moment zelf heb ik er niet bij stil gestaan. Ik zat in een tunnel. Ik was alleen maar met mezelf bezig, met wat ik moest doen om mijn plek in de selectie weer terug te veroveren’, zegt Matla in een koffietent in het centrum van Den Bosch. Ik heb met Alyson afgesproken dat hockey absoluut prioriteit nummer één moet zijn Maandenlang ging het vrijwel alleen maar over het indrukwekkende aantal goals dat ze maakte. Op een gegeven moment was het Den Bosch-coach Raoul Ehren die haar een artikel uit het Brabants Dagblad stuurde, waarin de vergelijking werd getrokken met een willekeurige jeugdwedstrijd, waarin altijd wel een kind met kop en schouders bovenuit steekt en de bal van iedereen krijgt, omdat hij of zij toch wel scoort. ‘Dat vond ik leuk om te lezen, omdat het eindelijk over mijn spel ging. Op basis van mijn spel wilde ik bewijzen dat ik in Oranje hoor, niet op basis van mijn goals. Wat dat betreft was dat artikel voor mij een teken dat ik op de goede weg zat.’ Voor het bewuste telefoontje van Annan in september had Matla vooral de wind mee gehad. Nu moest ze opeens omgaan met tegenslag. ‘Er zijn speelsters geweest die bij Oranje zijn afgevallen en vanaf dat moment meer tijd in hun studie zijn gaan steken. Ik niet. Ik ben juist harder gaan trainen’, zegt Matla. ‘Ik heb met Alyson afgesproken dat hockey absoluut prioriteit nummer één moet zijn. Ik heb meteen al mijn trainingen voor de hele periode ingepland. Dat gaf me overzicht en rust. Pas daarna kwam mijn studie en mijn sociale leven.’ Langzaamaan veranderde ik toch in een trainingsbeest Op verzoek dreunt ze haar vaste weekritme van de afgelopen maanden op. ’s Maandags een uur strafcornertraining met Maartje Paumen, drie kwartier de sportschool in en twintig, dertig minuten fietsen. Op dinsdag een dubbeltraining bij Den Bosch. ’s Woensdags krachttraining met de krachttrainer van Oranje. Op donderdag een uur strafcornertraining met Maartje Paumen, een veldtraining met Den Bosch en twintig tot vijftig minuten fietsen. Vrijdag een individuele looptraining en een veldtraining met Den Bosch. Zaterdag vrij. Zondag een wedstrijd. Een trainingsbeest is Matla nooit geweest, zegt ze zelf. Maar nu moest ze wel. Eind november op een vrijdagavond stuurde ze ineens vrijwillig een appje naar haar looptrainer of hij een loopprogramma voor haar kon samenstellen. Ze voelde de behoefte om op zaterdag, haar enige vrije dag van de week, te gaan trainen. ‘Ik wist niet wat me bezielde. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik heb wat sprintjes getrokken en wat krachttraining gedaan. Die week daarna deed ik het weer.’ Lachend: ‘Langzaamaan veranderde ik toch in een trainingsbeest.’ Frédérique Matla heeft dit kalenderjaar bij Den Bosch haar sleepcorner flink verbeterd. Foto: Willem Vernes Op elk vlak was winst te behalen. Ik wilde zo sterk, snel en fit mogelijk worden. Ook mentaal heb ik stappen gemaakt. Iedere sporter krijgt in zijn carrière tegenslag te verwerken, maar het gaat erom hoe je daarmee omgaat. In de eerste wedstrijd na het slechtnieuwsgesprek met Annan, een thuiswedstrijd tegen Pinoké (1-0), maakte Matla het enige doelpunt. De twee cornertrainingen per week met Paumen, honderdvijftig ballen per training, betaalden zich uit, gezien de veertien rake strafcorners. En de hele eerste competitiehelft maakte Matla 25 doelpunten, één meer dan Ginella Zerbo vorig jaar in totaal maakte, toen ze topscorer werd. Het zijn allemaal tekenen dat de boodschap van Annan is aangekomen bij Matla. ‘Het is een wake-up-call geweest. Op de een of andere manier heeft het mijn ogen geopend. Ik ben nu bewuster met hockey bezig dan ooit’, zegt Matla, die ook na het goednieuwsgesprek met Annan halverwege december niet openbaar wil maken waaraan ze van de bondscoach moest werken. Wel zegt ze dat ze alle doelstellingen gehaald heeft en wil ze vertellen hoe ze zich in haar ogen de afgelopen maanden als speelster ontwikkeld heeft. ‘Op elk vlak was winst te behalen. Ik wilde zo sterk, snel en fit mogelijk worden. Ook mentaal heb ik stappen gemaakt. Op het veld vond ik dat ik dominanter moest worden in het vragen van de bal. Ik moest harder werken om aan de bal te komen, om los van mijn man te raken. Ik wilde genoeg energie hebben om de bal te vragen, mezelf aan te bieden, een actie te maken en vervolgens nog fit genoeg te zijn om te kunnen schieten. Ik heb de laatste tijd veel gescoord, maar ik kijk naar het geheel. Natuurlijk, als ik niet fit geweest was, zou ik nooit zo vaak gescoord hebben. Bovendien heb ik voorafgaand aan veel goals zelf een actie ingezet. Maar ik denk nooit: ik heb gescoord, dus ik heb goed gespeeld. Zo zit ik niet in elkaar.’ Frédérique Matla met de prijs van Beste speelster van de FIH Pro League. Foto: Willem Vernes 2020 is het jaar van haar comeback in Oranje. Op 2 januari stapt ze in het vliegtuig voor de trainingsstage in Singapore. ‘Ik ben benieuwd hoe het gaat. Ik zie eruit als een ijskonijn die de hele wereld aan kan, maar ik ben ook onzeker. Dat laat ik alleen niet snel zien’, zegt Matla, die eerder in haar Hockeymonoloog al vertelde dat ze tijdens het WK in Londen met zichzelf in de knoop zat. Ze speelde niet haar beste toernooi en had het daar moeilijk mee, maar in plaats van aan de bel te trekken, kropte ze haar frustraties op. Als we met Oranje op reis zijn, vind ik het lastig om dan tijd voor mezelf te vinden. Het kost me energie. Op het EK in Antwerpen, ook niet haar beste toernooi, kon Matla het naar eigen zeggen sneller accepteren dat ze minder zichtbaar was dan tijdens de Pro League. Dat is volgens haar de winst die ze geboekt heeft na gesprekken met een psycholoog. Ook op andere vlakken is Matla bewuster van zichzelf geworden. Ze vindt het bijvoorbeeld lastig om straks vier weken aaneengesloten met Oranje op pad te zijn, als Oranje Pro League-wedstrijden in Amerika en Argentinië speelt. ‘In die vier weken trek je veel met elkaar op. Ik vind het lastig om dan tijd voor mezelf te vinden. Dat vindt de rest ook, het kost energie. Ik moet daar een balans in vinden. Ik moet mezelf focussen op wat belangrijk is – hockey – en echt momenten voor mezelf pakken. Misschien is dat ook wel een reden dat ik tijdens het WK en het EK minder goed gespeeld heb en tijdens de Pro League wel goed. Dat zei Ireen (van den Assem) laatst tegen me. Tijdens toernooien ben je langer met elkaar op reis, tijdens de Pro League speel je vooral losse wedstrijden. Die link had ik zelf nog niet gelegd, maar ik geloof best dat het er iets mee te maken heeft, ja.’ De druk om in Oranje te presteren, is nu gigantisch Door haar 25 goals in de competitie is de druk om te presteren in Oranje enorm. De schijnwerpers blijven in 2020 nog wel even op Matla gericht. ‘Er wordt veel van me verwacht. Ook omdat ik genomineerd ben voor Wereldspeelster van het Jaar. Maar de club en Oranje zijn niet met elkaar te vergelijken. Internationaal scoor je niet zo makkelijk als tegen HGC en Victoria. Mijn moeder vroeg laatst of ik bang ben. Nee, dat niet. Ik ben gewoon heel benieuwd hoe het gaat. Ik ga er blanco in. Maar ik weet dat ik het kan en waar ik het voor doe. Ik heb er alles voor over om er in Tokio bij te zijn.’ Het bericht Eindejaarsinterview: het bewogen jaar van Frédérique Matla verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Alpineskiër ontwijkt op hoge snelheid official bij finishlijn

Algemeen Nieuws

26/12/2019

De Kroatische alpineskiër Filip Zubcic is zondag bijna met een official gebotst bij de wereldbeker reuzenslalom in Italië. Volgens buitenlandse media zou Zubcic de finishlijn met zo’n 80 kilometer per uur zijn gepasseerd.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen