Posts in Nederlands Elftal

VRAGENVUUR 🔥5 – Sanne Koolen maakt het spannend!

Nederlands Elftal

21/02/2020

Zes internationals nemen het tegen elkaar op in Oranje Hockey’s ‘VRAGENVUUR’. Elke international krijgt dezelfde 20 vragen op zich afgevuurd die hij of zij naar eer en geweten moet beantwoorden. Dat is belangrijk, maar de tijd loopt ook en die is onverbiddelijk. Want wie worstelt zich het snelst door het VRAGENVUUR heen?  Drie weken lang stond Terrance Pieters bovenaan met een scherpe eerste tijd, maar we zagen in de vorige aflevering dat Malou Pheninckx zich knap naar een nieuwe recordtijd speelde. Deze week is het de beurt aan Sanne Koolen. Lukt het de 23-jarige verdedigster om Malou al na één week van haar troon te stoten? Eén hint kunnen we alvast geven: het gaat in de spel om tienden …. Start de video en zie hoe de 40-voudig international van Oranje zich als een razende door het VRAGENVUUR worstelt en leer haar tegelijkertijd weer net op een wat andere manier kennen. Vorige afleveringen     Het bericht VRAGENVUUR 🔥5 – Sanne Koolen maakt het spannend! verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Max Caldas: ‘Ik word geen clubcoach in Nederland’

Nederlands Elftal

18/02/2020

Over zijn bondscoachschap bij Oranje zei Max Caldas in de aanloop naar het WK in december 2018 nog: ‘Als je me nu vraagt, denk ik dat dit voor langere tijd mijn job is.’ Vijftien maanden later maakt Caldas bekend dat hij na de Spelen in Tokio stopt bij de Oranje Heren . Vanuit zijn geboorteland Argentinië legt de 46-jarige coach uit waarom en wat zijn plannen zijn. Op de achtergrond klinkt gelach, rumoer in het Spaans en af en toe een kreet Nederlands. Bondscoach Max Caldas telefoneert vanuit de woonkamer in het huis van zijn zus in Buenos Aires. Het is er gezellig, dat is duidelijk. ‘Vanavond ga ik op de club met twintig vrienden pelota a paleta spelen. Heerlijk’, zegt Caldas. Hij heeft de twee wedstrijden van de Oranje Heren tegen Argentinië voor de FIH Pro League aangegrepen om met zijn gezin (vrouw en vier kinderen) te genieten van een korte vakantie in zijn geboorteland. Het is de laatste break voor de finale van het inspannende voorbereidingstraject richting de Spelen in Tokio, die op 24 juli beginnen. Op het hoogste hockeypodium gaat de 46-jarige coach voor zijn laatste kunststukje bij de Koninklijke Nederlandse Hockeybond, zo maakte hij vandaag wereldkundig. Tien jaar lang was hij in dienst bij de KNHB, eerst bij de Oranje Dames waarmee hij alle mogelijke gouden medailles pakte, sinds 2014 bij de Oranje Heren waar de teller op twee Europese titels en een zilveren WK-medaille staat. Champagne Op zijn geboortegrond was de tijd rijp die beslissing met zijn staf en zijn spelers te delen. In januari, kort na de trip naar India, kondigde hij zijn vertrek al aan bij technisch directeur Jeroen Bijl, bestuurslid Tophockey Heren Stephan Veen en manager Joof Verhees. Hij bracht drie flessen champagne mee naar het Novotel in Amstelveen. Ook zijn staf trakteerde hij in Buenos Aires op bubbels. ‘Ik vond dat we moesten vieren hoe geweldig we de afgelopen jaren hebben kunnen werken met z’n allen. En dat we nog vijf geweldige maanden voor ons hebben richting Tokio.’ Bondscoach Max Caldas met technisch directeur Jeroen Bijl en de KNHB-bestuursleden Stephan Veen en Erik Cornelissen. Foto: Koen Suyk Maandag, op de dag dat ze naar Nederland vlogen, lichtte Caldas zijn spelers in. Dat ging in eerste instantie niet helemaal goed. Caldas: ‘Ik drukte me niet helemaal goed uit en zei: ik stop. Toen werd het muisstil. Heb ik er maar snel aan toegevoegd: Na Tokio. Toen werd er opgelucht gelachen en heb ik 22 dikke knuffels en mooie woorden ontvangen.’ Emotionele roller coaster Het was voor hem een emotionele roller coaster, erkent Caldas. ‘Ik heb veel tranen gelaten. Daar schaam ik me niet voor. Ik ben niet bang om mijn emoties te tonen. Het was een zware beslissing. Ik doe dit werk met hart en ziel, zeven dagen in de week. Ik ben bezeten door mijn baan, kan het moeilijk loslaten. Ik heb het enorm naar mijn zin. Ik heb geweldige spelers, een fantastische staf en werk heel prettig samen met de verantwoordelijke mensen bij de bond.’ Je noemde het bondscoachschap van de Oranje Heren in een interview met hockey.nl in november 2018 ‘voor ons land de mooiste baan die er is. Ik geniet er enorm van, ben voor mijn gevoel pas net begonnen. Als je het me nu vraagt, denk ik dat dit voor langere tijd mijn job is ’ . Nu kondig je aan dat je vertrekt. Wat is er gebeurd? ‘Ik sta nog steeds achter die woorden. Er is niks gebeurd, behalve dat ik me als mens heb ontwikkeld. Na de Spelen loopt mijn contact af. Dat zorgde ervoor dat ik de afgelopen periode meer ben gaan nadenken over mijn toekomst. Ik ben iemand die zichzelf wil uitdagen, wil ontwikkelen. Dat kan in deze baan. Maar de vraag is: hoeveel kan ik me echt ontwikkelen? Om jezelf echt te challengen heb je ook een omgeving nodig die verandert. Dat zie ik de komende jaren niet gebeuren. Er is veel vertrouwd. In mijn omgeving, in mijn werkzaamheden. Als ik eerlijk ben, zie ik die context de komende jaren niet echt veranderen. Dat heeft me aan het denken gezet. En uiteindelijk doen besluiten dat het beter is om na Tokio te stoppen. Het voelt ook goed dat ik die beslissing zelf neem op een moment dat de relatie met de spelers, de staf en de bond uitstekend is, we geweldig samenwerken. Ik ben verliefd op Oranje. Dat zal ik tot de laatste dag zijn. Ik zit echt in een bevoorrechte positie. Maar het is straks tijd dat ik een nieuwe uitdaging aanga.’ Max Caldas houdt een bespreking tijdens het Pro League-duel tegen Argentinië. Foto: Rodrigo Jaramillo Dan is de vraag natuurlijk: wat gaat die uitdaging worden? ‘Dat weet ik echt niet. Dat maakt het meteen ook eng, geef ik eerlijk toe. Ik moet voor het eerst in tien jaar nadenken over wat ik ga doen. Ik heb nooit aan carrièreplanning gedaan. Dus dat doe ik nu ook niet. Ik wacht wel af wat op mijn pad komt. Ik denk niet dat ik alleen een hockeycoach ben, maar in meer sporten, op meer posities van toegevoegde waarde kan zijn. Ik denk dat ik in al die jaren weet wat high performance is, mijn hart ligt bij topsport. Ik ben hele dagen met sport bezig. Ik kijk voetbal, golf, tennis, rugby, noem maar op. Mijn vrouw heeft al gezegd: als je straks bent gestopt, is het niet alleen sport dat de klok slaat!’ Mijn vrouw heeft tien jaar rondgerend, zodat ik buiten kon spelen. Het wordt ook tijd dat ik daarin iets terugdoe.’ Max Caldas Behalve voor andere sporten, sta ik ook open voor het buitenland. Toen ik mijn kinderen mijn besluit vertelde, vroeg er wel een: moeten we nu verhuizen? Dat zou kunnen, maar ik kijk er vooralsnog vooral naar uit dat ik straks meer tijd met mijn gezin kan doorbrengen. Ik ben dit jaar negen jaar getrouwd, maar het was de eerste keer dat ik die dag thuis was. Ik mag me gelukkig prijzen met zo’n geweldige vrouw en fantastische kiddo’s. Mijn vrouw heeft tien jaar rondgerend, zodat ik buiten kon spelen. Het wordt ook tijd dat ik daarin iets terugdoe.’ Is een club in Nederland dan wat? Jouw club Klein Zwitserland zoekt een nieuwe coach , Kampong heeft een vervanger voor Alexander Cox nodig ? ‘Nee, ik word geen clubcoach in Nederland, dat is geen optie. Ik wil me ontwikkelen, dan moet ik nu niet iets doen wat ik al heb gedaan.’ Caldas juicht na het behalen van de bronzen medaille op het EK in Antwerpen. Foto: Koen Suyk Voor je stopt zijn er eerst nog de Spelen in Tokio. Verandert jouw beslissing iets in de dynamiek van de ploeg, bijvoorbeeld in de manier waarop de spelers naar je kijken? ‘Als ik had gedacht dat mijn beslissing ook maar de minste negatieve invloed op de spelers zou hebben, had ik mijn mond gehouden tot na de Spelen. Maar ik denk juist dat het ons versterkt. Het geeft nog maar eens aan: we hebben niks te verbergen. Iedereen weet waar we aan toe zijn.’ Lachend: ‘Ook de buitenwacht. Die hoeft niet meer te vragen: ‘Als je op de Spelen geen goud wint, ga je dan stoppen?’ Dan weer serieus: ‘Het is mijn ervaring dat zo’n beslissing alleen verkeerd kan uitpakken als je qua relationele sfeer en inhoud niet op een lijn zit. Dan wordt het snel minder. Daar is bij ons geen sprake van. We zijn echt met een goed proces richting Tokio bezig. Ik verheug me enorm op de komende vijf maanden. Het wordt gaaf en ik ben ervan overtuigd dat we daar gaan knallen.’ Het bericht Max Caldas: ‘Ik word geen clubcoach in Nederland’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Bondscoach Max Caldas stopt na Tokio bij Oranje

Nederlands Elftal

18/02/2020

Bondscoach Max Caldas (46) stopt na de Olympische Spelen van Tokio 2020 bij het Nederlandse Elftal. Caldas heeft bij de KNHB aangegeven dat hij na tien jaar coach bij eerst de Oranje Dames en nu de Oranje Heren toe is aan een nieuwe uitdaging. Het contract van Caldas loopt na de Spelen af. Max Caldas: ‘Ik heb de afgelopen tien jaar met veel passie en plezier de Oranje Dames en Oranje Heren gecoacht. Een fantastische periode, waarop ik met trots terugkijk. Ik heb met heel goede speelsters gewerkt, en werk op dit moment met geweldige spelers op weg naar Tokio 2020. De samenwerking met de KNHB is altijd goed geweest. Toch besefte ik dat het moment dichterbij kwam om afscheid van elkaar te nemen. Ik voel dat het tijd wordt voor een andere uitdaging.’ Waar die andere uitdaging ligt, zegt Caldas nog niet te weten: ‘Toch heb ik de knoop nu doorgehakt. Natuurlijk had ik dit besluit ook pas na Tokio kunnen nemen. Maar de relatie tussen de KNHB en mij is er altijd een van openheid geweest. Daarom heb ik mijn gevoel met hen besproken. De duidelijkheid die er nu is, is goed voor iedereen, niet in de laatste plaats voor de spelers. Vandaag is er aandacht voor deze stap van mij, daarna kan de focus van alle betrokkenen weer vol op het traject naar Tokio.’ ‘Meer gebracht dan prijzen’ De KNHB heeft begrip voor de beslissing van Caldas. Jeroen Bijl, technisch directeur van de KNHB: ‘Max heeft de afgelopen tien jaar onze beide nationale teams ontzettend veel gebracht, meer dan prijzen alleen. Daarnaast staat hij altijd open voor opleiden en delen van kennis. Het is niet gek dat Max na tien jaar toe is aan een nieuwe werkomgeving. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij de komende maanden met het Nederlands Elftal volledig gefocust op Tokio blijft. Max is een professional en enorm gecommitteerd aan zijn spelers, zijn staf en de KNHB.’ Jeroen Bijl en Max Caldas. Foto: Koen Suyk Caldas startte eind 2010 als bondscoach van het Nederlands Elftal Dames, waarmee hij olympisch (2012), wereld- (2014) en Europees (2011) kampioen werd. Ook de Champions Trophy (2011) en Hockey World League (2013) werden onder leiding van Caldas gewonnen. Na het WK van 2014 in Den Haag stapte Caldas op verzoek van de KNHB over van de Oranje Dames naar de Oranje Heren. Hij volgde Paul van Ass op. Met de mannen werd Caldas tweemaal Europees kampioen (2015 en 2017), tweede op het WK in 2018 in Bhubaneswar en vierde op de Spelen van Rio (2016). Het bericht Bondscoach Max Caldas stopt na Tokio bij Oranje verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Mirco Pruyser: ‘We hadden er met 5-2 overheen moeten gaan’

Nederlands Elftal

17/02/2020

De twee wedstrijden die de Oranje Heren in Buenos Aires tegen Argentinië speelden waren vergelijkbaar, zei spits Mirco Pruyser zondag nadat Oranje opnieuw met een shoot-outs een bonuspunt had verdiend . Beide duels had Nederland volgens hem moeten winnen, maar was Oranje niet scherp genoeg voor de goal. ‘Ons rendement in de cirkel moet omhoog. Als je kijkt naar wat voor opgelegde kansen we hebben gehad… Daarmee moet je de wedstrijd kunnen beslissen’, was zondag de analyse van Pruyser, die zelf bij een achterstand van 2-0 de aansluitingstreffer maakte en later de winnende shoot-out voor zijn rekening nam. Dat het twee wedstrijden op rij moeilijk was om de kansen om te zetten in goals, kon Pruyser ook niet goed verklaren. ’Soms is het ook deels ongeluk. Seve kreeg vandaag een kans, die hij naast schoot. Dat had een doelpunt kunnen zijn. Dan was er nog dat balletje die ik op de paal tipte. Dat schot van Thierry (Brinkman) met zijn backhand, die door Vivaldi werd gepakt. En dan die tip van Thierry. Die pakte Vivaldi ook.’ Jeroen Hertzberger baalt van een gemiste kans. Foto: Rodrigo Jaramillo   We hebben vijf honderd procent goal kansen gehad. Het is kwalijk dat we die missen.   Pruyser: ‘Soms valt ‘ie gewoon niet. Daar moeten we goed naar kijken, want uiteindelijk moet ‘ie er wel in. Eerlijk gezegd denk ik dat we hier met 5-2 overheen hadden moeten gaan. We hebben vijf honderd procent goal kansen gehad. Het is kwalijk dat we die missen.’ Wat dat betreft hield Pruyser een dubbel gevoel over aan de twee Pro League-wedstrijden in Argentinië. ‘We gaan met vier punten terug naar huis. Dat hadden er zes hadden moeten zijn.’ ‘Ik ben tevreden over wat we hier met z’n allen aan het creëren waren, qua kansen’ Pruyser zag ook dat het begin van Nederland slap was. Na ruim 20 minuten hockeyen stond Oranje met 2-0 achter. Toch waren het vooral de lichtpuntjes die hij noemde in het interview na de wedstrijd. ‘In de eerste helft zijn wij geloof ik vijftien keer in hun cirkel geweest en zij vier keer in de onze. Hun rendement was wel een stuk hoger, want zij scoorden twee keer. Desalniettemin ben ik tevreden over wat we hier met z’n allen aan het creëren waren, qua kansen.’ De aanvaller roemde ook de veerkracht van Nederland, dat zich van de 2-0 achterstand terugvocht tot 2-2. ‘We hebben de koppies niet laten hangen, maar juist heel hard doorgevochten. We hebben tot het einde gestreden. Ik ben blij dat we in de shoot-outs net als zaterdag alsnog dat extra punt hebben weten binnen te halen.’ Het bericht Mirco Pruyser: ‘We hadden er met 5-2 overheen moeten gaan’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Samenvattingen Nederland – Argentinië Dames en Heren (Duel 2)

Nederlands Elftal

17/02/2020

De Oranje Heren speelden zondag voor de tweede keer in twee dagen tijd in tegen Argentinië. Net als het eerste onderlinge Pro League-duel van zaterdag eindigde de wedstrijd in reguliere speeltijd in 2-2. Mirco Pruyser en Robbert Kemperman scoorden namens Oranje. In de shoot-outs die volgden zegevierde de mannen van bondscoach Max Caldas en zo pakte Nederland net als zaterdag in Buenos Aires het bonuspunt. Bekijk de samenvatting hieronder!    Oranje Dames Nadat de Oranje Dames zaterdag met 2-0 verloren van Argentinië, was het zondag tijd voor revanche. In het tweede duel, dat na zeven minuten speeltijd maar liefst twee uur lang werd onderbroken vanwege onweer en hevige regenbuien, toonde Nederland veerkracht. Een 1-0 achterstand werd door doelpunten van Frédérique Matla, Yibbi Jansen en Kyra Fortuin omgebogen naar een knappe 1-3 overwinning. Bekijk de samenvatting hieronder!    Het bericht Samenvattingen Nederland – Argentinië Dames en Heren (Duel 2) verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Yibbi Jansen: ‘De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken’

Nederlands Elftal

17/02/2020

Een sleeppush van strafcornerfenomeen Yibbi Jansen (20) hielp Oranje zondag in het zadel tegen Argentinië ( 3-1 winst ), bij een stand van 1-1. Het was de speelster met de witte haarband die een harde push produceerde en de bal onder keepster Belen Succi door mikte. Daarmee was de push van Jansen – die is afgevallen is voor Tokio – dus belangrijk voor Oranje, dat in de wedstrijd van zaterdag (2-0 nederlaag) nog zoveel moeite had met de strafcorner. Wat zondag het grootste verschil was met de eerste confrontatie met Las Leonas ? ‘We speelden nu met meer overtuiging’, antwoordde Janssen. ‘We gingen nu volle bak.’ Vanaf de tribune zag Jansen zaterdag dat het niet wilde lukken met de strafcorner van Nederland. Soms werd de bal niet goed aangegeven of gestopt. Bovendien waren de sleeppushes op goal niet gevaarlijk genoeg. Door de regen verlieten veel supporters vroegtijdig het stadion. Foto: Rodrigo Jaramillo ‘Die goal was een mooie beloning’ Zondag gaf bondscoach Alyson Annan de kans aan Jansen om zich te bewijzen. Toen na zeven minuten de wedstrijd bij een stand van 0-0 vanwege een storm gestaakt werd, leek het erop alsof het duel niet meer uitgespeeld zou worden. Maar anderhalf uur later rolde de bal toch weer en kon Jansen zich laten gelden. Bij een achterstand van 1-0 was het eerst Frédérique Matla die een corner in het doel sleepte. Vervolgens pushte Jansen de bal op de plank (1-2). ‘Dit was een fantastische wedstrijd om te spelen. Die goal was een hele mooie beloning. Het was een bizarre avond’, zei Jansen over de gekke taferelen in Buenos Aires. Pien Sanders en Maria Verschoor juichen na de 1-0, gemaakt uit een strafcorner door Frédérique Matla. Foto: Rodrigo Jaramillo Uiteraard had ik gehoopt dat ik langer in de race voor Tokio was geweest   Wie Jansen alleen beoordeelt op haar veldspel, begrijpt misschien dat ze vroegtijdig is afgehaakt in de race voor Tokio. Wie haar strafcorners meerekent, vindt het wellicht vreemd dat ze een half jaar voor de Olympische Spelen al is afgevallen. ‘Dat was natuurlijk niet leuk. Uiteraard had ik gehoopt dat ik langer in de race was geweest. Nu ben ik hier reserve. Op de een of andere manier sta ik hier dus toch. Ik doe zo veel mogelijk mijn best. Iedere wedstrijd die ik mee mag doen, vind ik mooi. Daar leer ik alleen maar van. De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken.’ Mocht Jansen tijdens de Pro League strafcorners op belangrijke momenten raak blijven pushen, hoopt ze dan niet stiekem alsnog op Tokio? ‘Ik denk dat ik vooral moet kijken naar nu. Iedere wedstrijd en iedere training wil ik laten zien wat ik kan.’ Het bericht Yibbi Jansen: ‘De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Yibbi Jansen: ‘De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken’

Nederlands Elftal

17/02/2020

Een sleeppush van strafcornerfenomeen Yibbi Jansen (20) hielp Oranje zondag in het zadel tegen Argentinië ( 3-1 winst ), bij een stand van 1-1. Het was de speelster met de witte haarband die een harde push produceerde en de bal onder keepster Belen Succi door mikte. Daarmee was de push van Jansen – die is afgevallen is voor Tokio – dus belangrijk voor Oranje, dat in de wedstrijd van zaterdag (2-0 nederlaag) nog zoveel moeite had met de strafcorner. Wat zondag het grootste verschil was met de eerste confrontatie met Las Leonas ? ‘We speelden nu met meer overtuiging’, antwoordde Janssen. ‘We gingen nu volle bak.’ Vanaf de tribune zag Jansen zaterdag dat het niet wilde lukken met de strafcorner van Nederland. Soms werd de bal niet goed aangegeven of gestopt. Bovendien waren de sleeppushes op goal niet gevaarlijk genoeg. Door de regen verlieten veel supporters vroegtijdig het stadion. Foto: Rodrigo Jaramillo ‘Die goal was een mooie beloning’ Zondag gaf bondscoach Alyson Annan de kans aan Jansen om zich te bewijzen. Toen na zeven minuten de wedstrijd bij een stand van 0-0 vanwege een storm gestaakt werd, leek het erop alsof het duel niet meer uitgespeeld zou worden. Maar anderhalf uur later rolde de bal toch weer en kon Jansen zich laten gelden. Bij een achterstand van 1-0 was het eerst Frédérique Matla die een corner in het doel sleepte. Vervolgens pushte Jansen de bal op de plank (1-2). ‘Dit was een fantastische wedstrijd om te spelen. Die goal was een hele mooie beloning. Het was een bizarre avond’, zei Jansen over de gekke taferelen in Buenos Aires. Pien Sanders en Maria Verschoor juichen na de 1-0, gemaakt uit een strafcorner door Frédérique Matla. Foto: Rodrigo Jaramillo Uiteraard had ik gehoopt dat ik langer in de race voor Tokio was geweest   Wie Jansen alleen beoordeelt op haar veldspel, begrijpt misschien dat ze vroegtijdig is afgehaakt in de race voor Tokio. Wie haar strafcorners meerekent, vindt het wellicht vreemd dat ze een half jaar voor de Olympische Spelen al is afgevallen. ‘Dat was natuurlijk niet leuk. Uiteraard had ik gehoopt dat ik langer in de race was geweest. Nu ben ik hier reserve. Op de een of andere manier sta ik hier dus toch. Ik doe zo veel mogelijk mijn best. Iedere wedstrijd die ik mee mag doen, vind ik mooi. Daar leer ik alleen maar van. De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken.’ Mocht Jansen tijdens de Pro League strafcorners op belangrijke momenten raak blijven pushen, hoopt ze dan niet stiekem alsnog op Tokio? ‘Ik denk dat ik vooral moet kijken naar nu. Iedere wedstrijd en iedere training wil ik laten zien wat ik kan.’ Het bericht Yibbi Jansen: ‘De kansen die ik krijg, probeer ik te pakken’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Veenendaal over bizarre omstandigheden en Argentijnse corner

Nederlands Elftal

17/02/2020

Onweer, regen, wind en bliksem. Facetten die ervoor zorgden dat Oranje pas na drie uur en een kwartier met drie punten het Argentijnse veld afstapte. ‘Ik heb nog nooit zo’n bizarre situatie meegemaakt’, reageert Anne Veenendaal.   Het Nederlands elftal had wat goed te maken tegen Argentinië. Een dag eerder werd er verloren van de ploeg en dat was na de reeks van 26 ongeslagen wedstrijd weer even wennen. Maar een ding was zeker: dit moest rechtgezet worden. ‘We hebben laten zien dat we de betere ploeg zijn’, klinkt Veenendaal zelfverzekerd. Maar wat duurde het lang. Na zeven en halve minuut besloot het arbitraire duo de wedstrijd te staken. In de verte was een lichtflits en klonk donder. Dat was voldoende reden om het veld te verlaten. Dertig minuten later verschenen beide ploegen weer binnen de lijnen. Toen de tweede warming-up klaar was en het spel bijna hervat werd, klonk opnieuw de arbitrage. Een nieuwe staking volgde. De tribunes liepen vanwege het noodweer leeg in Buenos Aires. Foto: Rodrigo Jaramillo ‘Ik wilde maar een ding: doorgaan’ ‘Bizar. Dat was het. We hebben lang binnen gezeten met de gedachte dat het niet door zou gaan.’ De wachttijd van de tweede staking bedroeg een uur. ‘We mochten het veld weer op, oh toch niet. Weer wel, weer niet. Weer wel, weer niet. Ik wilde maar een ding: doorgaan.’ Uiteindelijk lukte dat. ‘Toen het onweer een tijdje weg was, zijn we met wat bluf maar gewoon het veld opgegaan.’ Veenendaal liep in haar keeperspak voorop. Haar ploeggenoten waren nog nergens te bekennen toen ze zelf al in de goal stond. Een ding was duidelijk: ze had er zin in. ‘Koste wat kost, deze wedstrijd gaat door. Zo stonden we er in. We hebben zelfs geprobeerd maandagochtend te spelen.’ We mochten het veld weer op, oh toch niet. Weer wel, weer niet. Weer wel, weer niet. Ik wilde maar een ding: doorgaan. Anne Veenendaal Agustina Gorzelany: het Argentijnse wapen Toen de wedstrijd normaliter al lang en breed afgelopen had moeten zijn, hervatten de ploegen het duel, dat nog maar zeven en een halve minuut oud was. En het leek mis te gaan voor Oranje, toen Agustina Gorzelany opnieuw – een dag eerder sleepte ze vol de kruising in – Veenendaal passeerde. Dit keer laag, door de benen van de goalie.   ‘Die bal had ik moeten hebben, maar hij ging door mijn benen. Het lijkt een hele makkelijke bal, maar is een van de moeilijkste om te krijgen’, blikt de keepster terug op de tegentreffer. ‘Tijdens de eerste wedstrijd scoorde ze een wereldgoal. Deze treffer had ik moeten voorkomen. Ik sta daar en ik moet die bal hebben. Zo simpel is het.’ Maar gelukkig voor Veenendaal rechtte Oranje de rug en kwam de ploeg via Frederique Matla en Yibbi Jansen gelijk en zelfs op voorsprong. In het eindsignaal deed Kyra Fortuin ook nog een duit in het zakje. Veenendaal bewees vooral in het laatste kwart haar waarde, met een handvol prachtige reddingen.   De goalie deelt het Oranje-doel op weg naar Tokio vooralsnog met collega Josine Koning. Maar zij kwam dit weekend niet tot spelen toe. Daar wil haar compagnon maar weinig over kwijt. ‘ Jos heeft een kleine blessure opgelopen in voorbereiding op deze wedstrijden. Niet heel erg en het gaat prima met haar.’   Veenendaal besluit: ‘Argentinië zal vast gedacht hebben: als de wedstrijd niet doorgaat, hebben wij zes punten. Dit was voor beide ploegen een gekke en alles behalve ideale situatie. Wij gingen er beter mee om een hebben terecht gewonnen. We hebben ons gerevancheerd.’   Oranje na afloop van het duel met Argentinië. Foto: Rodrigo Jaramillo Het bericht Veenendaal over bizarre omstandigheden en Argentijnse corner verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Veenendaal over bizarre omstandigheden en Argentijnse corner

Nederlands Elftal

17/02/2020

Onweer, regen, wind en bliksem. Facetten die ervoor zorgden dat Oranje pas na drie uur en een kwartier met drie punten het Argentijnse veld afstapte. ‘Ik heb nog nooit zo’n bizarre situatie meegemaakt’, reageert Anne Veenendaal.   Het Nederlands elftal had wat goed te maken tegen Argentinië. Een dag eerder werd er verloren van de ploeg en dat was na de reeks van 26 ongeslagen wedstrijd weer even wennen. Maar een ding was zeker: dit moest rechtgezet worden. ‘We hebben laten zien dat we de betere ploeg zijn’, klinkt Veenendaal zelfverzekerd. Maar wat duurde het lang. Na zeven en halve minuut besloot het arbitraire duo de wedstrijd te staken. In de verte was een lichtflits en klonk donder. Dat was voldoende reden om het veld te verlaten. Dertig minuten later verschenen beide ploegen weer binnen de lijnen. Toen de tweede warming-up klaar was en het spel bijna hervat werd, klonk opnieuw de arbitrage. Een nieuwe staking volgde. De tribunes liepen vanwege het noodweer leeg in Buenos Aires. Foto: Rodrigo Jaramillo ‘Ik wilde maar een ding: doorgaan’ ‘Bizar. Dat was het. We hebben lang binnen gezeten met de gedachte dat het niet door zou gaan.’ De wachttijd van de tweede staking bedroeg een uur. ‘We mochten het veld weer op, oh toch niet. Weer wel, weer niet. Weer wel, weer niet. Ik wilde maar een ding: doorgaan.’ Uiteindelijk lukte dat. ‘Toen het onweer een tijdje weg was, zijn we met wat bluf maar gewoon het veld opgegaan.’ Veenendaal liep in haar keeperspak voorop. Haar ploeggenoten waren nog nergens te bekennen toen ze zelf al in de goal stond. Een ding was duidelijk: ze had er zin in. ‘Koste wat kost, deze wedstrijd gaat door. Zo stonden we er in. We hebben zelfs geprobeerd maandagochtend te spelen.’ We mochten het veld weer op, oh toch niet. Weer wel, weer niet. Weer wel, weer niet. Ik wilde maar een ding: doorgaan. Anne Veenendaal Agustina Gorzelany: het Argentijnse wapen Toen de wedstrijd normaliter al lang en breed afgelopen had moeten zijn, hervatten de ploegen het duel, dat nog maar zeven en een halve minuut oud was. En het leek mis te gaan voor Oranje, toen Agustina Gorzelany opnieuw – een dag eerder sleepte ze vol de kruising in – Veenendaal passeerde. Dit keer laag, door de benen van de goalie.   ‘Die bal had ik moeten hebben, maar hij ging door mijn benen. Het lijkt een hele makkelijke bal, maar is een van de moeilijkste om te krijgen’, blikt de keepster terug op de tegentreffer. ‘Tijdens de eerste wedstrijd scoorde ze een wereldgoal. Deze treffer had ik moeten voorkomen. Ik sta daar en ik moet die bal hebben. Zo simpel is het.’ Maar gelukkig voor Veenendaal rechtte Oranje de rug en kwam de ploeg via Frederique Matla en Yibbi Jansen gelijk en zelfs op voorsprong. In het eindsignaal deed Kyra Fortuin ook nog een duit in het zakje. Veenendaal bewees vooral in het laatste kwart haar waarde, met een handvol prachtige reddingen.   De goalie deelt het Oranje-doel op weg naar Tokio vooralsnog met collega Josine Koning. Maar zij kwam dit weekend niet tot spelen toe. Daar wil haar compagnon maar weinig over kwijt. ‘ Jos heeft een kleine blessure opgelopen in voorbereiding op deze wedstrijden. Niet heel erg en het gaat prima met haar.’   Veenendaal besluit: ‘Argentinië zal vast gedacht hebben: als de wedstrijd niet doorgaat, hebben wij zes punten. Dit was voor beide ploegen een gekke en alles behalve ideale situatie. Wij gingen er beter mee om een hebben terecht gewonnen. We hebben ons gerevancheerd.’   Oranje na afloop van het duel met Argentinië. Foto: Rodrigo Jaramillo Het bericht Veenendaal over bizarre omstandigheden en Argentijnse corner verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Twee gezichten van Blaak: ‘Eerste tegengoal was pure pech’

Nederlands Elftal

17/02/2020

Eerst de schlemiel, daarna de held. Zo kun je de wedstrijd van zondag van Pirmin Blaak kort samenvatten. Het tweede duel met Argentinië kwamen de Oranje Heren op een 2-0 achterstand en twee keer zag de keeper er niet lekker uit. Blaak is reëel: ‘Dit moet beter.’ ‘De eerste goal was pure pech’, vervolgt Blaak. ‘Zoiets gaat honderd keer goed, maar vooral het moment was klote.’ Het tweede doelpunt – een schot van Agustin Mazzilli – leek ook houdbaar. ‘Het was een raar doelpunt. Hier baal ik van. Dit moet echt beter.’ Later bewees de eerste keeper van Oranje zich. Net als zaterdag besliste hij de shoot-outs. Bekijk hier de complete reactie van Blaak!  Het bericht Twee gezichten van Blaak: ‘Eerste tegengoal was pure pech’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen