Posts in Nederlands Elftal

De Voogd aan andere kant bij Spelen: ‘Motiveert om komende jaren te knallen’

Nederlands Elftal

17/02/2018

International en Oranje-Rood-aanvaller Bob de Voogd maakt na twee olympische zomerspelen nu ook de winterspelen van dichtbij mee. Met het contentteam van TeamNL zit hij momenteel in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Voor de kanalen van TeamNL produceert De Voogd verschillende items en ondertussen droomt hij van zijn volgende olympische medaille. In september begon De Voogd met het programma TeamNL at work. Een praktijkopleiding van sportmarkertingbureau Triple Double, het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en NOC*NSF, waaraan vijftien topsporters deelnemen. Twee sporters werden uitverkoren om naar de Spelen af te reizen: De Voogd en ex-volleybalster Manon Vlier. ‘Wij zijn toegevoegd aan het contentteam van TeamNL. Dat betekent dat wij samen werken aan de content die op de socials, website, app, kortom alle kanalen waar nieuws van TeamNL op komt.’ De Voogd in gesprek met olympisch kampioen op de 3K langebaanschaatsen bij de vrouwen Carlijn Achtereekte De Voogd is op het gebied van contentcreatie nog redelijk onervaren, maar doordat hij al eerder als sporter de Spelen heeft meegemaakt kan hij originele invalshoeken voor de items bedenken. ‘Ik ben natuurlijk geen kenner van wintersporten, dat maakt me een beetje een outsider en juist daardoor levert dat weer grappige dingen op. We maken veel verschillende items. We hebben met een aantal sporters live Q&A-sessies (vraag-en-antwoord-gesprekken, red.) gedaan of we gaan naar de stadions om daar mooie beelden te schieten. Maar ik zit soms ook dagen mee te werken aan de planning. Ontzettend divers, geen dag is hetzelfde. Het is leuk om eens van de andere kant mee te maken. Nu zie ik dat sporters soms heel moeilijk te benaderen zijn en wat er allemaal bij komt kijken voor de mensen van de media. En voor de media gaan de dagen nog door, als de sporten al zijn afgelopen. Daar had ik me nog wel een beetje op verkeken. Het zijn lange dagen. Minimaal van 11.00 uur tot 23.00 uur. Het is veel uitputtender werk dan ik dacht.’ Manon Flier en Bob de Voogd interviewen olympisch kampioen langebaanschaatsen op de 1500 meter Kjeld Nuis Intussen mist De Voogd de wintersporttrip met Oranje-Rood en moet hij ook de eerste trainingsweek met de Eindhovenaren aan zich voorbij laten gaan. Dit is echter geen probleem voor de vleugelaanvaller, die op het grootste sportevenement van de wereld genoeg faciliteiten tot zijn beschikking heeft om fit te blijven. ‘Wij verblijven in de regio aan het strand, waar het heel vlak is. Rennen is dus geen probleem en er zijn natuurlijk voldoende gyms. Dus dat is prima. Het enige wat ik mis is mijn hockeystick. Er schijnt een paar kilometer verderop een hockeyveld te liggen, maar ik heb nog geen tijd gehad om dat te ontdekken. Ik mis een week hockeyen met mijn team, maar deze trip is natuurlijk in goed overleg met Oranje-Rood gepland. Ik ben blij dat de club me deze kans gunde.’ De Voogd in gesprek met mensen van het Japan House Dat de Nederlands olympische ploeg momenteel zo goed presteert, draagt uiteraard alleen maar bij aan de mooie ervaring van De Voogd in Zuid-Korea. ‘De sfeer vind ik niet te vergelijken met de Zomerspelen. En ik zit nu voornamelijk in kantoren, in plaats van in het dorp. Maar alle venues bezoeken is heel tof. Ook heb ik veel contact met de sporters, de mensen bij NOC*NSF en andere partners en sponsors. En sport kijken blijft natuurlijk mooi. Ook heb ik nu een aantal medailleceremonies meegemaakt. Dat bezorgde me genoeg herinneringen aan het moment dat ik een zilveren medaille kreeg omgehangen (na de Spelen in Londen in 2012, red). Dan besef je nog even extra goed dat je dat heb meegemaakt en het geeft extra energie om de komende jaren te knallen om dat nog een keer mee te maken.’     Het bericht De Voogd aan andere kant bij Spelen: ‘Motiveert om komende jaren te knallen’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Kelly Jonker luistert als nooit tevoren naar haar schouder

Nederlands Elftal

16/02/2018

Kelly Jonker was samen met Malou Pheninckx een opvallende afwezige tijdens de vier wedstrijden die de Oranje Dames vorige maand in de Verenigde Staten afwerkten. De 141-voudig international van Amsterdam behoorde tot de 27-koppige selectie van bondscoach Alyson Annan, maar kwam geen enkele keer in actie. Een lichte blessure aan haar veelbesproken linkerschouder was daar de oorzaak van. ‘Tijdens een van de krachttrainingen in de aanloop naar de eerste wedstrijd kreeg ik last van mijn schouder’, blikt Jonker terug. ‘Dat heb ik wel vaker, dan wordt-ie wat stijf en gevoelig bij een verkeerde beweging. Omdat er geen belangrijke toernooiwedstrijden op het programma stonden, hadden we besloten uit voorzorg helemaal niet te spelen. Ook omdat ik me tijdens één van de laatste trainingen had verstapt en een lichte reactie in een knie voelde.’ Goede pijn Bang dat haar linkerschouder haar opnieuw parten zou gaan spelen had Jonker niet. ‘Het was een normale reactie, want er is nogal wat gebeurd met die schouder. Meestal gaat dat gevoel na een dag of twee vanzelf weer weg. Ik heb er twee operaties aan gehad en zal dus altijd alert moeten blijven op het gevoel in dat gewricht.’ Jonker miste een jaar geleden een groot deel van de competitie vanwege een schouderblessure en weet dat ze in het restant van haar hockeyloopbaan altijd goed moet blijven luisteren naar de signalen uit het geplaagde gewricht. ‘Ik weet intussen wat  goede pijn is’, zegt de spits. ‘Als het goed voelt dan ben ik vol vertrouwen en kan ik zonder bang te zijn voluit hockeyen. Wat voor mij níet werkt, is spelen met de handrem erop. Dan ga ik mijn schouder en lichaam juist forceren en kunnen de klachten alleen maar groter worden.’ IJzersterk in Oranje Het uitblijven van speelminuten tijdens de trip in de Verenigde Staten kwam voor Jonker uitgerekend op een moment dat ze bezig was aan een ijzersterke fase in Oranje. Tijdens de HWL Final in Auckland en de aanloop ernaar in Melbourne had ze met acht doelpunten in tien duels een groot aandeel in de imponerende zegereeks van de ploeg van Annan. Ze tilde haar productie in Oranje naar 53 doelpunten in 141 interlands. Jonker: ‘In Australië en Nieuw-Zeeland ging het inderdaad heel aardig. Soms heb je van die fases in je loopbaan waarin alles goed valt en je belangrijk kunt zijn voor je team. Ik heb in die interlands gespeeld zoals ik graag doe: veel in de cirkel staan, alert reageren op situaties en letterlijk duiken op ballen om te kunnen scoren.’ Kelly Jonker scoort op typische wijze voor Oranje in de HWL-finale tegen Nieuw-Zeeland. FOTO: World Sport Pics/Frank Uijlenbroek Minder diep Het is nog de vraag of Jonker die ongekende productiviteit in het Nederlands elftal ook bij de hervatting van de Hoofdklasse Dames kan laten zien bij haar club Amsterdam. Daar speelt de goaltjesdief dit seizoen wat minder diep en wisselt ze de spitspositie steevast af met Eva de Goede en Marijn Veen, een tactisch probeersel van trainer/coach Rick Mathijssen. ‘Ik ben dit seizoen door die nieuwe rol niet zo vaak in de cirkel geweest als anders’, zegt Jonker, die drie keer scoorde in de eerste helft van de competitie. ‘Het is de bedoeling dat ik op een minder diepe positie wat meer in balbezit kom. Maar ook vanuit die rol hoop ik toch wat meer te kunnen scoren in de tweede competitiehelft. Die drive zit nu eenmaal in me.’ Rommelige voorbereiding Jonker volgt vanwege haar schouderblessure nog een rustige opbouw richting de tweede competitiehelft, maar kan deze maand tijdens de drie geplande oefenwedstrijden van Amsterdam gewoon in actie komen. Hoewel de voorbereiding van de huidige nummer twee van de ranglijst verre van ideaal is – veel speelsters zijn eind februari niet beschikbaar vanwege verplichtingen voor de Europa Cup Zaalhockey – heeft Jonker alle vertrouwen in een goede hervatting van de strijd om de landstitel. Niet denken aan play-offs ‘We hebben een heel stabiele eerste competitiehelft gedraaid’, weet Jonker. ‘We zijn met een heel lekker gevoel uit de zomer gekomen. Veel meiden hebben de goede  vibe na het winnen van het EK met Oranje of Jong Oranje meegenomen naar de club en die kunnen vasthouden. De jeugdspeelsters hebben laten zien dat ze het niveau aankunnen en zijn een regelrechte aanwinst voor de ploeg gebleken. Maar we zijn er nog niet. We moeten in de tweede competitiehelft gewoon keihard blijven knokken voor de punten. Aan de play-offs denken we nog lang niet.’ Het bericht Kelly Jonker luistert als nooit tevoren naar haar schouder verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De winter van Caldas #1 De India-trip met Oranje

Nederlands Elftal

14/02/2018

Maak je op voor een uniek kijkje in het leven van Max Caldas en de Oranje Heren! Tijdens zijn reizen met het Nederlands elftal deze winter naar India en Australië heeft de bondscoach namelijk de Playercam in zijn koffer meegenomen. Volgende week, in deel 2 van het tweeluik ‘De Winter van Caldas’ leidt hij je rond tijdens de trainingsstage in Australië. Maar voordat we ‘Down Under’ gaan, stappen we met Caldas eerst in het vliegtuig naar India. Daar laat hij je achter de schermen kijken tijdens de HWL Final die Oranje speelde in december. Start de video hierboven en veel kijkplezier! Bekijk ook Het bericht De winter van Caldas #1 De India-trip met Oranje verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Social shuffles: Ellen, Naomi en Bob bij de Winterspelen in Pyeongchang

Nederlands Elftal

14/02/2018

De Olympische Winterspelen 2018 worden gehouden in Pyeongchang, een stad in het noord-oosten van Zuid-Korea. Normaal gesproken is de wintervariant van de Olympiade nou niet bepaald een plek om hockeyers te spotten. Toch vinden wij dit jaar maar liefst drie (oud-)internationals bij de Spelen. Naomi van As is samen met Ellen Hoog naar Korea afgereisd om natuurlijk vriend Sven Kramer aan te moedigen, maar ook om te vloggen voor de Telegraaf. En Bob de Voogd is als razende reporter van TeamNL aanwezig bij de Spelen. Via social media houden ze ons op de hoogte van hun avonturen. Hier een overzicht! Naomi en Ellen bezochten voor de Spelen eerst nog even de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. Vandaag: Gangnam-Gu —> Myeongdong —> La Yeon #seoulisleuk #pyeongchang2018 #olympics A post shared by Naomi van As (@naomivanasofficial) on Feb 7, 2018 at 1:45am PST Bob bij de olympische ringen op het strand van Gangneung. A post shared by Bob de Voogd (@bobdevoogd) on Feb 6, 2018 at 11:53pm PST Ellen en Naomi konden natuurlijk niet achterblijven. Ook zij maakten een kiekje bij de olympische ringen. Happy to be here! #gangneung #olympics #pyeongchang2018 A post shared by Naomi van As (@naomivanasofficial) on Feb 8, 2018 at 2:49am PST We zijn in Gangneung!! A post shared by Ellen Hoog (@ellen_hoog) on Feb 8, 2018 at 1:14am PST Bij Winterspelen denk je natuurlijk aan sneeuw en kou, maar dit mooie kiekje van Bob bewijst dat er meer is. Ook dit zijn de Winterspelen! #beach #sunrise #teamnl in A post shared by Bob de Voogd (@bobdevoogd) on Feb 7, 2018 at 7:15pm PST Tussen de sporten door is er ook ruimte om het land te verkennen. Wij zijn ons Koreaans even aan het bijschaven #aflevering2 #hartvanoranje #sbs6 #telegraafvndg #opzoeknaarkaarten #rodemutsenbrigade A post shared by Ellen Hoog (@ellen_hoog) on Feb 9, 2018 at 6:38am PST Geshopt en geslaagd! Deze gaan in de koffers mee naar huis A post shared by Ellen Hoog (@ellen_hoog) on Feb 11, 2018 at 10:43pm PST Bob ontmoet de Nederlandse minister-president Mark Rutten bij het Holland Heineken House. TeamNL contentteam in actie in A post shared by Bob de Voogd (@bobdevoogd) on Feb 10, 2018 at 3:02am PST Blije gezichten op de tribune in het schaatsstadion nadat Sven Kramer de 5 kilometer heeft gewonnen. Happy people A post shared by Naomi van As (@naomivanasofficial) on Feb 11, 2018 at 10:23pm PST Het is niet warm in Zuid-Korea. Naomi en Ellen trokken hun skipak aan naar de officiële medaille-uitreiking van Kramer. About yesterday…Skipak aan —> medal ceremony, -10 in pyeongchang, prima te doen! #olympics #pyeongchang2018 #medalplaza #nietkoudgehad @deskihut A post shared by Naomi van As (@naomivanasofficial) on Feb 13, 2018 at 12:13am PST Bob in actie voor TeamNL. Hier interviewt hij kersvers olympisch kampioen op de 3 kilometer schaatsen bij de vrouwen Carlijn Achtereekte. Er kwam even een gouden olympische medaille op bezoek ! Tof dat je er was @carlijnachtereekte . A post shared by Bob de Voogd (@bobdevoogd) on Feb 12, 2018 at 12:25am PST   Het bericht Social shuffles: Ellen, Naomi en Bob bij de Winterspelen in Pyeongchang verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Zaalhockey-‘reus’ Pien van Nes heeft geen last meer van haar rug

Nederlands Elftal

09/02/2018

De Nederlandse zaalhockeyselectie bestaat stuk voor stuk uit kleine en wendbare speelsters, die van nature al dicht bij de grond zitten en soms meer dartelen dan rennen. En je hebt Pien van Nes. Minstens een kop groter dan de hele selectie en rennend met lange passen. Zelf ziet ze de voordelen wel. ‘Ik heb ook lange armen, dus mijn reach is een stuk groter.’  De gouden plak op het WK in Leipzig drie jaar geleden smaakte eigenlijk wel naar meer. Maar toch zette Pien van Nes (27) daarna een punt achter haar interlandcarrière in de zaal. Het EK Zaal in Minsk dat volgde speelde ze niet. Om twee redenen. ‘Ik kreeg een fulltime-baan bij een baas die niet zo hockey-minded was. Het was al lastig te combineren met de Hoofdklasse, laat staan met het Nederlands zaalteam.’ Daarnaast had de hdm-speelster al een tijd last van haar rug. ‘Dat ging maar niet weg en was heel vervelend. Zaalhockey is ook niet de meest voor de hand liggende sport voor mijn lengte.’ ‘Ik dacht bij mezelf: wat wil ik nog?’ Haar bekken stond scheef en haar rug was zwak. Van Nes besloot om aan zichzelf en haar rug te denken en bedankte voor het Nederlands Elftal. ‘Ik heb de tijd genomen om oefeningen te doen en het ging steeds een stapje beter’, vertelt ze. Tot ze pijnvrij was. Haar fulltime baan zei ze vaarwel en ze begon haar eigen hockeyschool. De trainingen? Die worden vanzelfsprekend veelal in de zaal gegeven. Met hdm bleef Van Nes ook in de zaal hockeyen. ‘Ik vind het zo’n leuk spelletje. Toen dacht ik op een gegeven moment bij mezelf: wat wil ik nu nog?’ Het antwoord daarop was dat ze wel weer openstond voor het Nederlands Zaalteam. Zo komt het dat ze dit jaar op het EK en nu ook het WK Zaal staat. Pien van Nes. Foto: Willem Vernes Rollen omgedraaid Waar Van Nes tijdens haar laatste WK zelf nog één van de jongere speelsters in een relatief ervaren team was, zijn de rollen nu omgedraaid. In het jonge zaalteam is ze na captain Mila Muyselaar de oudste van de ploeg. ‘Mijn rol is nu meer om anderen beter te maken en mijn ervaring over te brengen. Er wordt meer coaching van me verwacht.’ Dat ligt Van Nes wel. ‘Dat vind ik bij hdm ook mooi, om de jongeren te zien en helpen groeien. Je gelooft soms niet hoé goed ze zijn.’ Het overbrengen van ervaring kan hem zitten in veel dingen, volgens Van Nes. ‘Dingen als acties die ze beter buitenom kunnen maken, maar ook hoe een toernooi als dit werkt en dat ze goed moeten rusten en water drinken tussendoor.’ Grote reach, maar soms wat priegelen Van Nes is een ervaren, maar door haar lengte geen typische zaalhockeyster. Zelf ziet ze daar de voordelen ook wel van in. ‘Ik heb lange armen dus mijn reach is ook groter. Een bal twee meter naast me kan ik misschien nog wel pakken en anderen weer niet. En in de strafcorner en mijn passing kan ik ook wel veel power leggen.’ Daar staan ook weer wat nadelen tegenover. ‘Ik moet misschien eerder reageren, omdat het een fractie langer duurt voor ik bij de grond ben dan bijvoorbeeld Mila. En in de kleine ruimtes is het soms wat priegelen ja.’ Ze haalt haar schouders op en relativeert: ‘Ach, mannen kunnen natuurlijk ook gewoon zaalhockeyen.’ ‘Twee maanden voor het zaalseizoen hebben Mila en ik het al over de zaal’ Van Nes is een zaalhockeyfanaat in hart en nieren, vertelt ze. Lachend: ’Twee maanden voor het zaalseizoen hebben Mila en ik het bij hdm vaak al over de zaal. Over wie ons gaat coachen en hoe we het gaan aanpakken. Teamgenoten die niet in de zaal spelen begrijpen daar niets van. Die zeggen dan: we zitten nog een maand op het veld hoor.’ ‘Het is gewoon zo’n leuk spelletje. Je bent vaker aan de bal, bent veel tactisch bezig. Het is zo anders dan op het veld. De strafcorner bijvoorbeeld is totaal anders. In het zaal is die kort, snel. Hij moet zo snel mogelijk op goal. Volgens mij doe ik niet eens echt een sleep, maar ik kan er wel kracht in leggen.’ De zaalhockey-passie spat er vanaf. Van Nes kan er gerust uren over praten. Last van haar rug heeft ze gelukkig niet meer. ‘Af en toe voel ik het een beetje opkomen, maar dan weet ik wat ik moet doen. Rekken en oefeningen. Het zit goed en daar ben ik heel blij mee. Ik wil zo lang blijven zaalhockeyen als ik kan.’ Foto: Willem Vernes Het bericht Zaalhockey-‘reus’ Pien van Nes heeft geen last meer van haar rug verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Van der Weerden weet na Australië: ‘Op WK moet alles kloppen’

Nederlands Elftal

09/02/2018

Zijn doel was vooraf om rennend vanuit Australië terug te komen . Ondanks drie weken hard trainen op het trainingskamp van de Oranje Heren, is Mink van der Weerden zo ver nog niet na zijn enkeloperatie . Toch is de aanvoerder van het Nederlands hockeyelftal optimistisch en realistisch over zijn herstel. ‘Ik heb goed kunnen trainen in Australië’, zegt Van der Weerden, een paar dagen nadat hij met de Oranje-selectie is teruggekeerd op Nederlandse bodem. ‘Mijn enkel was dusdanig hersteld, dat ik veel heb kunnen fietsen en lopen. Vooraf dacht ik vaak in het zwembad te trainen, maar dat was voor mijn enkel niet nodig. Daarnaast: er was helemaal geen zwembad bij ons hotelcomplex.’ Terwijl bondscoach Max Caldas onder de Australische zon zijn selectie onderwierp aan een pittige training, beulde Van der Weerden zichzelf binnen af op de hometrainer. Dat was niet altijd een pretje. ‘Natuurlijk baalde ik wel eens na weer een uur fietsen. Dat is best saai. Maar ik wist van tevoren waaraan ik begon. Ik wil weer pijnvrij kunnen spelen, daarom heb ik me laten opereren. De consequentie is dat ik daarna moet herstellen. Dat kost tijd. Ik lig goed op schema.’ Rentree Wanneer dat schema leidt tot een rentree in het elftal van zijn ploeg Oranje-Rood, daarover doet Van der Weerden geen uitspraak. ‘Omdat ik dat ook echt niet weet. Ik kan nu hardlopen. Korte stukken joggen gaat goed. Langere stukken nog niet. Evenals aanzetten. Het kan best zijn dat dit binnenkort al wel kan, dan kan ik daarna stappen maken. Maar net zo goed kan het binnenkort tegenzitten, dan loopt mijn herstel zo een paar weken vertraging op.’ Begin maart is de herstart van de Hoofdklasse-competitie. Van der Weerden is er de man niet naar om te overhaasten, laat staan om weg te dromen dat hij dan in zijn roodoranje-shirt op het veld staat. Helemaal fit worden, dat is zijn eerste doel. Gevolgd door het grootste sportieve doel van dit jaar: het WK eind dit jaar in het Indiase Bhubaneswar. De Oranje Heren willen er dan staan en het liefst terugkeren met een titel in de tas. Het startsein voor de voorbereiding op dat toernooi werd gegeven in Australië.  Down Under  legde het Nederlands team een uitstekende basis, doceert Van der Weerden. ‘We hebben de afgelopen weken echt goede stappen kunnen zetten. Er is hard getraind, waardoor iedereen er fysiek goed voor staat. Maar ook de sociale component was belangrijk. Voor mij was dat, ondanks mijn blessure, ook een reden met de ploeg mee te reizen. Alleen als je een groep bent, kun je presteren. Iedereen moet zich in die groep goed voelen. Er is geen verschil tussen de aanvoerder of een debutant.’ Mink van der Weerden: ‘Ik weet echt niet wanneer ik weer kan spelen.’ Foto: Willem Vernes Het trainingsschema bood de Oranje-spelers ook voldoende ruimte voor de sociale aspecten. ‘Door de warme temperaturen van rond de dertig graden trainden ’s morgens en ’s avonds. Daartussendoor konden we als spelers veel tijd met elkaar doorbrengen. Samen koffie drinken, samen koken of zwemmen in de zee. Sociaal is dat goed, maar we hebben die tijd ook gebruikt om echt over hockey te praten. Vaak ben je op een trainingskamp alleen bezig met trainen en rusten. Dan ontbreekt de tijd om over hockeyen te discussiëren. Terwijl dat belangrijk is. We moeten hetzelfde doel voor ogen hebben, dezelfde hockeytaal spreken. Alleen dan kun je straks op het WK goed zijn.’ ‘De hele top 6 kan wereldkampioen worden’ Wegdromen van een WK-titel was er niet bij, benadrukt Van der Weerden. ‘Over winnen en verliezen hebben we het niet gehad. Het ging meer over het proces naar het WK. Daar willen we goed zijn. Ik denk dat we vorig jaar op het EK hebben laten dat met ons niet veel mis is. Maar op het WK moet het nog beter.’ De vier wedstrijden die Nederland tegen Australië afwerkte, wezen Oranje daar haarfijn op, stelt Van der Weerden, die alle duels vanaf de kant bekeek. De Oranje Heren speelden, na een 3-2 voorsprong, in het eerste duel in de slotfase gelijk . De tweede wedstrijd werd knap gewonnen en het laatste duel met 6-1 verloren van de nummer 1 van de wereld . ‘Op het WK moet alles kloppen. Als je een moment niet scherp bent, ga je eraf. Dat zag je bij ons in de laatste wedstrijd. De top 6 van de wereld zit zo dicht bij elkaar. Dat is fantastisch. Het WK wordt echt een geweldig toernooi. Al die landen kunnen daar wereldkampioen en zesde worden. Details gaan bepalen hoe hoog je eindigt.’ ‘In januari wil je met je corner nog niet in vorm zijn’ Opvallend bij het Nederlands elftal was dat, net als tijdens de HWL Final in december, de ploeg van Caldas zonder Van der Weerden geen strafcorner benutte in de interlands tegen Australië. De Brabantse strafcornerspecialist lijkt node te worden gemist. Van der Weerden zelf denkt daar anders over: ‘Dat de strafcorners er in januari nog niet ingaan, zegt me niks. In januari wil je nog niet in vorm zijn met je corner. De meeste van ons hebben na de HWL weken geen stick aangeraakt. Bij een corner draait het om ritme, daarvoor moet je heel veel trainen. Je kunt niet verwachten dat die vorm er nu al is. Later in het seizoen komt dat echt wel goed. We hebben een stuk of vijf jongens die een goede corner hebben. Over die corner hoeft niemand zich zorgen te maken.’   Het bericht Van der Weerden weet na Australië: ‘Op WK moet alles kloppen’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Chef Pieters, souschef Bovendeert kookten voor Oranje in Australië

Nederlands Elftal

08/02/2018

Lasagne, risotto, zoete aardappel met biefstuk. Aanvallers Terrance Pieters (21) en Roel Bovendeert draaiden hun hand er niet voor om tijdens de lange oefenstage (11 januari tot 4 februari) in West-Australië, waar de internationals in appartementen sliepen waar ze zelf kookten. ‘Roel was de souschef’, lacht Terrance Pieters als hij het over de kookkunsten van ‘zijn appartement’ heeft tijdens de oefenstage in Australie met Oranje, waar de speler van Almere zijn eerste interlandgoal ooit maakte, met een mooie tip-in. In plaats van een hotel en elke dag eten in restaurants, verbleven de internationals van Oranje in appartementen in Fremantle, een plaatsje naast de grote stad Perth, vlak bij het strand. De appartementen bestonden uit twee kamers en een woonkamer, waar vier internationals konden verblijven. Dat bleek een welkome afwisseling van het hotelleven dat gemeengoed is tijdens oefenstages of toernooien. De lasagne van Terrance Pieters. Per linie in hetzelfde appartement ‘Je hebt op zo’n manier meer bonding . Je investeert automatisch meer in elkaar als je met z’n vieren in zo’n appartement zit met woonkamer en eigen keuken’, vertelt Pieters. ‘De eerste periode zat ik met Kemp (Robbert Kemperman), Mirco (Pruyser) en Roel (Bovendeert). De tweede periode met Bjorn (Kellerman), Thijs (van Dam) en weer met Roel. Toen begonnen de oefenwedstrijden en hebben we bewust die wissel gemaakt om per linie (in dit geval de aanvallers, red.) bij elkaar te zitten. Zodat je zoveel mogelijk met elkaar over het hockey kon praten.’ Het Nederlands elftal at ook in restaurants, maar er werd ook vaak samen boodschappen gedaan en gekookt. Pieters en Bovendeert vonden elkaar al snel achter het keukenblad. Uiteraard hadden ze als topsporters richtlijnen meegekregen wat betreft voeding van teamarts Conny van Bentum, maar ze hadden ook de vrijheid om dit zelf in te vullen. Pieters: ‘Bovendeert was een hele goede souschef. Ik vind het heel leuk om te koken. We hebben van alles gemaakt, van risotto voor de jonge jongens tot pastasalades, een paar uur voordat we de wedstrijden speelden. Ik was het gewend bij trips met Jong Oranje altijd eten voorgeschoteld te krijgen in restaurants. Nu moesten we er een draai aan geven en zelf met elkaar naar de supermarkt en koken. Dat blijkt toch een stuk leuker, om met elkaar daar de verantwoordelijkheid voor te nemen.’ Het bericht Chef Pieters, souschef Bovendeert kookten voor Oranje in Australië verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Dirkse van den Heuvel: ‘Eerste jaar Pro League zie ik als testjaar’

Nederlands Elftal

08/02/2018

‘Dat wordt airmiles sparen’, zegt aanvoerster Carlien Dirkse van den Heuvel van Oranje over het schema van de nieuwe Hockey Pro League, dat deze week bekend werd. Nederland heeft begin volgend jaar een loodzwaar programma met uitwedstrijden in Nieuw-Zeeland, Australië, VS, Argentinië en China. ‘Het is niet ideaal, laten we het zo maar zeggen.’ ‘Ik weet ook nog niet wat de gedachten van Alyson (bondscoach Annan) zijn. Of we al een week eerder naar het land gaan, of dat we vrijdag aankomen en dan zondag meteen spelen. Het wordt een maand op en neer vliegen. Ik snap het idee en wat de FIH wil met de thuiswedstrijden. Maar ergens is het heel heftig. Het is misschien ook een jaar van uitproberen’, concludeert Dirkse van den Heuvel, die met het Nederlands elftal volgend jaar op 27 januari in Nieuw-Zeeland speelt. 2 februari tegen Australië, 16 februari in de Verenigde Staten, 24 februari in Argentinië en 3 maart in China. ‘Het wordt druk. Van de ene kant van de wereld naar de andere. En dan nog terug naar China. Als je dat ziet is dat niet ideaal. Je vliegt door alle tijdzones heen. Natuurlijk is het leuk om daarheen te vliegen en die wedstrijden te spelen, maar voor de belastbaarheid en de rust is het minder.’ Hockey nooit een jaar hetzelfde Ook na het bomvolle februari blijft het druk. Zo spelen de Oranje Dames ook nog op donderdag 26 april in Duitsland. Of de internationals dan zondag een competitiewedstrijd spelen, dan naar Duitsland gaan om het weekend erop weer voor de club te spelen, weet de middenveldster van SCHC nog niet. ‘Het wordt passen en meten. Qua alles. Met de clubs. Dit eerste jaar zie ik als een testjaar. Als de feedback terug komt dat het toch te veel reizen is, zullen we het jaar erop toch meer op één plek op de verschillende continenten moeten spelen, waar landen bij elkaar komen. Maar dit is ook echt de hockeysport: het is nooit een jaar hetzelfde.’ Het bericht Dirkse van den Heuvel: ‘Eerste jaar Pro League zie ik als testjaar’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De Vilders eerste Oranje-stage: ‘In begin dacht ik wat doe ík hier’

Nederlands Elftal

07/02/2018

Het was in het begin even aanpoten, voor jongeling Derck de Vilder. Hij mocht voor het eerst mee op trainingsstage met het Nederlands elftal en maakte tegen Australië ook nog eens zijn debuut voor Oranje. Terug in Nederland mag hij een weekje uitrusten voordat hij weer bij zijn club Pinoké start met de voorbereiding op de tweede seizoenshelft. ‘Het was een ontzettend mooie ervaring’, vertelt de negentienjarige De Vilder een dag na terugkomst. ‘De eerste twee weken hebben we veel getraind. Twee keer per dag. Dat was wel echt aanpoten. De intensiteit, het tempo en het niveau liggen zo veel hoger dan ik gewend ben. Maar naar verloop van tijd went je lichaam en ging het steeds beter. Ik ben in ieder geval blij om te merken dat mijn lijf het allemaal aankon.’ De Vilder was op het Europees kampioenschap in Valencia met Jong Oranje al de jongste, maar nu bij het grote Oranje stond hij opeens met een paar van de beste spelers ter wereld te trainen. ‘In het begin van de trainingen dacht: wat doe ík hiertussen? Ik raakte geen bal. Gelukkig ging het steeds makkelijker en ik heb natuurlijk veel kunnen afkijken en leren. Na drie weken met hen gespeeld te hebben verbaasde ik me nog altijd. Wat Billy elke training laat zien. Of Mirco die dan weer vanuit een onmogelijke hoek op het doel schiet. Of Seve die tegen Australië even tussen vier man heen rent…’ Debuut in Oranje De Pinoké-verdediger kijkt tevreden terug op zijn debuut in het shirt van Oranje. Nederland won de tweede wedstrijd van het vierluik met 2-3 van Australië. De Vilder speelde ook mee in het derde duel, waarin Oranje knap van een 3-0 achterstand terugkwam tot een gelijkspel. ‘Ik begon niet zo lekker, omdat ik te veel bezig was met dat het mijn debuut was. Maar na een paar minuten zat ik in die wedstrijd en dan speel je gewoon. Voor mijn gevoel ging het goed daarna. De tweede wedstrijd ook.’ Twee caps heeft de jonge De Vilder dus nu achter zijn naam staan. Wat zijn zijn ambities? ‘Max heeft gezegd dat hij verder wil trainen met alle 24 spelers die mee waren naar Australië. Dat betekent dat ook ik erbij mag blijven. Dat is mooi. Als de Hoofdklasse-competitie weer begint, starten we weer met trainen. Ik denk dat de toernooien dit jaar nog te vroeg komen. Voor de trip heb ik tegen mezelf gezegd dat ik gewoon mijn best moest doen en genieten. Dan zou ik wel zien hoe snel het gaat. Misschien is nu, misschien is het over vier jaar. Ik leg mezelf niet te veel druk op.’   Het bericht De Vilders eerste Oranje-stage: ‘In begin dacht ik wat doe ík hier’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De Vilders eerste Oranje-stage: ‘In begin dacht ik wat doe ík hier’

Nederlands Elftal

07/02/2018

Het was in het begin even aanpoten, voor jongeling Derck de Vilder. Hij mocht voor het eerst mee op trainingsstage met het Nederlands elftal en maakte tegen Australië ook nog eens zijn debuut voor Oranje. Terug in Nederland mag hij een weekje uitrusten voordat hij weer bij zijn club Pinoké start met de voorbereiding op de tweede seizoenshelft. ‘Het was een ontzettend mooie ervaring’, vertelt de negentienjarige De Vilder een dag na terugkomst. ‘De eerste twee weken hebben we veel getraind. Twee keer per dag. Dat was wel echt aanpoten. De intensiteit, het tempo en het niveau liggen zo veel hoger dan ik gewend ben. Maar naar verloop van tijd went je lichaam en ging het steeds beter. Ik ben in ieder geval blij om te merken dat mijn lijf het allemaal aankon.’ De Vilder was op het Europees kampioenschap in Valencia met Jong Oranje al de jongste, maar nu bij het grote Oranje stond hij opeens met een paar van de beste spelers ter wereld te trainen. ‘In het begin van de trainingen dacht: wat doe ík hiertussen? Ik raakte geen bal. Gelukkig ging het steeds makkelijker en ik heb natuurlijk veel kunnen afkijken en leren. Na drie weken met hen gespeeld te hebben verbaasde ik me nog altijd. Wat Billy elke training laat zien. Of Mirco die dan weer vanuit een onmogelijke hoek op het doel schiet. Of Seve die tegen Australië even tussen vier man heen rent…’ Debuut in Oranje De Pinoké-verdediger kijkt tevreden terug op zijn debuut in het shirt van Oranje. Nederland won de tweede wedstrijd van het vierluik met 2-3 van Australië. De Vilder speelde ook mee in het derde duel, waarin Oranje knap van een 3-0 achterstand terugkwam tot een gelijkspel. ‘Ik begon niet zo lekker, omdat ik te veel bezig was met dat het mijn debuut was. Maar na een paar minuten zat ik in die wedstrijd en dan speel je gewoon. Voor mijn gevoel ging het goed daarna. De tweede wedstrijd ook.’ Twee caps heeft de jonge De Vilder dus nu achter zijn naam staan. Wat zijn zijn ambities? ‘Max heeft gezegd dat hij verder wil trainen met alle 24 spelers die mee waren naar Australië. Dat betekent dat ook ik erbij mag blijven. Dat is mooi. Als de Hoofdklasse-competitie weer begint, starten we weer met trainen. Ik denk dat de toernooien dit jaar nog te vroeg komen. Voor de trip heb ik tegen mezelf gezegd dat ik gewoon mijn best moest doen en genieten. Dan zou ik wel zien hoe snel het gaat. Misschien is nu, misschien is het over vier jaar. Ik leg mezelf niet te veel druk op.’   Het bericht De Vilders eerste Oranje-stage: ‘In begin dacht ik wat doe ík hier’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen