Categorie: Hoofdklasse

07/01/2013


Hockeywereld te klein

Mirte van der Vliet is verbaasd over hoe vriendschappen kunnen gaan, nu ze gestopt is met tophockey. Op 25-jarige leeftijd is de keepster die op het WK in Boston in 2009 nog eerste keuze was voor de ‘gouden’ Joyce Sombroek ervan overtuigd dat haar toekomst niet in het hockey ligt. In het AD/Utrechtse Courant komt zij aan het woord. “Ik mis het hockey geen seconde. Ik ben een half jaar met tegenzin naar alle trainingen gegaan.” Het is haast niet voor te stellen dat de keuze om te stoppen met hockey echt definitief is. Ze oogt er te jeugdig voor. Van der Vliet begon met hockeyen in Culemborg, stapte over naar Kampong, werd wereldkampioen met Jong Oranje en nam in 2008 de plaats over van coryfee Lisanne de Roever. Ze vertelt nu met droge ogen dat ze blij is dat coach Stijn van Roosendaal de ervaren Floortje Engels aantrok. “De eerste helft van het seizoen was nog leuk. Stijn had een andere kijk dan Derk (Marijnen) en we hadden plezier en speelden aanvallend,” vertelt Van der Vliet. “Samen met Belle (Van Meer), Dianne (Bos) en Marlies (Verbruggen) namen we de verantwoordelijkheid binnen het team. Toen rondde ik mijn studie planologie af in de winterstop en kon ik meteen beginnen met een serieuze baan als consultant in de ruimtelijke ordening. Dat wilde ik niet laten lopen. Maar die combinatie van werken en hockey was te zwaar voor mij. Elke dag ging om half zeven de wekker en tot half twaalf ’s avonds was het de hele dag alleen maar dingen moeten. Dat begon me op te breken, maar ik wilde niet zeuren.” “Het ging voor geen meter, maar ik dacht het seizoen in ieder geval nog uit te zingen. Ik heb een paar keer met Stijn gezeten en toen vertelde hij me dat ik er moest staan, terwijl ik eigenlijk wilde zeggen dat ik twee keer minder wilde trainen. Om dat te zeggen moet je sterk in je schoenen staan en Stijn was wel dwingend. En mijn verantwoordelijkheidsgevoel is te groot.” Na een belabberde tweede helft, waarin het team zich via degradatiewedstrijden tegen Push veilig speelde, vertelde Van Roosendaal dat hij een andere keepster had gecontracteerd. “Floortje of Joyce?” raadde Van der Vliet meteen goed. Instinctief wist ze dat ze alleen opzij zou worden gezet voor iemand van dat kaliber. Ze had voor uiterlijk een jaar willen bijtekenen op dat moment en Engels ging de samenwerking aan voor twee seizoenen. Uiteindelijk vind Van der Vliet het nu allemaal prima. In de zomer liep ze alle festivals af en raakte ze geen stick aan. Wel trok ze na twee maanden de loopschoenen aan en rent ze nu vier keer per week veertig minuten. “Het is een cliché, maar er is zoveel meer dan topsport. Hockey is een makkelijke wereld, maar nu weet ik hoe klein en bekrompen dat je wereld maakt. Ik heb mezelf ook beter leren kennen. Hockey is fantastisch als het lekker gaat. Op het werk kabbelt het meer en eigenlijk vind ik dat wel relaxed. Je staat niet onder constante druk. De hockeywereld is aan de ene kant makkelijk want je wordt geleefd.” “Ik doe nu dingen omdat ik ze leuk vind.” Vindt het 24-jarige talent de hockeywereld niet gewoon te klein? “Ja dat is het denk ik. Dat vind ik een mooie. Zo is het.”

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Hockeywereld te klein
  • Stichting A.L.S. roept hockeywereld op om te stemmen
  • Ingezonden: Arabische lente in de hockeywereld?
  • Nieuwsblad: Hockeywereld is voetbalwereld niet
  • Pim Wijzenbeek: “Mijn ambities als coach in de hockeywereld zijn groot”
  • Reageer op dit bericht