Categorie: Hoofdklasse

28/02/2013


MOP stap voor stap terug naar de top

Het was halverwege januari. Een korte boodschap van Toon Siepman. De coach van de hockeysters van MOP maakte bekend dat hij na dit seizoen nog minstens twee jaar in Vught blijft. Mooi nieuws voor de club, maar hij voegde er aan toe dat MOP barst van de potentie. In de eigen jeugd, maar MOP is volgens Siepman ook buiten Vught hot. ‘Ik begrijp van spelers uit binnenen buitenland dat ze graag komen’. Is het alleen Siepmans aantrekkingskracht of gaat de veranderde status van MOP verder? Remco van Lotringen is al sinds jaar en dag betrokken bij de Vughtse club. Nu is hij als ‘commissaris tophockey’ verantwoordelijk voor het eerste team bij de vrouwen. Hij is de partner van Ingrid Appels: oud-hockeyinternational en een van de beste speelsters uit de historie vanMOP. In de jaren negentig, de laatste periode dat de Vughtse club bij de beste ploegen van Nederland hoorde, speelde ze een belangrijke rol. Kortom: een prima duo om het MOP van toen, nu en de toekomst mee onder de loep te nemen. Het verhaal van de twee is vooral dat van net niet. In het ‘tijdperk- Appels greep de club twee keer net naast de landstitel (1994 en 1996) en een Europese hoofdprijs (1992). Hoe dan ook: MOP had wél de status van absolute topper. Waar kwam de ploeg toen vandaan, had de opmars iets weg van het MOP van nu? „MOP speelde al lang in de hoofdklasse, maar stak er nooit bovenuit”, vertelt Appels. „Tot bondscoach Gijs van Heumen trainer werd. Hij haalde mij met andere speelsters van Jong Oranje naar MOP. Samen met de jeugd die er al was, vormden we een topteam.” Dat bleef ook later, tijdens de eerste periode met Vughtenaar Siepman aan het bewind zo. Toch won de ploeg geen prijs, waarna het in 1999 helemaal mis ging: MOP degradeerde. Zo snel als de club opkwam, viel het team uiteen. Appels: „Dat ging precies hetzelfde als bij het begin van de succesperiode. Toen maakten speelsters elkaar enthousiast om naar Vught te komen. Nu volgden de vertrekkers elkaar.” De basis bleek te broos; MOP kon opnieuw beginnen. Het was bijna helemaal einde verhaal voor de club. „We hadden het seizoen na de degradatie geen team, maar speelden toch nog één wedstrijd”, weet Van Lotringen. „Natuurlijk, we degradeerden, maar in plaats van de vierde klasse, mochten we het seizoen erna in de eerste klasse opnieuw beginnen.” In de jaren die volgden werd het fundament gelegd van het huidige MOP. Vooral met actief werven bij kleinere clubs in de regio, een enkeling kwam van Den Bosch. Op die manier krabbelde MOP, met de keiharde lessen uit de jaren negentig in het achterhoofd, langzaam op. Vanaf 2008 verloor de club drie keer de playoffs om terug te keren op het hoogste niveau. Tot Siepman weer in beeld kwam. „Hij kwam net op tijd. Een nieuwe leegloop lag op de loer.” In Siepmans eerste seizoen na z’n herintreding promoveerde MOP direct. Nadien verlengde hij zijn contract steeds met een jaar. „Een risico”, volgens Van Lotringen. „Hij had zomaar kunnen vertrekken. Iemand als Toon – een grootheid, ook over de grenzen – krijgt aanbiedingen te over. Was hij na een jaar hoofdklasse al weg gegaan, dan hadden we een probleem gehad. Nu proberen we ieder seizoen een beetje minder afhankelijk van hem te worden.” MOP wil daarbij het liefst de kaart van de jeugd spelen, maar sluit haar ogen – zoals Siepman al zei – ook niet voor wat er zich buiten Vught afspeelt. Van Lotringen: „Speelsters moeten een directe versterking zijn. Ook daarin is het netwerk van Toon belangrijk. Er zijn ter wereld veel speelsters die bij hem cornertraining willen volgen. Dan kunnen we net zo goed proberen om ze voor MOP te strikken.We hebben geen grote zak met geld, maar met banen, stageplekken en woonruimte wél iets te bieden.” En de jeugd? „Op dat vlak valt er nog veel te winnen. Floor Bunge was drie jaar geleden de laatste die het redde. Dat moet structureel worden, wil je over een langere periode meedoen met de top.” MOP gaat dus niet voor het snelle succes. Eerst maar eens het gat met de traditionele top vier (Den Bosch, Laren, Amsterdam, SCHC) dichten. „We kijken verder dan één jaar. Gaan we nu te hard, en het lukt niet, kunnen we nog zó ver terugvallen. We willen niet in dezelfde valkuil vallen als vijftien jaar geleden. Ieder jaar dat we nu in de hoofdklasse spelen, wordt de kans op degradatie kleiner.Ook als Toon een keer vertrekt.” Voor nu knijpt MOP nog even de handjes dicht mét Siepman.

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Volkskrant: “Hoofdprijs stap te ver voor ploeg die identiteit terug heeft”
  • ED: “Balkestein: vice-captain voelt niet als stap terug”
  • Siepman tekent voor twee seizoenen bij
  • MOP en Toon Siepman verlengen contract
  • Jeugd-EK als beloning voor moeilijke stap
  • Reageer op dit bericht