Categorie: Hoofdklasse

13/08/2012


Volkskrant: “Hoofdprijs stap te ver voor ploeg die identiteit terug heeft”

Finale mannen Van een zwakke nummer drie op het toernooi om de Champions Trophy in december tot de topfavoriet op de Spelen: die stap bleek te groot voor de Nederlandse hockeyers. In grootse stijl wervelden ze naar de finale, maar Duitsland liet zich zaterdag in Londen niet voor de tweede keer verrassen door de aartsrivaal. Met een 2-1-zege bevestigden de Duitsers, na de titel in Peking, hun olympische hegemonie. Ondanks de nederlaag heeft Nederland zich volgens bondscoach Paul van Ass opnieuw gepositioneerd tussen de toplanden Duitsland en Australië, dat in Londen als derde eindigde. Hij erkende dat zijn missie alleen met goud volledig geslaagd was geweest. De Duitse bondscoach Markus Weise toonde zich wederom een groot strateeg door Nederland zijn lessen van de 3-1-nederlaag in de poule te presenteren. ‘Nederland heeft het te gemakkelijk gehad op de Spelen’, zei de coach die voor de derde keer op rij – in Athene (2004) met de Duitse vrouwen – de olympische titel veroverde. ‘En 9-2 in de halve finale helpt ook niet mee om scherp te zijn in de finale.’ Aanvoerder Floris Evers geloofde niet in die laatste verklaring. ‘Je kunt toch moeilijk expres verliezen? We gingen voor zeven overwinningen op rij. We zijn ook niet gaan zweven en wisten dat er een finale kwam.’ De met een gebroken sleutelbeen uitgeschakelde Klaas Vermeulen werd gemist in de finale.Nederland miste de balans die soms vorstelijk tikkie-takkiehockey mogelijk maakte. Zoals het totaalvoetbal van Oranje op het WK voetbal in 1974 niet werd beloond, verzuimden de hockeyers de prijs te pakken die bij hun spel in Londen paste. Mink van der Weerden onderstreepte het gelijk van coach Van Ass door ook bij een 1-0-achterstand in de finale zijn flitsende sleeppush te demonstreren. Van Ass: ‘Net op het moment dat ik dacht: nu hebben we de Duitse muur geslecht, maken ze die goal.’ Pijnlijk was de gedachte dat de winnende treffer van Jan Philip Rabente wellicht had moeten worden afgekeurd. De Nederlandse defensie was de Duitse middenvelder uit het oog verloren omdat hij achter het doel van de uitblinkende keeper Jaap Stockmann langs was gelopen. Als dat opzettelijk gebeurt, is het reglementair verboden. Nederland had het oordeel van de video-umpire kunnen vragen, maar niemand kende regel 9.13 blijkbaar. Feit is dat er twee Duitsers vrijstonden om de finale te beslissen. Bij zijn eerste doelpunt had Rabente eveneens ongehinderd de cirkel bereikt. Het was geen toeval dat Marcel Balkestein toen net aan de kant zat. De 31-jarige Brabander was het gezicht van de onverzettelijkheid in deze ploeg. Met ziel en zaligheid stortte hij zich tijdens de Spelen in de duels. Na de finale hulde de verdediger zich in een Nederlandse vlag met daarop ‘JP’, de naam van zijn in maart overleden broer Jean-Paul. Balkestein, met tranen in zijn ogen: ‘Het plaatje was compleet geweest met goud. Maar deze zilveren medaille heeft voor mij een gouden rand. Voor mijn ouders is het een emotioneel toernooi geweest. In gedachten hadden ze Jean-Paul meegenomen naar Londen. Ik draag de zilveren medaille op aan Jean-Paul, ik weet dat hij trots op me zou zijn.’ Balkestein was het slot op de deur in een ploeg die, ondanks de uitglijder in de finale, progressie heeft geboekt. Het chagrijn is uit het Nederlandse team verdwenen, aldus Balkestein. ‘Mensen kijken weer met een lach naar ons. Ze zien dat wij met passie spelen, dat we alles in de strijd gooien. We lopen niet langer achteruit om niet te verliezen. We lopen met de borst vooruit om te winnen.’ De laatste stap moet over twee jaar op het WK in Den Haag worden gemaakt. Met Van Ass aan het roer, als het aan de hockeybond ligt. De 51-jarige bondscoach wilde zelf niet bevestigen of hij aanblijft. Het zijn voor hem twee tropenjaren geweest. En hij wil de ontwikkeling van zijn zoon Seve, die afviel voor de Spelen, niet belemmeren. Reken mij af op de Spelen, heeft Van Ass altijd gezegd. En dan is hij niet volledig geslaagd. ‘Ik wilde op een andere manier gaan hockeyen en het Nederlandse team zijn identiteit teruggeven. Dat is gelukt, maar ik wilde ook in één keer doorstoten naar de wereldtop. De pijn zit hem in de wetenschap dat we de kloof niet helemaal hebben kunnen dichten. Toch ben ik ervan overtuigd dat de nieuwe generatie dat gaat doen.’ Bron: Volkskrant/ROBÈRT MISSET

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Van Ass: ‘Teun heeft donderdag een stap gemaakt’
  • Jeugd-EK als beloning voor moeilijke stap
  • De Volkskrant: Hockeysters denderen zonder puntverlies naar halve finale
  • De Volkskrant: “Ik wil die olympische medaille nu ook voor mijn broer”
  • De Volkskrant: De Nooijer: “Het genieten is voorbij”
  • Reageer op dit bericht