Categorie: Nederlands Elftal

29/12/2012


Caldas: ‘Was als beginnende vader niet te harden’

Getekend door de vroege dood van zijn vader en gevormd door de geboorte van zijn dochter, leidde Max Caldas de Oranjevrouwen naar olympisch goud in Londen. In De Telegraaf doet hij openhartig zijn verhaal. ‘Bij elke film over een vader-zoonrelatie zit ik te janken.’ ‘Mijn vader overleed aan kanker’, verhaalt Caldas. ‘De dood van mijn vader was ongelooflijk confronterend. Voor mijn achttiende was ik een man. Ik heb hem zelf uit het bed getild toen hij overleden was. Daarna moest ik aan zijn vader en moeder vertellen dat hun kind was overleden. Daar word je groot van.’ 12 december 2008 zette een andere, ingrijpende gebeurtenis zijn leven op zijn kop: de geboorte van zijn dochter. ‘Bij mij was sprake van totale paniek. En nu? Eten? Ik heb dat eten nooit aangeraakt. Kindje in bed dan maar? En wij wakker blijven of ook slapen? Wat een ontdekkingsreis. Ik was niet te harden. Bij elk kuchje stond ik springend op het bed. Ik was bang met mijn lompe grote vingers haar iets aan te doen. Het heeft echt tijd gekost om te beseffen dat ze niet zou breken.’ ‘Eind van mijn Latijn’ Gelouterd won hij een gouden plak, afgelopen zomer. Maar ervan genieten lukte lange tijd niet. ‘Ik had geen rust. Het proces was nog niet af. Het heeft bij elkaar zo’n drie maanden gekost. Nu is het klaar. Ja, dat geeft een fijn gevoel. Ik ben aan het eind van mijn Latijn.’ ‘De komende vier jaar als bondscoach worden interessant. Ondanks het goud in Londen is het ultieme potje namelijk nog steeds niet gespeeld. Als team hebben we nog steeds niet het maximale eruit gehaald. De tegenstand op de Spelen was ook niet van het beste soort.’ ‘Wij waren ook ongelooflijk goed voorbereid. Neem de blessure van Willemijn (Bos, red). Onze laatste man valt een dag voor de Spelen uit. Dat is voor de meeste teams een aderlating. Maar wij wisten precies hoe we daar op moesten reageren.’ Rio 2016 Het volgende doel: Rio. ‘De afgelopen drie maanden zijn het oude en nieuwe proces naadloos in elkaar overgelopen. De taken beginnen zich uit te kristalliseren voor de komende jaren. Het vrouwenhockey wordt vooral over de breedte van het veld gespeeld. Dat moet meer over de lengte, om defensief ingestelde tegenstanders beter te breken. En we moeten de mens nog meer koppelen aan de sporter. Het verbaast me wel eens dat meiden ontzettend goed kunnen hockeyen, maar als mens nog een heel leerproces moeten doormaken. Dat is cruciaal.’ ‘Het kunnen vier mooie jaren worden. Rio is het eindpunt. Maar ik kijk vooral uit naar het WK over twee jaar in Den Haag. Mijn stad, daar liggen mijn Nederlandse roots. Geloof me, dat wordt echt huge .’ (BT) Foto: ANP/Koen Suyk

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Max Caldas vader van derde spruit
  • Van Ass draagt gedicht van overleden vader voor
  • Van der Horst voor de tweede keer vader
  • Van der Horst voor de tweede keer vader
  • Oranje-coach Max Caldas: ‘Niet te vroeg juichen’
  • Reageer op dit bericht