Categorie: Nederlands Elftal

29/10/2014


Column Rob Reckers: De missie van Max

Rob Reckers gaat deze week in zijn maandelijkse column in op de weg die bondscoach Max Caldas is ingeslagen. Als de oud-international het voor het zeggen had, werd er meer aandacht besteed aan de langere termijn. De missie van Max duurt vier jaar. Een missie die begint op het troosteloze Papendal, die opbouwt naar een bruisend Brazilië en zal eindigen in een zinderend India. Er is maar één doel; het heilige doel. Goud! Hier zal alles voor moeten wijken. Net als bij al zijn voorgangers. Vergrootglas Ik betrapte mezelf op een vleugje hoop na de aanstelling van Max. Hij is gestart met een trainingsgroep van ruim dertig spelers. Wekenlang legt hij ze onder een vergrootglas. Wat een meesterzet! Eindelijk een bondscoach die harder durft te gaan trainen en gaat putten uit de eindeloze poel van jonge hongerige Nederlandse talenten. Maar het realisme zette mij al snel weer met beide benen op de grond. Na januari wordt de groep weer teruggebracht naar de standaard van ongeveer 22 spelers. Net als bij alle voorgaande bondscoaches. Ook zij starten met een grote groep, maar blijkbaar is de druk vanuit de media en de achterban op het hoofdkantoor in Nieuwegein te groot voor visie en ontwikkeling op de lange termijn. We moeten nu presteren, omdat wij Nederland zijn. Australië en Duitsland Het onwaarschijnlijk hoge percentage van 42 procent van Nederlandse hockeybondscoaches die hun contract niet uit mochten dienen is het bewijs dat het heden regeert. In de toplanden van de afgelopen tien jaar, Australië en Duitsland, zie ik iets anders. Hier worden coaches zelden ontslagen. Zij krijgen de tijd om een ploeg te ontwikkelen en zijn na verloop van tijd pas succesvol. Nee, niet in de eerste twee jaar na aanstelling, maar pas nadat hun visie vruchten begint af te werpen. Ik vind het dan ook bijzonder dat we hier in de sport weinig bij stilstaan. Coaches zijn maar passanten. Ze worden betaald voor een vaststaande periode. Het succes is afhankelijk van hun laatste prestatie. Zo was Marc Lammers groter dan God, maar hoort hij na een desastreus WK met België weer tot de gewone stervelingen. Coaches zijn gewend aan een standaard basissalaris dat ze op kunnen krikken met prestatie-afhankelijke premies. De grootste premie ligt vaak bij hun eindpunt. Er is voor coaches dus geen prikkel om de bodem te voeden voor successen op de lange termijn. Lager salaris Als ik het voor het zeggen had, had ik Max een vergelijkbaar contract voorgelegd met een lager salaris dan hij nu heeft. Als tegenprestatie zou ik hem een aantrekkelijke beloning in het verschiet stellen bij goede prestaties in de vier jaar na zijn dienstverband. Ik durf te wedden dat hij bij zijn laatste toernooi twee keer twijfelt tussen een sterke vedette en een jong talent. En die trainingsgroep van dik dertig man dan ook behouden blijft. Maar ja, ik heb het niet voor het zeggen. En dat is misschien maar goed ook.           Het bericht Column Rob Reckers: De missie van Max verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Rob Reckers: Wayne Gretzky
  • Van Ass: ‘We zijn bezig met onze eigen missie en voelen dat het nog beter kan’
  • EK MA – Annan: ‘Missie met vlag en wimpel geslaagd’
  • Champions Trophy mislukte missie voor hockeyers
  • Reckers na dit seizoen weg bij HC Den Bosch
  • Reageer op dit bericht