Categorie: Nederlands Elftal

22/12/2012


Dit was 2012: Het emotionele zilver voor Balkestein

In de laatste maand van 2012 blikken wij terug op de 31 opmerkelijkste pieken en dalen van het hockeyjaar. Vandaag in deel 22: het emotionele zilver voor Marcel Balkestein. Twee letters stonden er op een vlag die Balkestein zondag 11 augustus door de Riverbank Arena liet wapperen. JP. De meeste tophockeyvolgers zullen wel hebben geweten wat die letters betekenden. Ze stonden voor Jean-Paul. De oudere broer van de international, die in maart om het leven kwam. Jean-Paul Balkestein was tijdens het joggen in elkaar gezakt en daarna overleden. Hij was pas 32 jaar. ‘Zijn dood motiveert me nog meer om voor die medaille te gaan’, zei de OZ-verdediger maanden later in De Volkskrant over het overlijden van zijn broer. ‘De Spelen waren iets van ons samen en dat is niet veranderd. Nu doe ik het ook voor hem.’ De Nederlandse internationals begonnen moeizaam aan de olympiade in Londen. India (3-2) en België (3-1) werden zonder groots vertoon opzij gezet. De klinkende 5-1 zege op Nieuw-Zeeland was wel overtuigend. Oranje zat op het goede spoor en versloeg ook titelhouder Duitsland en angstgegner Zuid-Korea. Zonder maar een punt te verliezen, knalde de formatie van bondscoach Paul van Ass de halve eindstrijd binnen. Wat er in die wedstrijd gebeurde, staat voor altijd in het Hollands hockeygeheugen gegrift. Oranje kolkte en vermorzelde Groot-Brittannië met 9-2. Twee dagen later verloor Nederland de finale van het toernooi van Duitsland (2-1). Balkestein behoorde in die wedstrijd overigens tot de uitblinkers. Hij speelde een ijzersterk toernooi, dat hem ook een plaats opleverde in het olympisch all star-team van hockey.nl.    ‘Jean-Paul had dit ook mooi gevonden’, stelde Balkestein vlak na afloop van de eindstrijd. ‘Dat heb ik me steeds voorgehouden als we een zware training hadden of als het even tegenzat. Ik heb veel moeilijke momenten gehad, maar ik ben heel blij dat ik hier nu met een medaille sta. En deze is ook voor mijn broer.’ (@ReemtBorcherts)   Eerder in deze serie   Deel 1:  Het gejojo met de hoge bomen van Oranje Deel 2:  Het roemloze afscheid van Van Meer Deel 3:  Kippenvel in het bloedhete Rosario Deel 4:  Het geslaagde examen van Kitty van Male Deel 5:  De glazen zaalbol van Teun Rohof Deel 6:  Opgestapte Oltmans overdondert Laren Deel 7:  De schopstoel in de Rotterdamse dug-out Deel 8:  De ontelbare titels van Goderie Deel 9:  Amsterdam gaat opnieuw Ajax achterna Deel 10:  Het script van regisseur Lammers Deel 11:  Het hockeysprookje uit Heiloo Deel 12:  Eindelijk prijs voor Larense vrouwen Deel 13:  Afscheid van Amsterdamse routiniers Deel 14:  Een jeugdfoto om nooit te vergeten Deel 15:  Afvallen en terugkeren met ‘Hertz’ Deel 16:  De eerste uitgedeelde handtekening Deel 17:  Gouden Sticks voor vice-kampioenen Deel 18:  Leegloop of lariekoek bij Laren? Deel 19:  De inktzwarte dag van Willemijn Bos Deel 20:  Pijn na historische overwinning Deel 21: Eindelijk goud voor Kim Lammers Foto: KNHB/Koen Suyk    

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen
Gerelateerde artikelen:
  • Jean-Paul Balkestein postuum Erelid bij Heeze
  • Balkestein: ‘Deze medaille is ook voor mijn broer’
  • Marcel Balkestein:”Jean Paul wilde dat ik zondag hockeyde”
  • Marcel Balkestein: ‘Ik mis Jean-Paul nog elke dag’
  • Broer Balkestein: ‘Een beetje Ruud van Nistelrooy’
  • Reageer op dit bericht