Posts tagged ‘a-als-reserve’

EK-reserve Tristan Algera: ‘Even nadenken. Daarna belde ik al terug’

Nederlands Elftal

02/08/2017

Even dacht verdediger Tristan Algera (25) na het slechte nieuws dat hij het EK zou missen, dat hij ook geen reserve wilde zijn. Maar al snel kwam hij tot zijn zinnen en belde hij bondscoach Max Caldas terug. Als je de Oranje-selecties van de halvefinaleronde van de Hockey World League in Londen en het EK naast elkaar legt, is er weinig veranderd. Alleen de weer herstelde Seve van Ass neemt de plaats in van talent Thijs van Dam, die pas op het laatste moment zijn oproep kreeg om de toen geblesseerde Van Ass te vervangen in Londen. Een logische wissel. Dat Joep de Mol Tristan Algera – tien interlands, twee goals – in de defensie vervangt, is de enige echte wijziging voor de EK-selectie en komt daardoor misschien nog harder aan bij het strafcornerkanon van HGC. De verdediger debuteerde pas begin dit jaar op 25-jarige leeftijd bij Oranje en hield zich goed staande in Londen. ‘Mijn eerste reactie was even: nee, dank je’ ‘Toen het telefoontje zaterdag ging wist ik al hoe laat het was. Daarna moest ik meteen nadenken of ik mee wilde gaan als reserve’, bekent Algera, die samen met Gijs Campbell van Den Bosch de reserverol invult, wat betekent dat ze voorlopig nog blijven meetrainen en fit moeten blijven, voor het geval er iets gebeurt. ‘Mijn eerste reactie was even: nee, dank je. Maar dat is het domste wat je kunt doen natuurlijk. Eerst dacht ik dat er een nachtje over moest slapen. Ik moest even alles verwerken en even nadenken. Twee uur later heb ik Max al teruggebeld en gezegd dat ik meega als reserve. Alleen die eerste keer met de groep is dan even een drempel, maar ik heb alweer meegedaan en dat was goed. Een keer reserve zijn op een toernooi is geen ramp.’ Tristan Algera sleept de strafcorner tegen Schotland, tijdens de HWL3 in Londen. Foto: Frank Uijlenbroek Algera kijkt alweer vooruit Het zou er altijd om spannen natuurlijk. Het mocht niet zo zijn, maar nu het zover is gooit laatbloeier Algera nadrukkelijk niet de handdoek in de ring. Hij kijkt ook naar de verre toekomst en dan vallen al de termen India (WK 2018) en Tokio (Olympische Spelen 2020). Want twijfelen of hij goed bezig was, hoeft hij niet meer na het gesprek met de bondscoach. ‘Ik had maandag een vrij lang gesprek met Max. Voor mijn gevoel had ik de HWL goed gespeeld. Dat werd ook door hem bevestigd. De begeleiding was erg tevreden over het half jaar dat ik erbij zit. Dat ik nu het EK mis heeft geen effect op mijn toekomst bij Oranje. Het zit gewoon allemaal dicht bij elkaar. Als je op de lange termijn kijkt kan ik me ook voorstellen dat er andere spelers worden gebruikt. Maar als topsporter is het moeilijk te accepteren.’ Zoals dat gaat, heeft Algera ‘huiswerk’ meegekregen voor de komende tijd. ‘De bal ligt nu bij mij. Er zijn aandachtspunten die ik moet verbeteren. Daar heb ik zelf invloed op. Nu was ik blijkbaar niet goed genoeg. Er is werk aan de winkel.’ Het bericht EK-reserve Tristan Algera: ‘Even nadenken. Daarna belde ik al terug’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Engels: ‘Twijfelde of ik als reserve mee wilde’

Nederlands Elftal

24/06/2012

Floortje Engels weet sinds vorige week vrijdag dat zij de Olympische Spelen opnieuw als stand-in meemaakt. Engels – die ook in 2008 reservekeeper was – heeft na het horen van die boodschap overwogen om te stoppen bij Oranje. Maar een week na de zwarte vrijdag besloot de goalie dat zij toch nog graag een Spelen van dichtbij wilde meemaken.   Floortje, hoe gaat het met je? ‘Naar omstandigheden goed. Ik heb een paar heftige weken achter de rug. Vandaag sta ik hier (zondagmiddag op Kampong, red.) niet als een heel blij persoon. Maar dat lijkt me logisch.’   Terug naar die bewuste vrijdag. Hoe beleef je zo’n moment? ‘Redelijk rustig, maar het blijft spannend. Het is een moment waar je erg lang naar toe hebt geleefd. Ik heb inmiddels wel vaker zo’n telefoontje gehad. En zo’n mededeling ook. Ik was natuurlijk heel erg teleurgesteld.’   Je kreeg te horen dat je als reserve meegaat naar Londen. Wat was je reactie op die boodschap? ‘Ik was – en ben nog steeds - verdrietig. Geraakt door de keuze van Max (Caldas, red.)De tekst- en uitleg heb ik die avond niet gekregen, maar de tijdens een gesprek met Max de volgende dag.’   Hoe uit Floortje Engels die emoties? ‘Nou, ik blijf over het algemeen vrij rustig hoor.’   Logische vraag: had je dit aan zien komen? ‘Je houdt er rekening mee. Zekerheid in Oranje heb ik in feite nooit gekend. Volgens mij had ik nu een kans van fifty-fifty om eerste keeper te worden. Soms voor je gevoel wat meer, soms wat minder. Dus ja, ik hield ook hier rekening mee.’   Max liet weten dat je na de Champions Trophy dichterbij het niveau van Joyce (Sombroek, red.) bent gekomen. Zag jij dat ook zo? ‘Ik denk dat er fases geweest zijn waarin het verschil groter was dan nu. Mijn weg is misschien wat zwaarder geweest, omdat ik op het WK tweede keeper was. Het kostte me moeite om vanuit die positie te vechten. Ik ben de uitdaging aangegaan, maar makkelijk was het niet. Dat mentale stuk heeft ook effect op je spel.’   Voelde dat je dichterbij kwam? ‘Eerlijk gezegd ben ik vooral met mezelf bezig geweest. Natuurlijk is er concurrentie en houd je elkaar in de gaten. Maar mijn focus lag altijd op mijzelf, op mijn eigen prestaties. Ik kan niet meer doen dan mijn honderd procent te halen en zo constant mogelijk te zijn. Daar houdt het voor mij op. Hoe dat in vergelijking met Joyce zit, dat bepaal ik niet. Ik heb me geconformeerd aan het Nederlands team en de mening van de coach. En die is heel subjectief. Het is zijn mening. Ik heb ervoor gekozen om daar afhankelijk van te zijn.’   Ben je het met die mening, of beslissing, eens? ‘Nee. Want dan zou ik hier niet staan. Dan zou ik in het doel staan of überhaupt niet mee hebben gedaan aan deze strijd. Ik denk dat ik er had kunnen staan. Dus helemaal eens met dat besluit ben ik niet.’   Kunnen staan of moeten staan? ‘Kunnen staan. Het is namelijk niet aan mij om een keuze te maken.’   Hoe was je seizoen? Stond er bij Amsterdam een Floortje Engels die top was? ‘Ik ben daar best tevreden over, al was het – met weer veel blessures – wel een pittig seizoen. Ik denk dat mijn eigen seizoen qua keeperswerk goed was. Als aanvoerder had ik volgens mij een grote rol in de prestaties van mijn team. Of het goed genoeg was, dat is aan anderen om te zeggen. Ik heb er in ieder geval alles aan gedaan.’   Kan je jezelf iets verwijten? ‘Nee, uiteindelijk niet. Op het moment dat je zo’n beslissing van Max hoort, denk je natuurlijk wel: ‘had ik dit of dat maar gedaan’. Maar dat is meer de machteloosheid van het moment.’   Hoe beleefde je de dagen na de bewuste boodschap? ‘De dag na het bewuste telefoontje ben ik rustig met Max in gesprek gegaan. Dat gesprek verliep prima, het was prettig om een toelichting te krijgen. Ik weet inmiddels wel hoe het werkt en moet zijn keuze accepteren. Of ik het er mee eens ben of niet in discussie gaan heeft totaal geen zin. Ik stond echter voor een onmogelijke keuze op dat moment. En dat heb ik wel aan Max laten blijken. Max gaf mij gelukkig de tijd om de afgelopen week daarover na te denken.’   Een onmogelijke keuze? Licht eens toe? ‘Voor mijn gevoel kon voor het eerst in mijn hockeycarrière stoppen met het Nederlands team. Daar heb ik  aan gedacht. Ik had twee keuzes. Stoppen of doorgaan als reserve. En dat is allebei niet wat ik wil.’   Er is een antwoord gekomen op die keuze. Anders was je niet hier, bij de ploeg. ‘Het is allemaal nog heel kort geleden. Vrijdagochtend heb ik pas besloten dat ik doorga en dat ik meega als reserve naar de Spelen.’   Wat waren de argumenten voor en tegen die beslissing? ‘Teveel om op te noemen. Het is alle kanten opgegaan. Ik had je nu ook prima uit kunnen leggen waarom ik gestopt zou zijn. Zo dicht ligt het bij elkaar.’   Toch besloot je om door te gaan. Wat trok je over de streep? ‘Ik wil mezelf de ervaring van een Olympische Spelen niet ontzeggen. Ik denk dat ik, ook als reserve, kan bijdragen aan deze ploeg. Ik kan deze rol kan vervullen, hoewel ik weet hoe zwaar hij is. Misschien krijg ik spijt als ik het niet doe. Ik kan altijd nog anderhalve maand op vakantie gaan.’   Je hebt je definitief bij de reserverol neergelegd? ‘Ik heb heel bewust de keuze gemaakt, daar houd ik me aan. Rationeel is het makkelijk om dit te zeggen. Mijn gevoel moet daar nog iets rustiger in worden.’   Wist de groep van je twijfels? ‘Ja. Iedereen was daarvan op de hoogte. En iedereen begreep het volgens mij ook. Van niemand heb ik andere geluiden gehoord. Iedereen is nu blij dat ik mij conformeer aan de groep.’   En na de Spelen, dan is het mooi geweest? ‘Ik focus me eerst op Londen. Daarna zie ik het wel.’   Londen, heb je er eigenlijk zin in? ‘Op zich wel. Het blijft een waanzinnig toernooi, waar we met z’n allen naartoe gewerkt hebben. Waar we kunnen doen waarvoor we vier jaar werken en zoveel voor aan de kant zetten. Het gaat ook gaaf worden om er weer van zo dicht bij te zijn. Natuurlijk is dit niet de meest ideale manier voor mij om het mee te maken. Maar, ik ga er vast heel veel zin in krijgen.’ (@ReemtBorcherts)   Foto: KNHB/Frank Rozendaal

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen