Posts tagged ‘amsterdam’

Nieuwkomer Leclef moet bij de Belgische grens aantonen dat zij in Nederland traint

Hoofdklasse

24/05/2020

Een van de nieuwe gezichten komend jaar bij Oranje-Rood is Pauline Leclef. De Belgische komt over van hockeyclub Braxgata. Nadat de middenveldster vorig jaar mondeling al een akkoord had met coach Tina Bachmann, leek alles al in kannen en kruiken. Doordat Bachmann dit jaar bekend maakte te gaan vertrekken leek ook de transfer van Leclef niet door te gaan. Toch bleek de nieuwe coach Stefan Duyf ook geïnteresseerd en bood Leclef een contract aan voor twee jaar. Voor de Belgische speelsters wordt de Livera Hoofdklasse steeds interessanter. Twee weken geleden sprak Hoofdklassehockey met Ambre Ballenghien . Ook zij liet toen weten graag in de toekomst in Nederland te willen spelen. De aankoop van Leclef was voor de dames van Oranje-Rood een van de eersten dit seizoen. Na Leclef volgden ook Floor Hoogers, Janneke van de Venne, Carmen Victoria, Kim Hendrix, Trijntje Beljaars en Sarah Sinck richting Eindhoven. Zie ook de transferpagina van Hoofdklassehockey . Oranje-Rood kwam dus met een lange lijst met nieuwe speelsters. Door het ‘verlies’ van sterspeelsters Laura Nunnink en Freeke Moes , lijkt het aantrekken van Leclef een logisch vervolg. Met 96 caps kan de Belgische, internationale hockey ervaring teruggeven. Hoofdklassehockey vroeg Leclef wat haar reden was om komend jaar in Nederland te gaan hockeyen: ‘Ik wilde eigenlijk altijd al in Nederland spelen. Afgelopen jaar had ik contact met Lisa Scheerlinck . Zij trainde afgelopen jaar een aantal keer mee met de Belgische selectie. Door haar werd ik enthousiast en uiteindelijk heeft dat ertoe geleid dat ik een contract heb getekend bij Oranje-Rood. Het gaat een druk jaar worden, want ook met het nationale team trainen wij normaal gesproken drie a vier keer per week. Toch heb ik veel zin in deze uitdaging’. Passie voor het spel Het gaat er komend jaar op lijken dat Oranje-Rood het moeilijk gaat krijgen om een plek bij de eerste vier teams af te dingen. Directe concurrenten SCHC, Den Bosch en Amsterdam hebben al flink in de buidel getast en ‘grote’ aankopen gedaan. Daarnaast lijkt het erop dat achtervolgers Kampong en Pinoké ook sterker zijn geworden. Toch is Leclef niet bang voor een lastig seizoen: ‘Ik heb op de eerste trainingen gemerkt dat het niveau niet tegen valt. Het tempo ligt hoog en mijn teamgenoten zijn super enthousiast. Ik zie hier veel passie voor het spel. Ik denk dat Oranje-Rood een aantal sterke speelsters erbij heeft gekregen en ben dus best positief. Daarom ben ik ook niet echt bang dat we dit jaar de weg naar beneden gaan zoeken’. Veel trainingen Waar de Belgische heren afgelopen jaar Europees kampioen in Antwerpen werden, blijkt ook dat de Belgische dames het goed doen. Ondanks het feit dat de Olympische Spelen niet werden behaald, laten de dames in de FIH Pro League goede resultaten zien. België staat op een vijfde plaats. Opvallend is dat zij daarvoor gemiddeld drie wedstrijden minder hebben gespeeld dan de concurrenten. Mocht de ploeg deze allemaal winnen, dan staat België op een gedeelde tweede plaats in het tussenklassement. ‘Bij Oranje-Rood gaan wij straks vier keer per week trainen. In België hebben we iets minder clubtrainingen dan dat jullie in Nederland hebben. Wij trainen daarentegen met de nationale ploeg wel drie a vier keer per week. We willen graag komend jaar goed presteren in de FIH Pro League en het EK Hockey wat in Nederland wordt georganiseerd . De coaches van België en Oranje-Rood zullen daarom nog wel even contact met elkaar moeten opnemen, want ik denk niet dat het haalbaar is dat ik straks 7/8 keer per week ga trainen. Daarnaast wil ik graag in Antwerpen blijven wonen, omdat ik hier mijn vrienden, familie, studie en appartement heb. Ik denk dat de combinatie met studie, veel trainen en een sociaal leven in Antwerpen haalbaar is, omdat ik zo erg gemotiveerd ben’, aldus Leclef. België hield een punt over aan het openingsduel tegen Oranje op het EK hockey in Antwerpen. Foto: Roel Ubels Reizen De reis van Antwerpen richting Eindhoven duurt normaal gesproken ongeveer 50 minuten. ‘Op zich is de reisafstand niet het grote probleem. Echter kan het op de ring van Antwerpen tijdens de spits wel extreem druk zijn. Het zal moeten blijken of het realistisch is om heen en weer te reizen’, aldus Leclef. Toch lijkt de reisafstand op dit moment niet de grootste hobbel voor de 24-jarige Leclef. De wegen zijn nu erg rustig doordat veel mensen thuis blijven vanwege het Corona-virus. Leclef kan vrij snel richting Eindhoven reizen. De weg terug richting Antwerpen geeft echter iets meer problemen. Leclef legt uit: ‘Als ik Nederland in ga is er geen enkel probleem. Echter, als ik weer terug ga naar België, dan wordt ik vaak aangehouden bij de grens. Ik moet hier een brief van de club laten zien dat ik in Nederland aan het trainen ben. De Belgische grenswacht is vanwege het Corona-virus erg streng wie er het land in en uitgaan. Toch houd me dit niet tegen om minder vaak naar Eindhoven af te reizen. De komende weken zal ik tot de zomerstop een aantal keer per week op de Nederlandse velden te zien zijn om met de dames van Oranje-Rood te gaan trainen’. Door: Redactie Hoofdklassehockey  

Lees het hele bericht op HoofdklasseHockey.nl

Deel dit artikel met anderen

EK hockey in Amsterdam verplaatst naar 4 – 13 juni 2021

Nederlands Elftal

11/05/2020

De Europese kampioenschappen hockey in het Wagener Stadion in Amsterdam zijn verplaatst naar 4 tot en met 13 juni 2021. Het EK voor dames en heren stond gepland voor augustus 2021, maar is naar voren gehaald omdat de Olympische Spelen door het coronavirus een jaar zijn verschoven en nu van 23 juli tot en met 8 augustus in Tokio worden gehouden. Het is voor de Europese hockeybond (EHF) en de KNHB momenteel nog niet te zeggen of in juni volgend jaar weer grootschalige publieksevenementen zijn toegestaan in Nederland. Om die reden is het nog onduidelijk of en wanneer de kaartverkoop voor het EK 2021 wordt gestart. Erik Gerritsen, algemeen directeur van de KNHB: ‘Wij realiseren ons terdege dat het allesbehalve zeker is dat we de EK in juni 2021 onder ‘normale’ omstandigheden kunnen houden. Niemand weet hoe de situatie met betrekking tot het coronavirus dan is. Het enige dat we weten, is dat het voorlopig nog niet mogelijk is grote publieksevenementen te houden. Daarom starten wij ook nog niet met de kaartverkoop, maar kijken we de komende maanden hoe de situatie zich ontwikkelt en wat het perspectief is voor publieksevenementen.’ ‘Je kunt atleten niet vragen in één maand twee keer te pieken’ Marijke Fleuren, voorzitter van de EHF, is content dat er, in samenspraak met de Internationale Hockeyfederatie (FIH), voor het EK een plek op de drukke internationale sport- en hockeykalender is gevonden. ‘Sinds de uitbraak van de COVID-19 pandemie heeft de EHF al haar beslissingen genomen op basis van de actuele ontwikkelingen. De Europese kampioenschappen zijn een kwalificatiemoment voor de FIH World Cups in 2022. Om de EK te organiseren kort na de Olympische Spelen was daarom voor ons geen optie. Je kunt atleten niet vragen in één maand twee keer te pieken. Daarnaast hebben we gekeken naar de impact van de verplaatsing op het organiserende land, de deelnemende teams, fans en andere stakeholders. Zo hebben we uiteindelijk de beste beslissing kunnen nemen binnen de huidige omstandigheden.’ De Oranje Dames vieren het Europees Kampioenschap in Antwerpen. Foto: Willem Vernes Op het EK in 2021 verdedigen de Oranje Dames hun Europese titel, die ze vorig jaar in Antwerpen veroverden. Op datzelfde toernooi eindigden de Oranje Heren als derde. Het EK geldt als kwalificatie voor de wereldkampioenschappen. Die vinden in 2022 voor de dames in de zomer plaats in Barcelona en Amsterdam. De mannen spelen in januari 2023 hun WK opnieuw in India. Hockeykalender krijgt vorm Door het verplaatsen van de EK krijgt de internationale hockeykalender voor 2020/2021 steeds meer vorm. De FIH bepaalde al eerder dat het huidige seizoen van de FIH Pro League wordt verlengd tot juni 2021 . Omdat de Nederlandse teams dit Pro League seizoen alle uitwedstrijden (op België na) wel hebben gespeeld, staan er de komende twaalf maanden alleen officiële wedstrijden in eigen land op het programma. Het programma voor de resterende Pro League-wedstrijden is overigens nog niet bekend. Gerritsen: ‘Voor de deelnemende teams is het fijn dat er nu een datum geprikt is voor de EK. We weten daardoor hoe de internationale kalender voor 2021 er in grote lijnen uit ziet, al moeten de duels voor de FIH Pro League nog worden gepland. We kunnen nu in elk geval aan de slag om samen met de Hoofdklasse verenigingen een evenwichtig competitieschema op te stellen.â€￾     Het bericht EK hockey in Amsterdam verplaatst naar 4 – 13 juni 2021 verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Video | Eerste drive through-begrafenis in Amsterdam gehouden

Algemeen Nieuws

30/04/2020

In Amsterdam-Noord werd donderdag de allereerste drive through-begrafenis in Amsterdam gehouden.De overleden Ben van Dijk was voor velen uit de buurt Blauwe Zand een bekend gezicht. Volgens de begrafenisonderneming waren er vanuit de gemeente Amsterdam in eerste instantie veel bezwaren. Toch hopen zij nu dat met deze vuurdoop de gemeente om is.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Scoren in je eerste interland: 85 internationals deden het

Nederlands Elftal

27/04/2020

De vorige maand gelanceerde interlanddatabase van de KNHB is een unieke verzamelplek van heerlijke feitjes en cijfers over de Oranje-teams. Deze keer richten we onze blik op de 85 internationals die in hun eerste interland tot scoren kwamen. Achttien van hen scoorden zelfs meteen twee keer of nóg vaker. We gaan even terug naar 17 november 2018. De Oranje Dames beginnen in het Chinese Changzhou aan de allerlaatste Champions Trophy. In de openingswedstrijd tegen Japan (3-1 zege) dragen aanvaller Marijn Veen (foto) en verdediger Renée van Laarhoven voor het eerst het Oranje-tenue. De talentvolle Veen maakt meteen naam door twee keer te scoren in haar eerste Oranje-optreden. Wat we toen nog niet snel konden achterhalen, levert nu met de opgepoetste Oranjehistorie eindelijk mooie inzichten op. De spits van Amsterdam voegt zich met die prestatie bij een select groepje internationals: slechts negen andere speelsters slaagden er ooit in minstens twee doelpunten te maken bij hun debuut in Oranje. View this post on Instagram Magistraal debuut! @marijnveen19 debuteerde vandaag exact een jaar geleden in Oranje. En hoe! Ze scoorde direct 2 goals tegen Japan tijdens de Champions Trophy in China. . #OranjeHockey #debuut #hockeygoal #debutant A post shared by OranjeHockey (@oranjehockey) on Nov 16, 2019 at 11:20pm PST Van die negen internationals is Gerda Stocker-Garrels de absolute recordhouder. De voorhoedespeelster van Amersfoort maakte er op 18 maart 1939 in de interland tegen België meteen vier en levert zo een enorme bijdrage aan de 9-2 zege van de Oranje Dames. Ook bijzonder was het debuut van spits Heleen Welschen-van Rooij. Zij produceerde in 1963 als zestienjarige (!) een hattrick in haar eerste optreden voor de nationale ploeg tijdens een 9-2 zege op de Belgische dames. In totaal zijn er in de historie van de Oranje Dames 41 speelsters geweest die doel troffen bij hun debuut. Veen was de meest recente, Stannie Bauduin was op 23 maart 1926 de eerste. Van Groesen en Van Baal in illuster rijtje Bij de Oranje Heren is het 44 internationals ooit gelukt meteen te scoren in interland nummer één. De lijst met scorende debutanten herbergt gerenommeerde namen als Mink van der Weerden, Ties Kruize, Piet-Hein Geeris, Frans Spits, Thierry Brinkman en Roel Bovendeert, maar ook veel minder bekende spelers. Zo zullen de meeste hockeyvolgers niet meteen weten wie Rob Westdijk, Nick Meijer en Roderik Huber zijn. Net als Marijn Veen zijn er zeven spelers geweest die meteen twee keer scoorden bij hun vuurdoop in het Nederlands elftal. Twee van hen deden dat drie jaar geleden nog tijdens een oefentrip van Oranje naar Zuid-Afrika, begin januari 2017. Bram van Groesen (Den Bosch) en Milan van Baal (toen Oranje-Rood) namen in Kaapstad samen vier van de zeven Nederlandse doelpunten voor hun rekening tegen gastland Zuid-Afrika (7-1 zege). In dat duel maakte ook Rik van Kan zijn debuut én zijn eerste interlandgoal. De drie spelers hebben na die stage nooit meer in Oranje gespeeld. Eelco van der Meulen is de enige speler die er ooit in slaagde een hattrick te maken bij zijn debuut. De voormalige ausputzer van hdm deed dat tegen Maleisië tijdens het toernooi om de Indira Ghandi Cup in het Indiase Lucknow. Oranje, dat daar aantrad met liefst zeven (!) debutanten, won met 5-1 en Van der Meulen schoot drie keer feilloos raak uit een strafcorner. De interlandloopbaan van Van der Meulen zou uiteindelijk niet verder reiken dan vier  caps . Het bericht Scoren in je eerste interland: 85 internationals deden het verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Potje squash om boycot Olympische Spelen van 1956 te verwerken

Nederlands Elftal

28/03/2020

Het Internationaal Olympisch Comité maakte dinsdag bekend dat de Olympische Spelen in Tokio een jaar worden uitgesteld. Nooit eerder is het grootste sportevenement uitgesteld. De Spelen werden wel een aantal maal afgelast, zoals tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1956 maakt de Oranje-ploeg zich klaar voor vertrek naar Melbourne, maar besluit Nederland tot een boycot. ‘Heren, we gaan niet.’ Vier woorden, uitgesproken door bondscoach Rein de Waal, komen keihard aan bij de Nederlandse hockeyheren. Het is drie dagen voordat de ploeg met het vliegtuig afreist naar het Australische Melbourne, waar in 1956 de zestiende editie van de olympische zomerspelen wordt gehouden. Russische inval in Hongarije Het Nederlands Olympisch Comité (NOC) heeft besloten geen Nederlandse atleten te laten deelnemen aan het grootste sportevenement ter wereld vanwege de inval van de toenmalige Sovjet-Unie in het tegen het communisme protesterende Hongarije. Het is voor het NOC de reden Melbourne te boycotten. Een hard gelag voor onder meer de hockeyheren, ook omdat Hongarije en de Sovjet-Unie wel naar Australië afreizen. In de kantine van het Olympisch Stadion in Amsterdam waar de Nederlandse hockeyselectie bij elkaar is voor een maaltijd heerst ongeloof na de woorden van De Waal. Het is een boodschap die nauwelijks is te bevatten. Een olympische droom valt die avond genadeloos in duigen. Vanaf het begin af aan vonden wij het een onzalige, impulsieve beslissing International Jan-Willem van Erven Dorens over Nederlands boycot Spelen 1956 ‘Toen die beslissing tot ons doordrong, liepen de tranen over onze wangen. Woedend waren we, in staat om een ruit in te gooien. Er was niemand van het NOC om dat persoonlijk te vertellen. Dat besluit werd ons, zonder overleg, door de strot geduwd. Vanaf het begin af aan vonden wij het een onzalige, impulsieve beslissing. Als hockeyers waren we in de running om redelijk te presteren in Melbourne’, vertelt Jan-Willem van Erven Dorens in 2017 aan hockey.nl . Oranjeheren trainen in de sneeuw. Vlnr: Bert Keulen, Koot Engel, Wim de Beer, Jan Gielen, Jos Terlingen, Freddie Hooghiemstra, Lau Mulder, Dick Loggere, Han Drijver en Chris Berger (conditietrainer). Foto: KNHB Na brons in Londen (1948) en olympisch zilver in Helsinki vier jaar later heeft Oranje voor de Spelen in Australië zijn zinnen gezet op de hoofdprijs: goud. Niet eerder heeft het Nederlands elftal zich zo goed voorbereid op een internationaal titeltoernooi. Internationals los van clubs Het seizoen voorafgaand aan de Spelen van 1956 hebben de internationals zich op voorspraak van De Waal en met instemming van de bond afgescheiden van hun clubs. Volgens de bondscoach heeft Oranje in de aanloop naar de Spelen niet alleen voldoende aan een handvol interlands. De ‘Olympics’ spelen op zondag tegen ploegen uit Noord- en Zuid-Holland. Daarnaast wordt de staf van het Nederlands team uitgebreid met een looptrainer, masseur en assistent-trainer. Twee keer in de week trainen de hockeyheren in het Amsterdamse Olympisch Stadion. Chris Berger verzorgt de conditietraining. De hoofdopzichter van het stadion won in 1934 in Turijn EK-goud op de 100 en 200 meter sprint. Op zaterdagmorgen verzorgt assistent Rex Norris de trainingen. Hij moet de ploeg vooral op technisch en tactisch gebied gaan scholen. In 1928 won Norris met India olympisch goud. Goede resultaten Het geloof mee te kunnen doen om de hoofdprijs in Melbourne wordt aangewakkerd door de goede resultaten. Oranje verliest sinds de zilveren medaille in Helsinki slechts vier van de 28 duels. In het kalenderjaar 1955 lijdt de ploeg slechts een nederlaag. Tegen India wordt met 3-0 verloren. In de serie van drie wedstrijden speelt Oranje ook twee keer gelijk tegen de Aziatische baltovenaars die sinds de Olympische Spelen van 1928 het alleenrecht hebben op de olympische titel. Kortom, De Waal beschikt over een sterk team met spelers als Ab van Grimbergen, Hans Wagener, Jan Willem van Erven Dorens, Thom van Dijck en Han Drijver, die er ook al in 1948 en 1952 bij is. Dat geldt ook voor Henk Bouwman. De technische aanvaller is pas 22 als hij in actie komt in Londen. Vier jaar later maakt hij ook deel uit van de selectie, maar houdt blessureleed hem op de bank. Bouwman is dit keer blessurevrij en op de toppen van zijn kunnen. Loggere Boegbeeld van Oranje is Dick Loggere. De dan 35-jarige aanvoerder is de tactische denker van de ploeg en heeft al olympisch brons en zilver op zak. Hij oogt wat stijfjes, maar bezit een functionele techniek en is onverzettelijk. Zo schaatst hij vier keer de Elfstedentocht. In 1952 wordt hij verkozen tot beste spil, centrale middenvelder. De openingsceremonie in Melbourne staat gepland voor 22 november, maar eind oktober begint het te borrelen in Hongarije, die uitmondt in de Hongaarse Opstand. De opstand vangt aan als een vreedzame betoging van een groep studenten van de technische universiteit van Boedapest. Zij betuigen hun steun aan de inwoners van het Poolse Poznan waar in de zomer een opstand van fabrieksarbeiders met geweld is neergeslagen. Hongaarse Opstand Er sluiten zich steeds meer mensen aan bij de betoging in Hongarije. De sfeer slaat om als de groep aankomt bij het parlement. Daar worden symbolen van de Sovjet-Unie van de gebouwen gehaald. Zelfs het standbeeld van voormalig leider van de Sovjet-Unie Jozef Stalin wordt neergehaald. De betogers dringen het parlement binnen en dwingen de regering af te treden. Imre Nagy, die een aantal jaar daarvoor nog uit de communistische partij is gezet, wordt het nieuwe staatshoofd. De rust keert terug in Hongarije, maar begin november vallen troepen van het Warschaupact het land binnen. De opstand wordt hardhandig neergeslagen en na vier dagen is het verzet gebroken. Nagy en zijn regering worden afgezet. Besluit tot boycot Op 6 november, twee dagen na de Russische inval, houdt het NOC een buitengewone ledenvergadering. Tijdens de vergadering is de boodschap van het Nederlands Olympische Comité duidelijk: Nederland moet zich terugtrekken van de Olympische Spelen, ‘omdat daaraan door het Sovjet-Russische Olympische Comité aangewezen beoefenaars zullen meedoen.’ Oranjeheren met vlnr: Koot Engel, Thom van Dijck, Gerrit Kristen, Han Drijver, Jan Willem van Erven Dorens, Lau Mulder, Wim de Beer, Hans Wagener, Jos Terlingen, Gerard Overdijkink en Dick Loggere (captain) Foto: KNHB/Jeroen van Bergen Zelfs een telegram van het IOC doet het NOC niet van gedachten veranderen. Nederland stuurt geen atleten naar Melbourne. Daarnaast wordt besloten om een bedrag van honderdduizend gulden aan het getroffen Hongarije te doneren. Streep door tournee De reis van het grootste deel van de Nederlandse equipe, die uit zo’n negentig atleten zou bestaan, wordt geannuleerd. Ook dus voor de hockeyheren, die daarnaast ook een streep kunnen zetten door hun twee maanden durende tournee door India, Pakistan, Nieuw-Zeeland, Malakka (het Maleisisch schiereiland) en Egypte die de ploeg na de Spelen zou ondernemen. ‘Wij waren allemaal boos, maar De Waal was nog bozer dan de spelers. Het was zo’n enorme klap. We hadden de tickets al en we zeiden: we geven de tickets niet terug, we gaan toch. Maar dat werkte natuurlijk niet’, zegt Van Grimbergen in ‘De Verloren Spelen’. Samen met teamgenoot Van Dijck rijdt Van Grimbergen vervolgens naar Utrecht om te squashen. ‘We hebben de hele dag tegen dat kleine balletje geslagen om al onze frustratie kwijt te raken.’ Woede De boosheid van de spelers richt zich met name op Hans Linthorst Homan, de toenmalige baas van het NOC. ‘Dat was en is de kwade genius. Hij en niemand anders heeft ons de droom ontnomen’, zegt Van Erven Dorens in ‘115 Jaar Nederland Hockeyland’. De deceptie is enorm bij de selectie. Niet alleen bij De Waal, die verbitterd zijn functie neerlegt, maar met name bij Loggere komt de klap van de boycot hard aan. In de nadagen van zijn sportieve loopbaan verkeert hij in een bloedvorm. Melbourne moet de kroon op zijn carrière worden. Dat slotstuk komt er niet. Loggere speelt nog elf wedstrijden voor het Nederlands elftal en dan is het klaar. Met 85 interlands is hij op dat moment recordinternational. In ‘115 jaar Nederland Hockeyland’ zegt Loggere: ‘Psychologisch was ik kapot, ik kon het meer.’ Het bericht Potje squash om boycot Olympische Spelen van 1956 te verwerken verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Eva de Goede: ‘Ik ga sowieso door tot en met Tokio’

Nederlands Elftal

26/03/2020

Door het verplaatsen van de Olympische Spelen heeft Eva de Goede – aanvoerder van de Oranje Dames – besloten haar carrière te verlengen. De Wereldspeelster van 2018 en 2019 zou na Tokio2020 eigenlijk stoppen. Woensdag maakte De Goede (31) haar besluit bekend in de uitzending van #keepplaying . ‘Ik ga sowieso door. Het voelt heel erg onaf als ik nu zou stoppen. We zijn met het team ergens naar toe aan het werken en daar kan en wil ik niet zomaar uitstappen. Ik wil dit afmaken. Dat gevoel is sterker dan alles.’ De Goede nam aan drie Olympische Spelen deel waarop ze twee gouden (2008 en 2012) en een zilveren medaille (2016) won. Met een gouden plak in Tokio wordt de spelmaker van Amsterdam samen met Lidewij Welten de meest succesvolle Nederlandse olympische teamsporter en de meest succesvolle olympische hockeyer aller tijden. Bekijk hieronder het complete interview met Eva de Goede. Het bericht Eva de Goede: ‘Ik ga sowieso door tot en met Tokio’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Jorrit Croon na rentree: ‘Geen zorgen of mijn lichaam het wel goed doet’

Nederlands Elftal

02/03/2020

Zondag 3 november maakte international Jorrit Croon (21) tegen Amsterdam een lelijke val, waarbij hij een scheurtje in zijn kruisband opliep . Zondag maakte hij tegen Kampong (2-1 winst) een succesvolle rentree, waarin hij liet zien dat hij weer op de weg terug is.     Als Jorrit Croon in de catacomben van het clubhuis van Bloemendaal aan komt lopen vallen de bloedvlekken op. Grote vlekken opgedroogd bloed op de mouw van zijn witte longsleeve. Het bloed zit ook op zijn vingers. Jorrit Croon tijdens zijn rentree tegen Kampong (2-1 winst) op ’t Kopje. Foto: Koen Suyk Croon staat te boek als elegante speler, maar schaven heeft hij ondertussen wel geleerd. Hij is terug na zijn tweede serieuze blessure in een jaar tijd. Vorig jaar raakte hij in de halve finale van de Pro League geblesseerd aan zijn schouder. Daarna volgde zijn knie. De creatieve middenvelder is op 21-jarige leeftijd ervaringsdeskundige in het revalideren . Na de val in de hockeyklassieker in november, moest Croon revalideren in de sportschool. Daarna sloot hij aan bij Oranje. Hij ging in januari mee op trainingsstage naar Maleisië, waar hij nog niets met bal en stick mocht doen. Eén blik op de knieën van Croon laat weinig verschil zien. Het is de linkerknie waar hij geblesseerd was. ‘Er is geen krachtsverschil. Het veld van Bloemendaal is soms net een ijsbaan. Zelfs daar heb ik nergens last van gehad als ik weer eens uitgleed. Ik heb echt geen zorgen of mijn lichaam het wel goed doet.’ Jorrit Croon (nummer 10) rent naar doelpuntenmaker Arthur van Doren. Foto: Koen Suyk Croon is met Oranje meegegaan naar Kuala Lumpur en Buenos Aires Nu hij tegen Kampong meteen een topwedstrijd speelde, en de bal aan moest nemen met vier man in zijn nek, was dat even wennen. ‘Ik heb veel uren gemaakt zonder bal en stick. Maar met stick is zo anders. Dat was zwaar. Dat was in het begin wennen. Balgevoel heb ik wel. Maar als je een half uur met de rug gebogen hebt gerend, is de coördinatie toch minder’, vertelde Croon na de 2-1 zege op Kampong, die echt plezier kreeg in zijn revalidatie toen hij de stick in zijn hand had. ‘Of het nou kloteweer was op Bloemendaal, met storm, met regen. Min twee graden. Ik stond met een glimlach op het veld. Ik had zo lang niet gespeeld. Ik hou van hockey. Als je vier maanden niet speelt, doet wat met je. Ik kon weer volle bak erop. Dat we nu tegen Kampong begonnen, die met het mes op de keel speelden, was lekker voor me.’ De geblesseerde Jorrit Croon (Bldaal) als invalmanager met coach Michel van den Heuvel (Bldaal). Hoofdklasse competitiewedstrijd heren, Bloemendaal-Hurley (6-0). Foto: Koen Suyk ‘Als je vier maanden niet speelt, doet wat met je’ De middenvelder kan weer serieus aan het Nederlands elftal denken. Hij heeft genoeg tijd tot de Olympische Spelen van Tokio. Als hij wordt geselecteerd speelt hij op 21-jarige leeftijd zijn tweede Spelen. Hij hoopt dat hij in maart al mee kan doen in de Pro League-wedstrijden tegen Nieuw-Zeeland en Australië. Wellicht komt dat nog te vroeg in zijn herstel. ‘Als ik goed genoeg ben, mag ik spelen. Ik heb in ieder geval geen zorgen of mijn lichaam het wel doet.’ Het bericht Jorrit Croon na rentree: ‘Geen zorgen of mijn lichaam het wel goed doet’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Anne Veenendaal heeft waanzinnig Oranje-record in handen

Nederlands Elftal

15/02/2020

Anne Veenendaal is bezig aan een geweldige reeks onder de lat bij de Oranje Dames. De 24-jarige keeper heeft met het Nederlands elftal al zeventig interlands op rij niet meer verloren. Na een diepe duik in de historie blijkt ze daarmee een Oranje-record in handen te hebben. Veenendaal maakte haar debuut voor Oranje op 2 augustus 2015 in een interland in en tegen België. In Kontich verloor de ploeg van de toenmalige bondscoach Sjoerd Marijne met 2-1, met Veenendaal zestig minuten onder de lat. In het vervolg van haar interlandloopbaan zou de goalie van Amsterdam nooit meer de nare smaak van een nederlaag proeven: zeventig interlands verder staan er 63 zeges en zeven gelijke spelen op haar Oranje-rapport. Anne Veenendaal won 63 van haar 71 interlands in Oranje en leed pas één nederlaag. Foto: Koen Suyk. Dat is een bizarre serie, die ook deels door toeval in stand is gebleven. De Oranje Dames verloren in de afgelopen twee kalenderjaren namelijk twee interlands, maar daarbij kwam Veenendaal telkens niet in actie. Tijdens het thuisduel met België in Schiedam van 29 juli 2017 (0-1 nederlaag) verdedigde Josine Koning zestig minuten lang het doel, en bij de verloren uitwedstrijd tegen Australië van 2 februari 2019 in de Pro League (1-0) maakte Veenendaal geen deel uit van de selectie. Koning en reserve Kiki Gunneman waren toen de keepers in Melbourne. Record van Paumen afgepakt Het Oranje-record bij de dames van meeste interlands op rij zonder nederlaag stond lange tijd op naam van 235-voudig international Maartje Paumen, die tussen 2011 en 2014 in 62 opeenvolgende wedstrijden ongeslagen bleef met Oranje. In het spoor van Veenendaal zijn ook haar huidige ploeggenoten Laura Nunnink, Lidewij Welten en Maria Verschoor bezig aan imposante series met respectievelijk 59, 58 en 55 interlands zonder verlies. Het langst zonder nederlaag in Oranje Speelster       Periode   Winst   Gelijk Totaal Anne Veenendaal      2015-heden 63 7 70 Maartje Paumen 2011-2014 51 11 62 Laura Nunnink 2017-heden 55 4 59 Lidewij Welten 2017-heden 54 4 58 Joyce Sombroek 2011-2014 47 10 57 Maria Verschoor 2015-heden 52 3 55 Het bericht Anne Veenendaal heeft waanzinnig Oranje-record in handen verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Kleurrijke Valentin Verga, de dribbelaar met evenveel fans als critici

Nederlands Elftal

07/02/2020

Het bericht zorgde maandag voor een kleine aardbeving in de hockeywereld: de ervaren  international   Valentin Verga – net weer teruggekeerd bij Oranje – had van bondscoach Max Caldas te horen gekregen dat hij afvalt bij het Nederlands elftal. Geen Olympische Spelen in Tokio voor de kleurrijke dribbelaar aan wiens interlandcarrière (193 caps, 35 treffers) abrupt een einde lijkt gekomen.  ‘Als ik seks met het spel kon hebben, zou ik het doen’, vertelde Valentin Verga (30) vorig jaar in de hockeymonoloog op hockey.nl. Hij zei ook: ‘De bal is als een vrouw, en iedereen wil die bal hebben.’ Dat had hij van zijn vader en hockeycoach Alex Verga geleerd. Genoeg mensen die niets met dit soort uitspraken kunnen. Totale kolder voor de nuchtere Hollander. Hoe anders is dat voor zijn fans, zijn bewonderaars. Die vinden het mooi dat Verga het hockeyspel, waar hij zo verliefd op is, kan vergelijken met het beoefenen van de lichamelijke liefde. Valentin Verga in actie tegen Pakistan (4-4), voor olympische kwalificatie. Foto: Willem Vernes Weinig spelers die zoveel bewondering en afkeer opwekken als Valentin Verga. De Argentijnse Nederlander is ‘Vali’ voor vrienden en teamgenoten. Je bent voor of tegen hem. Verga is een polariserend figuur in de hockeywereld. Iedereen heeft wel een mening over hem en daar kan Verga zelf – op z’n zachts gezegd – niet heel goed mee leven. Meningen raken hem diep. Of anders raken die zijn familie of zijn naasten, zegt hij. Dan wordt hij razend, onredelijk zelfs. Misschien is Verga zelf wel tegenstrijdig. Oud-international Floris Evers zei over hem : ‘Valentin kan je in een minuut uitschelden en daarna checken of je nog wel vrienden bent. Dat primaire, dat rauwe, dat is mooi.’ Valentin Verga (Ned) in duel met Aran Zalewski tijdens de halve finale tussen Nederland en Australië bij het WK Hockey heren in het Kalinga Stadion. Foto: Koen Suyk ‘Vali’ verdeelt de meningen De critici wijzen erop dat hij te weinig zijn tacklebacks loopt. Dat hij vorig jaar nooit naar Maleisië had moeten gaan en het Nederlandse Elftal in de steek liet. Sommige Nederlandse hockeyfans vinden het maar niets, die Verga met zijn grappen en grollen. Met zijn grote mond en zijn on-Nederlandse passie en zelfvertrouwen. Die vinden hem irritant. Een overschatte pingeldoos, met nare trekjes. Liefhebbers en teamgenoten koesteren hem als een van de beste hockeyers van Nederland. Die oplossingen en passes ziet, die niemand anders waarneemt. Die de bal zo abrupt naar achteren kan trekken in volle sprint, dat hij niet te verdedigen is. Een slangenmens, die vanuit de combinatie met zijn teamgenoten de Argentijnse tango in Oranje introduceerde en het team liet swingen. Een speler die een paar maanden geleden de hele defensie van het toch niet kinderachtige Kampong voor schut zette met een onwaarschijnlijke dribbel. View this post on Instagram Wat een heerlijke goal van @valentinverga met @ahbchockey tegen @kamponghockey . Hoeveel tegenstanders dolt hij? Vier? Vijf? #hkhoofdklasse #fieldhockey #hockeygoals Vanavond alle goals bij Ziggo Sport vanaf 22.45 uur en maandag 18.00 uur bij hockey.nl. A post shared by hockey.nl (@hockeynl) on Nov 10, 2019 at 10:59am PST Zoals hij hockeyt op het randje, met ongelofelijk veel passie, zo spreekt hij vaak ook. Een spraakwaterval, zonder de woorden eerst te laten filteren door zijn hersenen. Vol emotie staart hij na een nederlaag soms wezenloos voor zich uit. Dan moet je van goeden huize komen om het ijs te breken. Valentin Verga is altijd heel erg zichzelf in de hockeywereld, waar uitgesproken zijn niet de norm is. Maar daar is Verga elf jaar lang, met het hart op de tong, altijd openhartig in interviews. Als je in zijn ogen te kritisch bent over het spel, slaat hij een arm om je heen en vraagt hij of je opeens ‘hockeyprofessor’ bent geworden. Verga wordt buiten het veld geroemd om zijn sociale karakter, maar is meedogenloos binnen de lijnen. Ook tegen zijn ploeggenoten. Het maakt hem bij zijn club Amsterdam niet onomstreden. Hij neemt het soms niet zo nauw met de regeltjes. Hij gaat grenzen over. Valentin Verga voor de camera van hockey.nl. Veel incidenten zijn binnenskamers gebleven. Sommige niet. Afgelopen seizoen werd hij in de play-offs drie wedstrijden geschorst voor het beledigen van een KNHB-official . De smet op zijn carrière blijft de klap met zijn stick waardoor tegenstander Seve van Ass meerdere tanden verloor in 2013. Een ongeluk, bezwoer de schuldbewuste Verga. Sindsdien zijn bitjes in het hockey verplicht. Verga debuteerde in 2009 In 2009 maakte Verga zijn debuut voor Oranje, tijdens de Champions Trophy in Argentinië. In 2010 mocht het pingeltalent lastminute mee naar het WK in Delhi, omdat aanvaller Nick Meijer geblesseerd raakte. Sindsdien miste hij tot en met het WK in 2018 – op de Champions Trophy 2014 na – geen enkel toernooi. Bij Oranje was hij vaak een toegevoegde waarde. Eerst als buitenspeler. Later werd hij middenvelder en vormde hij samen met Seve van Ass en zijn vrienden Robbert Kemperman en Billy Bakker een van de meest gevreesde middenlinies in het hockey. Vaak was de man met het felbegeerde rugnummer 10 die gangmaker, zowel op als buiten het veld. Nooit een grijze muis. Verga in gedachten verzonken na de Gold Cup finale tegen Pinoké. Foto: Willem Vernes De eerste barstjes van Verga in Oranje ontstonden in de laatste wedstrijden op het WK in India. Juist in de beslissende fase van het toernooi – de halve finale en de finale – gaf Verga niet thuis. Terwijl een excellerende Verga Oranje misschien wel goud had kunnen bezorgen. Het verschil maken op en buiten het veld, daarvoor wordt Verga altijd ingehuurd. Na het WK volgde de affaire Maleisië. Verga nam met zijn maatje Kemperman deel aan de Maleisische competitie. Altijd had hij Oranje voorrang gegeven. Nu, zo betoogde hij, mocht hij ook wel een keer aan zichzelf denken. De consequentie wist hij, maar nam hij voor lief: Caldas riep hem niet meer op voor de Pro League en ook op het EK had de bondscoach hem niet nodig. Verga kijkt naar de hemel, tijdens de line-up van een van zijn laatste interlands. De olympische kwalificatiewedstrijden tegen Pakistan. Foto: Koen Suyk Na het EK keerde hij terug in Oranje. Met Oranje kwalificeerde hij zich ten koste van Pakistan voor de Spelen in Tokio. In India debuteerde hij in de Pro League. Afgelopen weekend speelde hij in Valencia tegen Spanje. Vali viel op door niet op te vallen. Hij was anoniem binnen en buiten het veld. Weg was de bravoure. Alsof het gevoelsmens wist van het noodlot dat boven zijn hoofd hing. Iedereen bij Oranje nu op scherp Een dag na terugkomst uit Valencia stond bondscoach Max Caldas voor zijn deur. Verga moet meteen geweten hebben wat het betekende. Zes wedstrijden duurde zijn comeback. Dat Caldas Verga de wacht aanzegt, zet iedereen binnen Oranje op scherp. De weg naar Tokio neemt voor Oranje steeds duidelijkere vormen aan, nadat al eerder Bob de Voogd en Diede van Puffelen afvielen . Een verjonging is gaande. Elke dag kan het voor een speler afgelopen zijn bij Oranje. Na een teleurstellend 2019 is de koers verlegd. Na 193 interlands stopt daarmee de carrière bij Oranje voor Verga. Hij was lang een van de betere spelers van Oranje. Een blikvanger, iemand waar de tegenstander over praatte in de bespreking. Een klein decennium behoorde hij tot de subtop van het internationale hockey. Hij heeft de  stap naar de absolute wereldtop de afgelopen jaren niet kunnen maken. Maar dat geldt voor veel van zijn generatiegenoten. Twaalf medailles op titeltoernooien is iets waar hij straks op terug kan kijken. Valentin Verga heeft lol op de spelerslunch met Joep de Mol en Marco Pruyser. Foto: Koen Suyk Verga hult zich in stilzwijgen sinds Caldas maandag bij hem op de stoep stond. Hij is een vechter, maar moet bijkomen van de ontgoocheling. Verga stuurde een berichtje dat hij geen zin heeft dat ‘zielige mensen allemaal weer zielige  dingen  vinden’ op hockey.nl. Hij verdient respect, vindt hij, ‘want ik heb tien jaar alles gegeven voor het  Nederlandse  hockey.’ Een reactie die ongetwijfeld de nodige irritatie gaat oproepen. Maar zo is Verga. Hij leerde het van zijn vader Alex Verga, die de les weer van zijn vader Jorge had meegekregen. Hij zei: je moet sterven met je eigen schoenen aan . Hij bedoelde: dat je altijd jezelf moet blijven, onder alle omstandigheden. Hoe moeilijk die ook zijn. Daar heeft zoon Valentin goed naar geluisterd. Valentin Verga (Adam) heeft gescoord tijdens de hoofdklasse hockeywedstrijd heren, Almere- Amsterdam (1-3). Foto: Koen Suyk Meer dan tien jaar heeft Verga Oranje verlicht met zijn dribbels, techniek en bakken gif. Hij is de gangmaker. De verbinder. De liefhebber. Maar ook het duiveltje. Als je hem echt nodig had, kon je vaak op hem rekenen. In zijn hart is hij geen stylist, maar een vechter. Die vechtlust gaat hem nu niet terugbrengen in Oranje. Dat boek is voorlopig gesloten, hoewel ook Jeroen Hertzberger een paar jaar geleden bewees dat een onwaarschijnlijke comeback toch mogelijk is, ook al leek hij niet meer in de plannen te passen. Verga geeft zelf aan nog lang niet klaar te zijn. Vriend en voormalig teamgenoot Floris Evers is fan van Verga. Hij zegt: ‘Een Oranje zonder Valentin is minder leuk voor mij om naar te kijken.’ Ook buiten het veld verandert er genoeg bij Oranje, na elf jaar Verga. ‘Het wordt een stukje stiller aan tafel daar.’ Het bericht Kleurrijke Valentin Verga, de dribbelaar met evenveel fans als critici verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Bondscoach Caldas neemt Valentin Verga niet mee naar Tokio

Nederlands Elftal

03/02/2020

De bondscoach van het Nederlands Elftal Heren, Max Caldas, heeft de ervaren Valentin Verga (30) laten weten dat hij niet langer deel uitmaakt van de Olympische trainingsgroep. Omdat Caldas met deze groep ook de FIH Pro League wedstrijden in 2020 speelt, komt Verga in die wedstrijden eveneens niet meer in actie. Max Caldas: ‘Zoals ik eerder heb aangegeven, hebben de spelers ons als staf gevraagd waar mogelijk helderheid te geven over de selectie richting Tokio. Ook wij als staf denken dat de spelers gebaat zijn bij duidelijkheid. Natuurlijk is het zuur voor Valentin. Maar wij zijn na de afgelopen maanden en wedstrijden van mening dat andere middenvelders verder zijn dan hij. Dat betekent dat we ons op die spelers willen focussen en Valentin geen deel meer uit maakt van de olympische trainingsgroep.’ De verwijdering van de 30-jarige Verga is opvallend en kan het einde betekenen van zijn lange interlandcarrière. Vorig jaar werd hij nog samen met Robbert Kemperman buiten Oranje gelaten vanwege zijn deelname aan de lucratieve Maleisische competitie . Hij keerde samen met Kemperman weer terug voor de olympische kwalificatiewedstrijden tegen Pakistan . Verga speelde tot nu toe 193 interlands, waarin hij 34 goals scoorde. De in Argentinië geboren Verga debuteerde in 2009 in Oranje. Valentin Verga in actie tegen Spanje, afgelopen weekend voor de Pro League. Foto: David Aliaga Baart, Croon en Blok Sander Baart (HC Braxgata) en Jorrit Croon (Bloemendaal) sluiten na blessures weer aan bij de groep, maar zijn nog niet klaar om wedstrijden te spelen. Voor Terrance Pieters (Kampong) is het nog niet mogelijk mee te trainen. Hij reist daarom net als de eveneens geblesseerde Floris Wortelboer niet mee naar Argentinië voor de Pro League tegen Argentinië. Keeper Maurits Visser (Bloemendaal) sluit bij de selectie aan wanneer deze weer in Nederland bij elkaar komt. Om ondanks deze blessures met een grotere groep te kunnen blijven trainen, riep Caldas vorige week Teun Beins (Oranje-Rood) op om als trainingsspeler aan te sluiten. De bondscoach heeft nu in voorbereiding op de wedstrijden tegen Argentinië ook Justen Blok (HC Rotterdam) gevraagd zich op dezelfde wijze bij de groep aan te sluiten. Caldas vertrekt op 5 februari met de volgende 22 spelers naar Buenos Aires: Voornaam Achternaam Vereniging Seve Ass, van HGC Sander Baart Braxgata Billy Bakker Amsterdam Lars Balk Kampong Teun Beins Oranje-Rood Pirmin Blaak (GK) Oranje-Rood Justen Blok Rotterdam Thierry Brinkman Bloemendaal Jorrit Croon Bloemendaal Thijs Dam, van Rotterdam Jelle Galema Den Bosch Jonas Geus, de Kampong Jeroen Hertzberger Rotterdam Jip Janssen Kampong Bjorn Kellerman Kampong Robbert Kemperman Kampong Joep Mol, de Oranje-Rood Mirco Pruyser Amsterdam Glenn Schuurman Bloemendaal Sam Ven, van der (GK) HGC Mink Weerden, van der  Oranje-Rood Sander Wijn, de Kampong Het bericht Bondscoach Caldas neemt Valentin Verga niet mee naar Tokio verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen