Posts tagged ‘nederlands’

Terrance Pieters: ‘Mijn moeder was mijn inspiratie om Oranje te halen’

Nederlands Elftal

24/10/2019

Het veld in het Wagener Stadion is verlaten als één speler nog een paar ballen op het lege doel slaat: Terrance Pieters. De meeste andere internationals van Oranje hebben na de training het stadion zelfs al verlaten als de aanvaller alle tijd neemt om in de aanloop naar de olympische kwalificatiewedstrijden tegen Pakistan uitgebreid te praten over zijn Oranje-gevoel, de pijn van afvallen voor een toernooi en de bewondering voor zijn moeder. ‘Ik vind het lekker om na elke training nog wat voor mezelf te doen’, vertelt Pieters als hij in de catacomben van het Wagener Stadion heeft plaatsgenomen. ‘Ik sla tien ballen met de forehand, tien met de backhand. Of ik vraag Jip (Janssen, red,) of hij nog wat ballen flatst om mijn aanname te trainen. Bij Oranje hebben we meestal een kleine groep die nog even blijft hangen, bij Kampong bijna iedereen. Staan we soms drie kwartier na de training nog op het veld.’ ‘Natuurlijk is het deels klieren en geinen, maar het is ook zeker nuttig. Die extra trainingsuren betalen zich uit. Daar geloof ik heilig in. Als iedereen zes uur in de week hockeytraining heeft en ik blijf na elke training nog een half uurtje hangen, pak ik in vier trainingen twee uur extra. Reken over een heel jaar maar uit hoeveel uur dat is? Ik ben ervan overtuigd dat je deze extra uren nodig hebt om Oranje te halen.’ Tenger mannetje Dat extra trainen deed de kleine Terrance al op jonge leeftijd bij zijn club Almere. Alleen toen nog niet bewust. ‘Als Heren 1 thuis speelde, was ik de hele dag op club aan het hockeyen. Geregeld moest mijn vader me dan om zeven, acht uur ’s avonds ophalen. Had ik het eten al gemist. Voor mij was het spelen, maar onbewust trainde ik urenlang met bal en stick. Later heb ik het extra trainen doorgezet. De eerste jaren vooral in de sportschool. Ik was een tenger, zelfs mager mannetje. Op zestienjarige leeftijd speelde ik al wel mee bij Heren 1, maar dat kon ik fysiek helemaal niet aan. De vele extra uren in de gym hebben zich ook op dat vlak uitbetaald.’ Ik durfde al jong groot te dromen. Op mijn achtste zei ik al tegen mijn moeder dat ik het Nederlands elftal wilde halen.’ Terrance Pieters Pieters is nu international, droeg het Oranje-shirt dertien keer (drie goals). Zaterdag en zondag volgen nummer veertien en vijftien als Nederland zich ten koste van Pakistan moet plaatsen voor de Spelen van Tokio. Gehuld in een oranje shirt wacht Pieters een goed gevuld stadion met duizenden enthousiaste toeschouwers. Een beeld dat bij de jonge Flevolander al vroeg op zijn netvlies stond. ‘Ik durfde al jong groot te dromen. Ik was zes jaar toen ik begon met hockeyen en op mijn achtste zei ik al tegen mijn moeder dat ik het Nederlands elftal wilde halen. Mijn moeder reageerde dan: ‘wanneer denk je dat te halen Terrance? Er zijn zoveel hockeyers.’ Maar mijn moeder zei ook: ‘Als je dat echt wilt, je doet er veel voor en je blijft erin geloven, kun je Oranje bereiken’.’ Een emotionele Terrance Pieters wordt opgevangen door zijn moeder na de promotie van Almere naar de Hoofdklasse. ‘Dit is een speciale foto met mijn moeder’, zegt Pieters. ‘Mijn moeder is een grote inspiratie voor mij. Zij is in Suriname geboren en leefde onder heel andere omstandigheden dan hier. Zij droomde vroeger ook groot, wilde naar Nederland. Ze heeft heel erg haar best gedaan op school en daarna hard gewerkt om naar Nederland te komen. Het is haar ook gelukt, ze heeft haar droom verwezenlijkt. In die zin heb ik van haar meegekregen dat je groot moet durven dromen en hard moet werken om die dromen na te jagen. Ik denk, nu ik het zo zeg, dat ik dat nooit echt zo tegen haar heb gezegd, maar ze weet wel ik haar daarom erg bewonder.’ Als iedereen zes uur in de week hockeytraining heeft en ik blijf na elke training nog een half uurtje hangen, pak ik in vier trainingen twee uur extra. Terrance Pieters over de reden waarom hij vaak als laatste het trainingsveld verlaat ‘Hoewel ik groot durf te dromen, heb ik de stappen naar die droom wel altijd klein gehouden’, vervolgt Pieters. ‘In mijn achterhoofd had ik altijd Oranje, maar eerst wilde ik Jongens D1 halen, dan C1, B1 en mijn eerste grote wens was mijn debuut maken in Heren 1 van Almere. Dat vond ik toen superbelangrijk.’ Geloof Al op zestienjarige leeftijd debuteerde hij bij de club die toen bezig was met een opmars vanuit de krochten van het hockey richting de Hoofdklasse. Bij de club waar al zijn vrienden speelden rees de ster van Pieters snel, maar bij de nationale jeugdselectie werd hij minder opgemerkt. Voor Nederlands B kreeg de tengere Pieters nooit een oproep, bij Nederlands A debuteerde hij in het oranje maar viel hij later af. ‘Ondanks dat ik niet in Nederlands zat, riep ik toch dat ik het Nederlands elftal ging halen. Ik geloofde erin dat er naast de geijkte route van Nederlands B, Nederlands A en Jong Oranje nóg een weg naar Oranje was. Ik was ervan overtuigd dat ik ook Oranje kon halen door goed te spelen bij Almere in de Hoofdklasse. Dat zei ik ook. Bij Almere vonden de meeste mensen dat wel mooi.’ Terrance Pieters bij Nederlands Jongens A. Foto: Koen Suyk Zijn debuut voor Nederlands A in het Oranje-shirt herinnert Pieters zich nog precies. ‘We speelden een toernooi in Mannheim. Dat voelde heel speciaal: ik zit nu echt met de beste jongens van mijn lichting. Mijn ouders kwamen kijken, goede vrienden ook. Ik kon het Wilhelmus wel meezingen.’ Met een lach: ‘Ik had veel voetbal gekeken. Dat was een heel vet moment. Dat gevoel in Oranje went eigenlijk nooit. Het gevoel wordt zelfs sterker, specialer nu het belang van de wedstrijden groter wordt.’ Eerste selectie Zijn eerste selectie voor het grote Oranje, in januari 2017, kwam als een verrassing voor Pieters. ‘We speelden met Jong Oranje in Lucknow het WK. Een verschrikkelijk toernooi, we werden zevende en ik heb dat WK ook uit mijn geheugen gewist. Pas na dat toernooi zei Eric Verboom, mijn toenmalige bondscoach, dat er spelers voor de trainingsstage met het grote Oranje konden worden uitgenodigd. Daar zat ik plots bij. Daar had ik geen seconde rekening mee gehouden.’ Tijdens die trainingsstage onder leiding van bondscoach Max Caldas maakte Pieters zijn debuut in Zuid-Afrika. Waar hij als achtjarige van droomde, werd twaalf jaar later werkelijkheid. ‘Het gevoel dat ik daar kreeg, ga ik nooit meer vergeten. Ik was echt zo trots. Ik dacht: ik sta hier gewoon. Het is gelukt. Ik ben international.’ Na de trainingsstage verdween Pieters tijdelijk uit beeld bij Oranje. Maandenlang werd hij niet meer opgeroepen door Caldas. ‘Dat was voor mijn gevoel wel lastig. Toen ik vervolgens drie toernooien op rij miste, voel ik me even geen international meer. Pas sinds de winterstage in 2018 in Australië voel ik me echt international. Zit ik er ook elke trainingsgroep bij.’ Een bijzonder moment voor Terrance Pieters. Samen met zijn neef Marlon Landbrug in Oranje tijdens de Pro League-wedstrijd Nederland-Nieuw Zeeland . Links Jonas de Geus en rechts Mirco Pruyser. Foto: Koen Suyk Toch kreeg Pieters bij Oranje sindsdien nog heel wat klappen te werken. Voor elke toernooi viel de nu 22-jarige aanvaller af. Meestal omdat hij niet werd geselecteerd. Voor de Champions Trophy van 2018 in Breda werd hij wel opgeroepen, maar moest hij afzeggen door een blessure die hij in de laatste minuut van een playout-wedstrijd met Almere opliep. ‘Dat was heel pijnlijk. Daar ben ik de hele zomer kapot van geweest. Ik geloof dat ik op de Champions Trophy één wedstrijd heb gekeken, meer kon ik niet aan.’ Tegenslagen Voor het WK in 2018 viel Pieters in eerste instantie ook af en mocht hij later toch mee als reserve naar Bhubaneswar. Dat gebeurde opnieuw in de aanloop naar het afgelopen EK in België. Een zeer pijnlijk moment, zegt Pieters met een gezicht waarop dat nog te lezen is. ‘Op die momenten sla ik in eerste instantie dicht, kan ik moeilijk mijn gevoelens uiten. Ik wil er dan ook niet met iemand over praten. Die tegenslagen nemen in eerste instantie ook elke keer een beetje moed bij me weg. Maar gelukkig heb ik elke keer wel weer een schakel kunnen vinden. Heb ik de spirit teruggekregen. Ik heb na het EK wel tegen mezelf gezegd: dit is de laatste keer dat ik afval, dat ik deze pijn voel.’ Terwijl Oranje op het EK in België teleurstelde met een derde plek en daardoor tegen Pakistan het olympische ticket moet veiligstellen, bereidde Pieters zich voor op het seizoen met zijn nieuwe ploeg Kampong. Na jaren wikken en wegen besloot hij eind vorig seizoen toch zijn jeugdliefde Almere te verlaten. ‘Die nieuwe omgeving was een goede afleiding. Een nieuwe club, nieuwe mensen. Dat heeft me veel nieuwe energie gegeven.’ Terrance Pieters heeft 2-2 gescoord tijdens de Hoofdklasse-competitiewedstrijd Kampong-Bloemendaal (2-2). Foto: Koen Suyk Dat was aan zijn prestaties te zien, want Pieters blonk ook bij Kampong uit. Caldas selecteerde hem voor de trainingsgroep en heeft hem ook opgenomen in de selectie die het olympische ticket moet veiligstellen. Het worden de belangrijkste wedstrijden in de nog prille carrière van Pieters. ‘Zo heb ik er zelf nog niet over nagedacht, maar naast de belangrijkste, worden het zeker mijn leukste interlands. Hier in een vol Wagener, met al mijn vrienden en familie op de tribune. Ik vind het heel fijn als zij er zijn. Maar ik kijk vooral uit naar de uitdaging. Er staat een olympisch ticket op het spel, we kunnen echt iets winnen.’ ‘De focus ligt nu volledig op deze twee wedstrijden. Ik heb er veel zin in. Maar ik ken mezelf. Als deze wedstrijden klaar zijn, ga ik groter dromen. Toen ik acht jaar was, durfde ik uit te spreken dat ik Oranje wilde halen. Als we nu het ticket halen, durf ik uit te spreken dat ik naar de Spelen wil.’ Het bericht Terrance Pieters: ‘Mijn moeder was mijn inspiratie om Oranje te halen’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Kelly Jonker beëindigt interlandcarrière vanwege zwangerschap

Nederlands Elftal

01/10/2019

Spits Kelly Jonker (29) zet per direct een punt achter haar interlandloopbaan. De 168-voudig international (68 doelpunten) heeft haar teamgenoten van het Nederlands elftal en van Amsterdam medegedeeld dat ze in verwachting is. Ze weet nog niet of ze na de bevalling ook op clubniveau stopt. Jonker: ‘Het kwam voor mijn man en mij als een verrassing dat ik zwanger was, maar wij zijn er ontzettend blij mee. We zijn al twaalf jaar bij elkaar, een jaar getrouwd en wonen samen in een mooi huis. Ons kindje is meer dan welkom.’ Haar droom om deel te nemen aan de Olympische Spelen in Tokio in 2020 ruilt Jonker graag in voor het moederschap. ‘Ik heb inmiddels al langzaam aan het idee kunnen wennen dat ik niet naar de Spelen ga. Als die meiden straks eenmaal in Tokio zijn, zal ik het er misschien best nog moeilijk mee hebben. Maar als het goed is, heb ik dan die kleine in mijn armen. Ik krijg er zoiets moois voor terug, dat is het meer dan waard.’ Kelly Jonker met de beker na het EK van 2017 in Amsterdam. Foto: Willem Vernes Prachtig afscheid met doelpunt in de gewonnen EK-finale Jonker, die uitgerekend is in april, ontdekte vlak voor het Europees kampioenschap in Antwerpen dat ze in verwachting is. In de met 2-0 gewonnen finale tegen Duitsland zette ze met een tip-in – haar handelsmerk – Oranje na twaalf minuten op voorsprong. Het is uiteindelijk haar laatste doelpunt voor het Nederlands elftal geweest. Jonker: ‘Nu ik erop terugkijk, besef ik hoe bijzonder het EK voor me geweest is. Ik wist als enige van het team dat ik in verwachting was en dat het mijn laatste toernooi zou worden. Dat ik in de finale scoorde, dat we het EK hebben gewonnen en dat ondertussen mijn kleintje al in mijn buik groeide, hebben ervoor gezorgd dat ik op een prachtige manier afscheid van het Nederlands team heb kunnen nemen.’ Lachend: ‘En hij of zij is nu al de jongste international ooit die Europees kampioen is geworden.’ Tranen bij Kelly Jonker na de gewonnen EK-finale van 2019. Op dat moment heeft ze de rest van het Nederlands elftal nog niet ingelicht dat ze in verwachting is dat ze haar interlandcarrière voorbij is. Foto: Koen Suyk Ze weet nog niet of ze volgend seizoen terugkeert bij Amsterdam Haar zwangerschap maakt een eind aan een lange internationale carrière van meer dan tien jaar bij Oranje. Jonker werd met het Nederlands elftal onder meer olympisch (2008 – als reserve, en 2012), wereld- (2014 en 2018) en Europees kampioen (2017 en 2019). Haar carrière kenmerkte zich door veel blessureleed, maar keer op keer wist de tip-in-koningin zich terug te vechten in het team. Jonker komt de rest van de competitie niet meer in actie voor Amsterdam. Ze weet nog niet of ze volgend seizoen terugkeert in de Livera Hoofdklasse Dames. ‘Daarover neem ik later, in de zomer van 2020, een beslissing. Nu ga ik me eerst focussen op de komende periode.’ Bondscoach Alyson Annan roept geen vervanger op voor Jonker. Het bericht Kelly Jonker beëindigt interlandcarrière vanwege zwangerschap verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De weg naar het tiende EK-goud in beeld!

Nederlands Elftal

26/08/2019

Voor de tiende keer in de geschiedenis pakten de dames van Nederland zondag in Antwerpen de Europese titel. Een razend knappe prestatie en de weg naar Nederlands EK-goud leverde afgelopen week schitterende beelden op. We hebben de allermooiste voor je verzameld in de video hierboven.  Start de band en kijk hoe de Oranje Dames zich kroonden tot Europees kampioen! Het bericht De weg naar het tiende EK-goud in beeld! verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Maria Verschoor over het gebruik van Instagram op het EK

Nederlands Elftal

25/08/2019

Maria Verschoor (25) is met ruim 25.000 volgers op Instagram één van de populairste internationals van het Nederlands elftal. Hoe zet zij haar social media in en hoe doet ze dat in het bijzonder op dit EK? ‘Ik denk goed na over wat ik wel en niet post’, zegt Verschoor, die zondag om 16.00 uur met Nederland de EK-finale tegen Duitsland speelt. Na de met 8-0 gewonnen halve finale tegen Engeland, plaatste Verschoor een Story op Instagram. Het was een foto van zichzelf met een aantal teamgenoten die lachend naar het publiek zwaaiden, voorzien van de tekst: ‘Finaleee’. Het Oranjelegioen bedankte ze met de woorden ‘Happy with the support’. In het spelershotel van het Nederlands elftal laat Verschoor zaterdagmiddag op haar telefoon zien welke reacties ze van haar volgers op deze Instastory heeft gekregen. Het zijn er een stuk of vijfentwintig, voornamelijk duimpjes en applaustekentjes. Maar ook woorden als ‘gefeliciteerd!!!’ of ‘goed gedaan’. Een enkele reactie komt van een volger helemaal uit Argentinië. Instagram, Twitter, Facebook ‘Ik gebruik Instagram vooral omdat ik het leuk vind. Het is een handig middel om iedereen op de hoogte te houden van wat ik doe. Niet alleen mijn fans, maar ook mijn vriendinnen, familie en andere bekenden’, zegt Verschoor, die haar Twitter- en Facebookaccount niet actief meer gebruikt, maar haar Instagram dus wel. Een andere reden is puur zakelijk. ‘Mijn sponsoren zijn er ook blij mee, omdat ik natuurlijk veel volgers heb. Ik ben aangesloten bij Influencers of Sports . Zij koppelen merken aan sporters. Via die weg word ik wel eens door een bedrijf benaderd met de vraag of ik iets over hen wil posten, in ruil voor een zakcentje. Sinds ik ambassadeur ben van Vascobelo , mag ik daar elke dag een gratis koffietje halen. Dat is natuurlijk mooi meegenomen, maar het is niet de reden dat ik social media gebruik.’ View this post on Instagram A post shared by Maria Verschoor (@mariaverschoor) on Jul 19, 2019 at 1:18pm PDT We willen niet overkomen alsof we niet met het toernooi bezig zijn Maria Verschoor Wanneer het Nederlands elftal in een periode zit dat het geen wedstrijden speelt, post Verschoor ook regelmatig foto’s die niet aan hockey gerelateerd zijn. ‘Ik denk dat mensen het leuk vinden om te zien waar ik náást het hockey mee bezig ben. Dat kan natuurlijk ook prima als ik niet met Oranje weg ben. Tijdens toernooien post ik wel vooral hockeyfoto’s. Natuurlijk komt het wel eens voor dat ik dan toch laat zien dat ik met een paar teamgenootjes ergens lekker koffie aan het drinken ben, dat kan ook prima. Maar uiteindelijk proberen we allemaal dat niet te vaak te doen. We willen niet overkomen alsof we niet met het toernooi bezig zijn. Bovendien focussen we ons gewoon op de wedstrijd. Daarom posten we op een rustdag ook niet van alles de hele dag door.’ View this post on Instagram Arrived in Antwerp and finished our first training #europeanchampionship #almoststarting #antwerp A post shared by Maria Verschoor (@mariaverschoor) on Aug 15, 2019 at 12:45am PDT Vier foto’s dit EK Vanuit Antwerpen heeft Verschoor vooralsnog vier foto’s in het reguliere overzicht van haar Instragram-profiel geplaatst (dus geen Story’s). De eerste was anderhalve week geleden, gemaakt na de eerste training op de EK-venue. Die daarna was vorige week zaterdag, om aan te geven dat het EK ging beginnen en dat de openingswedstrijd tegen België live om 20.30 uur te zien was op NPO 3. Na de 1-1 tegen de Red Panthers en de 1-1 tegen Spanje bleef het wel verdacht stil op het account van Verschoor. Lachend: ‘Dat was niet bewust, hoor. Het is maar net wanneer ik er zin in heb. Het is heus niet zo dat ik na die wedstrijden dacht: laat ik het nu maar niet doen. Ik had prima een foto kunnen posten waarbij ik had geschreven dat het is 1-1 was geworden.’ Vervolgens plaatste Verschoor pas weer iets op woensdag, voor de wedstrijd tegen Rusland (14-0) Het was een foto van haar en vijf teamgenoten genomen tijdens het Wilhelmus, voorzien van de tekst: ‘Let’s go TEAM ’. Verschoor: ‘Ik vond het leuk om er een teamfoto bij te doen. Ik had vertrouwen in de wedstrijd en in het team en dat straalt deze foto uit.’ View this post on Instagram Let's go TEAM A post shared by Maria Verschoor (@mariaverschoor) on Aug 21, 2019 at 4:04am PDT @mariaverschoormyhero De laatste foto volgde vrijdag, bedoeld als aankondiging voor de halve finale tegen Engeland. ‘Ik plaats vooral foto’s vóór de wedstrijd. Daar zit natuurlijk weinig emotie bij. Het is vooral van: zo en zo laat spelen we tegen die en die . Soms doe ik er leuke emoticons bij, of van die nieuwe gifjes van onszelf als Nederlands team.’ Lachend: ‘Maar toen we de finale hadden gehaald, heb ik wél na de wedstrijd iets gepost.’ Verschoor glimlacht wanneer tot slot haar fanaccounts ter sprake komen. Meerdere meisjes hebben een speciaal profiel aangemaakt om zoveel mogelijk foto’s van Verschoor te delen. Ze gebruiken namen als @mariaverschoor.fan en @ mariaverschoormyhero . ‘Dat vind ik echt heel bijzonder. Van één meisje weet ik wie het is. Ik ben een keer met haar op de foto geweest. Alleen zei ze toen niet dat zij achter één van die fanaccounts zat. Ze was heel verlegen en durfde bijna niets te zeggen. Later zette ze de foto van ons samen online en heeft ze mij daarin getagd. Toen pas zag ik dat zij het was. Ze heeft ook wel eens een filmpje over me gemaakt waar ze heel veel tijd in gestoken had. Dat was superlief. Af en toe reageer ik op haar, maar ik moet het eigenlijk vaker doen. Ik vind het echt heel schattig, dat iemand dat allemaal voor me doet.’ Het bericht Maria Verschoor over het gebruik van Instagram op het EK verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De Mol op weg naar halve finale: ‘Doe waar ik me goed bij voel’

Nederlands Elftal

22/08/2019

Joep de Mol (23) staat donderdagavond (18.00 uur) met Nederland in de halve finale van het EK tegen Spanje. Zijn derde halve eindstrijd op een groot toernooi. In een monoloog vertelt de verdediger van Oranje-Rood over de laatste 24 uur in de aanloop naar zijn 69ste interland. ‘Ik ben niet iemand die structuur nodig heeft, ik ga vooral op mijn gevoel af.’ De dag voor de wedstrijd Joep de Mol: ‘Behalve een uitlooptraining, bespreking en het bekijken van de beelden, doen we de dag voor de wedstrijd niet zo veel. Na elke wedstrijd bespreken we onderling wat goed ging en beter had gekund. Ook na het duel tegen Schotland hebben we dat gedaan. Omdat ik met Jip Janssen op de kamer lig, betekent dat automatisch dat ik het meest met hem overleg. Verder heb ik geen specifieke ploeggenoten met wie ik meer deel. Het hangt gewoon af van de momenten die zich in een wedstrijd hebben voorgedaan. Soms heb je in het veld een discussie over een bepaalde situatie. Die bespreek je na afloop aan de hand van de beelden. Soms kun je het voor je gevoel goed hebben gedaan, maar sta je in werkelijkheid toch een stap te ver naar voren of naar achteren.’ ‘Ik vraag zelf ook wel eens beelden op. Dat zijn meestal situaties zonder bal. Bijvoorbeeld wanneer drie keer een man uit mijn rug is gelopen. Dan zit er waarschijnlijk structureel iets niet goed. Met de coaches kijk ik dan hoe ik dat in het vervolg anders kan oplossen.’ Joep de Mol in actie tegen Schotland. Foto: Willem Vernes ‘Ik kijk lang niet van elke wedstrijd beelden terug. Beelden zijn anders dan echte wedstrijden. Op beelden zie je veel meer dan wanneer je in een wedstrijd zit. Ook kun je beelden stilzetten. Dan is het een stuk gemakkelijker om de juiste optie te kiezen. In een wedstrijd heb je ook met druk, tijd en dingen om je heen te maken.’ ‘We gebruiken beelden wel altijd in de voorbereiding op een wedstrijd. De dag voor de wedstrijd ontvingen we van de staf beelden van de wedstrijden van Spanje. Die zijn vooral bedoeld als handvatten om te zien hoe wij tegen Spanje het meest gevaarlijk kunnen zijn. We gaan uit van onze eigen kracht. Ook tegen Spanje willen we dominant zijn, het spel maken.’ ’s Avonds gaan we op tijd naar onze kamer. Ik ben niet iemand die om half elf al slaapt. Als Jip zijn bed ziet, slaapt hij al. Ik heb daar meer moeite mee. Ik vind het lekker om nog even op mijn telefoon te zitten of een serie te kijken op mijn iPad.’ Het wakker worden ‘Omdat ik ’s avonds niet vroeg kan slapen, ben ik ’s morgens van het uitslapen. Ik kom geen minuut eerder uit bed dan noodzakelijk. Je hebt jongens die om acht uur al aan de koffie zitten. Ik absoluut niet. Wij moeten tussen negen en tien uur ontbijten. Thuis eet ik ’s morgens meestal boterhammen. We hebben hier een ontbijtbuffet in het hotel en dan wissel ik het af. Het kan yoghurt met Granola zijn of een boterham met kipfilet. We worden daarin vrijgelaten. Gelukkig, want ik ben niet zo van de routines. Ik ben ervan overtuigd dat ik vooral moet doen waar ik me goed bij voel. Ik heb ook niet het idee dat ik van een bak Granola beter ga hockeyen dan van een paar boterhammen met kipfilet.’ Joep de Mol: ‘Ik kijk lang niet van elke wedstrijd beelden terug. Beelden zijn anders dan echte wedstrijden. Op beelden zie je veel meer dan wanneer je in een wedstrijd zit. Ook kun je beelden stilzetten. Dan is het een stuk gemakkelijker om de juiste optie te kiezen.’Foto: Willem Vernes ‘Na het ontbijt kruip ik meestal nog even mijn bed in. Daar is Jip ook wel van. Ik slaap dan meestal niet meer, maar kijk een serie kijken of zo. Het is lekker relaxt, al ben ik dan in mijn hoofd al met de wedstrijd bezig. Het is toch de halve finale van een EK. Van spanning heb ik niet zo vaak last. Dat is niet om stoer te doen. Dat had ik zelfs niet toen ik tijdens het WK de vervanger was van Vino (bijnaam van Sander de Wijn, die op het WK in de kwartfinale geblesseerd uitviel. red.). Ik heb vaak zoiets van: we zien het wel. Ik doe wat ik heb geleerd, vertrouw op wat ik kan.’ Naar het stadion ‘We zorgen er meestal voor dat we een uur voor de wedstrijd bij het stadion zijn. Dat is niet te kort en niet te lang. Als je op de venue lang hangt, komen er toch mensen naar je toe om een praatje te maken. Daar heb ik dan niet echt behoefte aan. Je zit in de focus om een wedstrijd te gaan spelen. Onderling praten we wel. Ik niet meer over tactische zaken. Ik maak liever een grapje, een beetje relaxt. Ik zoek dan iemand op die dat ook graag heeft. Zoals Jonas (de Geus, red), Billy (Bakker, red.), Glenn (Schuurman) of Mirco (Pruyser). Het maakt mij niet zoveel uit met wie.’ Het veld op ‘Als we vanuit de catacomben het veld oplopen, zie ik dat volle stadion, al die oranje mannen op het scherm. Dan krijg ik een euforische spanning in mijn maag. Ik denk dan: hoe gaaf en wat een eer is het om hier te staan.’ Joep de Mol tijdens het EK in een vol Wagener Stadion. Foto: Willem Vernes ‘Het wordt na het EK in Amsterdam en WK van vorig jaar in India, de derde keer dat ik een halve finale speel op een groot toernooi. Het is fijn om die ervaring te hebben. Ik weet wat er van me wordt verwacht en wat er gaat komen. Maar het is niet zo dat ik denk: dat deed ik twee jaar geleden op het EK zo, dus dat werkt voor mij en ga ik nu weer doen. Ik ben een gevoelsmens, doe ik dingen waar ik me op dat moment goed bij voel.’ Het Wilhelmus ‘Met het Wilhelmus zing ik altijd mee. Ik heb als jonge jongen al tegen mijn opa gezegd: als ik het Nederlands Elftal haal, kom jij bij mij het Wilhelmus zingen. Mijn opa leeft nog. Ik moet vaak aan hem denken als ik in de line up sta. Ik doe altijd de hand op mijn borst, al vanaf mijn eerste interland in Nederlands B. Het is toch een soort belofte aan hem.’ Joep de Mol: ‘Ik doe altijd de hand op mijn borst bij het Wilhelmus, al vanaf mijn eerste interland in Nederlands B. Het is toch een soort belofte aan mijn opa, die nog wel leeft hoor.’ Foto: Willem Vernes ‘Het maakt me bij het Nederlands team niet uit of ik in de startopstelling sta of eerst op de bank zit. Aan de ene kant is het lekker om te starten, omdat je dan meteen in de wedstrijd zit. Aan de andere kant is het ook wel fijn om vanaf de bank eerst even te kunnen kijken hoe de wedstrijd valt, hoe bijvoorbeeld Spanje staat.’ De wedstrijd ‘Ik verwacht een moeilijke pot tegen Spanje. België is als wereldkampioen de grote favoriet dit EK. Duitsland en wij zijn hun grootste uitdagers. Spanje is een outsider. Maar juist om die reden is Spanje gevaarlijk. Het is een vechtploeg. Maar ik heb hoge verwachting van onszelf. Ik heb er veel vertrouwen in dat we van Spanje winnen en ook Europees kampioen worden. Als je dat vertrouwen niet hebt, kun je net zo goed meteen naar huis toe gaan.’ Het bericht De Mol op weg naar halve finale: ‘Doe waar ik me goed bij voel’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Bejubelde Marijn Veen: ‘Ik moet wel scherp blijven’

Nederlands Elftal

14/08/2019

Debuteren in het Nederlands elftal, met vijf goals topscorer worden van de Champions Trophy, met Amsterdam de landstitel en het EK voor clubteams winnen en straks voor het eerst op een EK staan. Het gaat snel met aanvaller Marijn Veen (22), na haar stroeve start bij Amsterdam. ‘Af en toe moet ik even een momentje voor mezelf pakken. Dan probeer ik na te gaan wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is’, zegt de talentvolle Veen, wanneer ze terugblikt op het bewogen afgelopen jaar. Het jaar waarin ze doorbrak op het hoogste niveau. ‘Het is een seizoen geweest waarin alles heel snel ging. Maar inmiddels besef ik het allemaal wel. Ik vind het heel vet dat ik in dit team mee mag doen, dat een jaar geleden wereldkampioen is geworden. Daar krijg ik best een beetje kippenvel van. Ik vind dat ik er best trots op mag zijn.’ Marijn Veen heeft in de clubcompetitie gescoord voor Amsterdam. Foto: Koen Suyk Wennen in haar eerste seizoen bij Amsterdam De aanvallende kwaliteiten van Veen waren het afgelopen seizoen een machtig wapen van Amsterdam, dat voor het eerst sinds 2013 een prijs won. Het was haar tweede jaar bij de club die in het Wagener Stadion speelt. In het seizoen 2017/2018 kwam de snelle en behendige speelster over van Kampong. ‘Het eerste seizoen moest Marijn erg wennen’, zegt Eva de Goede, zowel bij Amsterdam als in het Nederlands elftal haar aanvoerder. ‘Als je van een andere club komt, moet je je aanpassen aan de speelstijl en je plekje in het team vinden. Dat heb ik zelf ook ondervonden. Maar het afgelopen seizoen heeft het Marijn waanzinnig goed gedaan. Ze is echt ontzettend snel. Ze heeft een geweldige individuele actie en veel 3D-skills. Daarnaast heeft ze overzicht, kan ze een doelpunt maken en is ze een teamplayer.’ Veen erkent dat ze in haar eerste jaar bij Amsterdam heeft moet wennen. ‘Dit seizoen heb ik meer zelfvertrouwen gekregen. Ik ben mezelf meer gaan aanbieden, meer ballen gaan opeisen, meer combinaties gaan zoeken. Misschien ben ik een beetje uit m’n schulp gekropen. Ik heb hard getraind en ben volwassener geworden. Ik heb nu ook een mental coach. Eerst vond ik dat niet nodig, maar nu ben ik bewuster met het mentale aspect bezig. Hockey staat bij mij op één en ik leef er veel meer voor dan eerst, maar ik geniet er ook nog steeds van.’ Marijn Veen in het Oranje. Foto: Koen Suyk Pijntjes in een zwaar seizoen Nooit hockeyde Veen zó veel als het afgelopen jaar, met al die competitiewedstrijden, interlands en trainingen bij zowel Amsterdam als het Nederlands elftal. Het was de eerste keer in haar carrière dat haar lichaam zo enorm belast werd. ‘In zo’n zwaar seizoen krijg je met pijntjes te maken. Ik was altijd iemand die, wanneer ik iets voelde, dacht dat het morgen wel over zou zijn. Ik heb moeten leren wanneer ik mijn rust moet pakken en hoe ik met voeding om moet gaan. De oudere speelsters hebben daar meer ervaring in.’ Hoezeer Veen ook haar stempel op het succesjaar van Amsterdam heeft gedrukt, de aanvaller van Oranje blijft kritisch op zichzelf. ‘Ik kan nog meer een afmaker in de cirkel worden, ik kan mijn één-tegen-één nog verbeteren, mijn verdedigende werk, de manier waarop ik de press aanloop. Al dat soort dingen kunnen nog beter. Ik ben nog maar 22. Ik moet wel scherp blijven.’ Het bericht Bejubelde Marijn Veen: ‘Ik moet wel scherp blijven’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Opeens kon Stam tien meter verder scoopen: ‘Veel op getraind’

Nederlands Elftal

10/08/2019

Eén van de nieuwe wapens van Amsterdam in het afgelopen seizoen was de verre scoop van verdediger Lauren Stam (25), waarmee ze straks op het EK in Antwerpen ook haar teamgenoten kan bedienen. Het jarenlang trainen en specialiseren heeft zijn vruchten afgeworpen. Het was in aanloop naar het gewonnen EK van 2017 in het Wagener Stadion dat Stam, toen nog zonder toernooi-ervaring in Oranje, bij de technische staf van het Nederlands elftal aangaf dat ze haar graag scoop wilde verbeteren. Bondscoach Alyson Annan voerde in die periode de decentrale trainingen in, waarin internationals in kleine groepjes op een aantal specifieke technische vaardigheden konden trainen. Twintig ballen scoopte Stam vaak tijdens die decentrale trainingen.  Bal, na bal, na bal, na bal. Ze haalde maximaal de vijfendertig meter. Ver, maar nog niet ver genoeg, vond ze. Nu, tweeënhalf jaar later, komt ze zeker tien meter verder. ‘Ik train er veel op. Niet alleen bij Oranje, maar ook bij Amsterdam. Het is een combinatie van krachttraining en techniekontwikkeling’, legt Stam uit. ‘Doordat ik veel in het krachthonk ben geweest, is de explosiviteit in mijn heupbeweging toegenomen. Ik heb ook geoefend met hoe ver de bal vóór me moet liggen en hoe ver mijn handen uit elkaar moeten staan. Nu ik meer kracht heb, kan ik mijn handen dichter bij elkaar houden om toch die zwiep te kunnen maken.’ Lauren Stam. Foto: Koen Suyk Tijdens de competitie ben ik steeds vaker gaan scoopen. Ik heb geleerd om situaties beter te leren lezen. Lauren Stam Het afgelopen jaar gebruikte Amsterdam de scoop van Stam in vergelijking met eerdere seizoenen steeds vaker om onder de hoge druk van de tegenstander uit te komen. Het was bijzonder om te zien hoe ingespeeld het team op elkaar was wanneer de rasverdediger van achteruit en door de lucht de voorste linies perfect op hun stick bediende. ‘Tijdens de competitie ben ik steeds vaker gaan scoopen. Ik heb geleerd om situaties beter te leren lezen. Dus wanneer scoop je wel, wanneer niet, wanneer geef je de bal zus en wanneer geef je de bal zo. Bij Amsterdam zijn we er op een gegeven moment echt op die scoop gaan spelen. Daardoor is het automatisch meer in mijn systeem gekomen en kan ik het nu ook bij Oranje doen.’ Eva de Goede en Marijn Veen, teamgenoten van Stam bij Amsterdam en in het Nederlands elftal, prijzen niet alleen haar scoop, maar ook de verdedigende kwaliteiten van de 76-voudig international. Haar timing om een blok te zetten wordt door hen geroemd. Net als haar fitheid en haar opbouwende kwaliteiten. Lauren Stam juicht na haar winnende shoot-out tijdens de finale Nederland-Australië (2-2) van de Pro League. Foto: Koen Suyk ‘Ik ben van nature niet heel uitbundig, maar toen wel, haha’ Tijdens de finale van de Pro League tegen Australië liet Stam ook zien dat ze een goede shoot-out in huis heeft. Ze dreigde te gaan slaan, maar draaide naar haar backhand en tikte de bal binnen, waardoor de titel naar Nederland ging. Met twee gebalde vuisten en een kreet die uit haar tenen kwam, vierde de normaal gesproken introverte speelster de overwinning ongeremd. Stam: ‘Ik ben van nature niet heel uitbundig, maar toen wel, haha. Ik was echt heel blij. Of je nou de eerste of de vijfde bent die scoort, dat maakt me niets uit. Maar het was natuurlijk wel een enorme ontlading, omdat we hadden gewonnen. Het was ook de eerste keer dat ik een shoot-out mocht nemen bij het Nederlands team. Dat was al heel bijzonder. Daarom vond ik het extra leuk om te scoren.’ Het bericht Opeens kon Stam tien meter verder scoopen: ‘Veel op getraind’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Alyson Annan: ‘Anderen zijn op dit moment beter dan Zerbo’

Nederlands Elftal

03/08/2019

Aanvaller Marijn Veen en verdediger Sanne Koolen spelen deze maand in Antwerpen hun eerste EK. Spits Ginella Zerbo, topscorer van de Livera Hoofdklasse Dames, is niet geselecteerd. In het clubhuis van Huizen geeft bondscoach Alyson Annan na de eerste training van Oranje op Nederlandse bodem sinds de stage in Tokio tekst en uitleg. Alyson, je hebt dezelfde achttien speelsters geselecteerd als tijdens de gewonnen Grand Final van de Pro League. Je bent dus tevreden over de prestaties van de selectie van toen? ‘Jazeker, de selectie heeft het goed gedaan. We hebben een aantal wedstrijden met elkaar kunnen spelen, dus er zit al wat ritme in de ploeg. Deze dames zijn op dit moment de besten van Nederland.’ Waarom heb je Ginella Zerbo niet geselecteerd? ‘Ginella heeft het bij ons nog niet goed genoeg gedaan om het EK te spelen. Zij heeft een bijzondere kwaliteit: het maken van goals, maar dat heeft dat ze bij ons nog niet genoeg laten zien. Ze moet nog een stap maken. Op hoofdklasseniveau doet ze het geweldig, maar in Oranje spelen we op een hoger niveau. Met minder ruimte, minder tijd en meer tegenstanders in je nek. Onder die omstandigheden heeft ze nog niet laten zien wat ze kan.’ Vorig jaar zei je dat Zerbo in vergelijking met een paar jaar geleden zich inmiddels van een meisje naar een volwassen vrouw had ontwikkeld. Maar blijkbaar was die ontwikkeling niet genoeg voor een plek in de EK-selectie? ‘Ginella heeft als persoon veel stappen gemaakt. Maar als hockeyster wordt er nog meer van haar verwacht. Maandag heb ik een gesprek met haar waarin ik haar zal vertellen waar ze aan moet werken. Ze heeft het goed gedaan, maar anderen zijn op dit moment beter.’ View this post on Instagram Vandaag 1e training in Nederland in goed Nederlands weer!! #regen #rainraingoaway #training #field #hockey #nederland @oranjehockey @huizerhc A post shared by Alyson Annan (@alysonannan) on Aug 2, 2019 at 11:03am PDT Marijn Veen en Sanne Koolen gaan hun eerste EK spelen.  ‘Dat is natuurlijk prachtig voor ze. Marijn heeft een waanzinnig goed jaar gehad en heeft echt haar plek in het team veroverd. Sanne heeft het ook goed gedaan. Ze is niet alleen geselecteerd omdat Pien (Sanders, red.) geblesseerd is – voor Pien is het heel zuur dat ze het EK moet missen – maar Sanne heeft haar selectie zelf ook afgedwongen. Kyra Fortuin en Famke Richardson hebben het ook goed gedaan en hun harde werken wordt beloond met een plek als reserve.’ De comeback van Kelly Jonker is bewonderenswaardig. ‘Ja, Kelly is terug in vorm gekomen. Ze heeft rust in haar lichaam gekregen en de afgelopen tijd weer laten zien wat ze kan. Kelly is een bijzondere spits met bijzondere kwaliteiten, een bijzondere timing en ze is bijzonder goed in het lezen van het spel.’ Marijn Veen speelt net als Sanne Koolen in augustus haar eerste EK. Foto: Koen Suyk Terug naar de Pro League. Wat zijn de lessen die je hebt getrokken uit de Grand Final? ‘Je zag dat de andere landen vaker bij elkaar waren geweest dan wij. Van tevoren had ik al uitgesproken dat dit een zorg was. Wij hadden minder tijd om op elkaar ingespeeld te raken. We hebben de Pro League gebruikt als voorbereiding op het EK en vervolgens aandachtspunten ontwikkeld, waarmee we tijdens de stage in Japan aan de slag zijn gegaan. Onder mandekking uitspelen bijvoorbeeld. Wij zijn goed in de grote ruimtes die we voor elkaar creëren, maar op het moment dat we een tegenstander in onze rug hebben, vraagt dat net iets anders van ons. Tegen Japan, een fysieke ploeg, ging dat al heel goed.’ Jullie zijn in veel wedstrijden vaak de betere ploeg, maar soms ging het in de Pro League moeizaam of lieten jullie de tegenstander te lang in leven. Hoe kijk je daar op terug? ‘Iedereen moet beseffen dat je pas de beste bent als je elke keer het beste speelt. Dat hebben we in de Pro League niet gedaan. Daar moeten we eerlijk over zijn. Er zijn wedstrijden geweest die we hadden kunnen verliezen, omdat we niet goed speelden. Omdat we die duels uiteindelijk toch wonnen, kan er een mindset insluipen van: we winnen tóch wel. Dat mag niet. Dan komen de andere teams dichterbij.’ Wat doe je daar als coach tegen? ‘Door te zeggen wanneer iemand haar best niet doet. Dat hebben we vandaag tijdens de training en ook tijdens de stage in Japan meerdere keren gedaan. De dames spreken elkaar er zelf onderling ook op aan. Het is echt niet zo dat wij elke wedstrijd ingaan met het idee dat we wel even winnen, maar er zijn wel momenten dat we beter ons best kunnen doen. Een duel dat half ingegaan wordt, een bal die over de zijlijn rolt, maar binnengehouden had kunnen worden. Dat soort momenten zijn wat mij betreft de laatste periode vaker voorgekomen. Die moeten eruit.’ Het Nederlands elftal na de winst van de finale van de Pro League, waarin Australië na shoot-outs werd verslagen. Foto: Koen Suyk Het EK dan. Wat verwacht je daarvan? ‘Ik denk dat Duitsland goed zal zijn. Ik roep al een tijd dat zij beter aan het worden zijn. Ze hadden in de WK-finale moeten staan. De weg naar de finale lag voor hen open en ze speelden ook goed, maar ze verloren in de kwartfinale van Spanje. Op het EK zouden wij nu in de halve finale tegen Duitsland of Engeland spelen. Dat wordt niet makkelijk. België en Spanje zitten bij ons in de poule en dat wordt ook niet makkelijk. We kunnen van iedereen winnen, maar we hebben een lange weg te gaan.’ Zie jij Duitsland als de grootste concurrent? ‘Ja, ik vind Duitsland goed. Maar ik vind Spanje ook goed. En van de twee wedstrijden die we de afgelopen jaren hebben verloren, was er één tegen België. We moeten niemand onderschatten en we moeten onszelf niet overschatten.’ Het bericht Alyson Annan: ‘Anderen zijn op dit moment beter dan Zerbo’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Terrance Pieters naar het EK? ‘Ik leg mezelf geen druk op’

Nederlands Elftal

29/07/2019

De Champions Trophy van 2018 had zijn eerste grote toernooi voor Oranje moeten worden, maar een hamstringblessure  gooide roet in het eten. Voor het WK van 2018 werd hij geselecteerd als reserve en kwam hij in India op het veld niet in actie en ook de afgelopen Grand Final van de Pro League speelde Terrance Pieters niet. Nu, 18 dagen voor de start van het EK in Antwerpen, zit Pieters in de 20-koppige EK-trainingsgroep van Oranje en lonkt opnieuw zijn eerste grote eindtoernooi in het shirt van het Nederlands elftal.  De komende dagen zal bekend worden of de 22-jarige aanvaller ook daadwerkelijk de EK-selectie van 18 spelers haalt, of dat hij wederom genoegen zal moeten nemen met een reserverol. Hoezeer is Pieters gebrand op het halen van de selectie en het spelen van zijn eerste eindtoernooi in het grote Oranje en hoe gaat hij om met zo’n selectiemoment? We vroegen het hem zondag in Krefeld na afloop van de gewonnen oefenwedstrijd tegen Duitsland. Bekijk de video hierboven! Het bericht Terrance Pieters naar het EK? ‘Ik leg mezelf geen druk op’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Casper van der Veen met passie en plezier naar de top

Nederlands Elftal

17/07/2019

Met Bloemendaal Jongens B1 won Casper van der Veen dit seizoen op indrukwekkende wijze de landstitel. Naarmate het seizoen vorderde reeg hij de doelpunten op ‘t Kopje aaneen en ook in de allesbeslissende finale in het Wagener Stadion toonde de 15-jarige goalgetter zijn talent. Op fenomenale wijze maakte hij toen, op 15 juni voor het oog van acht draaiende televisiecamera’s, de 1-1 tegen Kampong en ook in de shoot-outs was hij trefzeker. Deze week schittert Van der Veen in Eindhoven tijdens de Volvo Six Nations. In het shirt van Nederlands Jongens B scoorde hij al in de eerste twee duels tegen België en Ierland. Woensdag komt hij opnieuw in actie in het duel tegen Polen en later deze week wachten ook Spanje en Duitsland nog voor Neerlands grootste talenten onder de zestien jaar. Hoog tijd om kennis te maken met Van der Veen. Bekijk de video hierboven! Het bericht Casper van der Veen met passie en plezier naar de top verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen