Posts tagged ‘oranje’

Vooruitblik Champions Trophy: Nederland favoriet

Nederlands Elftal

16/11/2018

De allerlaatste editie van de Champions Trophy voor vrouwen begint zaterdag. Tijd voor een grondige voorbeschouwing, waarbij de zes deelnemende landen worden uitgelicht. Kunnen de Oranje Dames met vijf toernooidebutanten titelverdediger Argentinië in Changzhou afhouden van hun zevende titel in de laatste acht edities van de Champions Trophy? ARGENTINIË – DE TITELVERDEDIGER EN DE RECORDKAMPIOEN Met zeven eindzeges ging de overwinning van de illustere landencompetitie het vaakst naar Argentinië, de huidige nummer vier van de wereldranglijst. Vooral de laatste jaren was de Champions Trophy een prooi voor de Argentijnen. Van de zeven meest recente edities wonnen ze er zes, waarvan de laatste drie. Een teken dat het format van veel wedstrijden in een korte tijd goed bij ze past, al presteren ze de laatste jaren niet meer zo goed als in de gloriedagen van Luciana Aymar. Op het WK in Londen stelden Las Leonas teleur met hun  uitschakeling in de kwartfinale tegen Australië , nadat ze het publiek wel een prachtige wedstrijd  in de achtste finale tegen Nieuw-Zeeland hadden voorgeschoteld. Tijdens de Hockey World League Final in Auckland driekwart jaar eerder imponeerde Argentinië met drie overwinningen in de poulefase, maar ging het al in de kwartfinale ten onder. De Argentijnen blijven natuurlijk een gevaarlijke ploeg, met vooral voorin een hoop wapens. Niet voor niets waren de Argentijnen het afgelopen jaar een van de landen die na Nederland de meeste kansen creëerden. Ze komen nagenoeg op volle oorlogssterkte naar China en nemen in vergelijking met de WK-selectie dertien dezelfde speelsters mee. Onder hen natuurlijk aanvoerder Delfina Merino, die in de eerste competitiehelft in het tenue van SCHC acht keer scoorde. Maar ook de behendige Maria Ortiz, het talent Lucina von der Heyde, Oranje-Rood-speelster Maria Granatto, de sterke Florencia Habif en de 33-keepster Belen Succi zijn van de partij. Strafcornerspecialiste Noel Barrionuevo is na het WK gestopt en de teruggekeerde Carla Rebecchi, moeder geworden nadat ze in februari 2017 na 290 interlands afscheid van de nationale ploeg nam, is niet in de selectie voor de Champions Trophy opgenomen. Argentinië. Foto: Koen Suyk GROOT-BRITTANNIË – DE GEVALLEN GROOTMACHT Als olympisch kampioen van Rio de Janeiro in 2016 kwalificeerde Groot-Brittannië zich voor de laatste editie van de Champions Trophy. Tijdens het WK in Londen bleek dat van de klasse van de gouden generatie, die in 2015 onder de vlag van Engeland Europees kampioen werd, weinig meer over is. Het was op het wereldkampioenschap een fitte ploeg met als belangrijkste wapen een snelle omschakeling, maar verder zat er geen gedachte achter hun spel. In de poulefase van het WK stelde Engeland voor eigen publiek teleur met gelijke spelen tegen India (1-1) en de Verenigde Staten (1-1). Vervolgens wonnen de Engelsen wel met 1-0 van de latere finalist Ierland, waardoor ze zichzelf – na de gewonnen cross-over – veroordeelden tot een kwartfinale met Nederland.  Die wedstrijd verloren ze kansloos met 2-0 . In China moet Groot-Brittannië het zonder haar twee beste speelsters doen. Maddie Hinch geniet bij de nationale ploeg van een sabbatical en aanvoerder Alex Danson botste tijdens haar vakantie met haar hoofd tegen een betonnen stoel waarbij ze een hersenschudding opliep. Het is de vraag of de Britten, met zes overgebleven speelsters van Rio en vier toernooidebutanten, in Changzhou de stijgende lijn kunnen inzetten. Engeland op het WK. Op de Champions Trophy nemen ze deel onder de vlag van Groot-Brittannië. Foto: WorldSportPics/Frank Uijlenbroek AUSTRALIË – MAAKTE HET NEDERLAND MOEILIJK OP HET WK Door het missen van de Hockey World League Final in Nieuw-Zeeland stond het Australische vrouwenteam er eind 2017 slecht voor. Maar tijdens het WK kwamen de Aussies opeens weer verrassend goed voor de dag. Hun grootste prestatie was het verslaan van Argentinië in de kwartfinale , nadat ze als groepswinnaar de cross-overs over mochten slaan. Bovendien waren ze het enige land dat in de buurt van een overwinning op Nederland kwam. In de halve finale hadden de Oranje Dames shoot-outs nodig om te winnen van Australië, dat zes minuten voor tijd uit een strafcorner op gelijke hoogte kwam (1-1). Een krachtsinspanning die de Hockeyroos uiteindelijk wellicht de bronzen medaille kostten. In de strijd om de derde plek werd met 3-1 van Spanje verloren. Keepster Rachel Lynch was degene die de Aussies in de wedstrijd tegen Nederland op de been hield. In Changzhou is zij weer van de partij, net als elf van haar teamgenoten die ook op het WK actief waren. De ploeg is een mix van jong en oud. Zeven speelsters hebben meer dan honderd interlands op hun naam staan, Jody Kenny en Emily Smith meer dan tweehonderd en drie speelsters maken hun debuut op een internationaal toernooi. Gezamenlijk mogen zij laten zien of de knappe prestatie in Londen eenmalig was of structureel is. Australië. Foto: WorldSportPics/Rodrigo Jaramillo JAPAN – DE NIEUWELING AAN HET FRONT Als nummer veertien van de wereldranglijst is Japan het laagst geklasseerde land van deze Champions Trophy, traditiegetrouw het domein van de top zes van de wereld. Met hun wildcard zijn de Japanners door wereldhockeybond FIH beloond voor hun ontwikkeling van de laatste jaren. Met het oog op de Olympische Spelen van 2020 in Tokio bouwen de Japanners aan een ploeg die over twee jaar moet zien te presteren voor eigen publiek. Niets voor niets krijgt Shihori Oikawa van Oranje-Rood, opgenomen in de selectie van de Champions Trophy, de vrijheid van de Japanse hockeybond om zich in Nederland te ontwikkelen. Op het WK in Londen deden de Japanners het beter dan de uitschakeling in de groepsfase doet vermoeden. In hun eerste twee wedstrijden, waarin ze nipt van Australië (3-2) verloren en knap van Nieuw-Zeeland (2-1) wonnen, hockeyden de Japanners verrassend goed. In het derde en beslissende groepsduel presteerden ze met een 6-3 nederlaag tegen België slecht op het moment suprême. Een paar weken later herpakte Japan zich op de Asian Games in Jakarta. In de finale werd met 2-1 gewonnen van India , het team dat gecoacht wordt door de Nederlander Sjoerd Marijne. Daarmee was Japan voor het eerst sinds 36 jaar de beste van Azië. Voor de eindzege in de Champions Trophy lijkt het nog te vroeg, maar wellicht kan Japan stunten in een paar wedstrijden in de poulefase. Japan. Foto: WorldSportPics/Frank Uijlenbroek CHINA – DE UNDERDOG MET DE STEUN VAN HET THUISPUBLIEK Tien jaar na de van Nederland verloren finale op de Olympische Spelen van 2008 in Beijing is China afgezakt naar de elfde positie op de wereldranglijst. Onder leiding van de Duitse bondscoach Jamilon Mülders zijn de Chinezen bezig aan een uitermate zwak jaar en geen glimp meer van de ploeg met wie Nederland in het verleden weleens moeite had. Op het WK won Nederland in de poulefase kinderlijk eenvoudig met 7-1 van de Aziatische ploeg. Tegen Zuid-Korea speelde China een van de slechtste wedstrijden van het toernooi (1-1). Tijdens het WK lieten de Chinezen tien van hun beste speelsters thuis, omdat ze de Asian Games een maand later belangrijker vonden. Daar konden ze zich kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Maar dat deden ze niet. Door een nederlaag tegen India (1-0) liepen ze de finale mis en eindigden ze als derde. In Changzhou krijgt China kans op eerherstel. Mülders heeft gekozen voor een internationaal onervaren ploeg, van wie slechts vier speelsters meer dan honderd interlands hebben gespeeld. Nu moet blijken of ze voor eigen publiek boven zichzelf kunnen uitstijgen. China. Foto: Koen Suyk NEDERLAND – DE TITELFAVORIET Met negen nieuwe speelsters in de selectie ten opzichte van het gewonnen wereldkampioenschap gaat Nederland – de nummer één van de wereld – op jacht naar de eerste eindzege van de Champions Trophy sinds 2011. Bij winst van deze laatste editie van het landentoernooi komen de Oranje Dames op gelijke hoogte met Argentinië, dat de Champions Throphy zeven keer won. Een makkelijke opgave wordt het waarschijnlijk niet. In vergelijking met het WK in Londen heeft Nederland veel minder voorbereidingstijd gehad en bovendien treedt het met een minder ervaren ploeg aan. Het is niet realistisch om hetzelfde, prachtige combinatiehockey van de Oranje Dames te verwachten als dat waarmee ze in Londen vrijwel elke tegenstander van de mat speelden. De dribbels van Lidewij Welten, de passjes van Carlien Dirkse van den Heuvel en de gepassioneerde vechtersmentaliteit van Kitty van Male zijn de belangrijkste wapens die Nederland in China moet missen. Dat neemt niet weg dat Oranje met een sterke selectie aantreedt en favoriet voor de eindzege is. Bondscoach Alyson Annan heeft naar de buitenwereld toe haar vertrouwen in de groep uitgesproken en duidelijk gemaakt dat ze voor de winst gaan . Het is vooral interessant om te zien hoe de compleet nieuwe voorhoede met Ginella Zerbo, Maxime Kerstholt en Margot Zuidhof zich staande houdt in een internationaal toernooi, een tree hoger dan de Hoofdklasse. Bovendien wordt de strafcorner van Yibbi Jansen internationaal getest en maken Renée van Laarhoven en Marijn Veen hun debuut in Oranje. Allemaal mogen ze laten zien of ze zijn opgewassen tegen het geweld van landen als Argentinië en Australië. Nederland op het gewonnen WK in Londen. Foto: Koen Suyk Het bericht Vooruitblik Champions Trophy: Nederland favoriet verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Aanvoerder De Goede ziet dat Chinezen nu om Oranje lachen

Nederlands Elftal

15/11/2018

Een Chinese local die deze week met z’n auto langs de wandelende Oranje Dames reed, vond het zo bijzonder om Europeanen te zien dat hij z’n auto meteen aan de kant van de weg zette. Hij draaide z’n raampje open en maakte snel een foto. De Oranje Dames zijn in Changzhou een soort bezienswaardigheid, weet Eva de Goede, aanvoerder van Nederland op de Champions Trophy. ‘Wij vinden alle Chinezen op elkaar lijken. Als ze in Europa zijn, moeten we altijd een beetje lachen om hoe ze zich gedragen. Nu is het andersom. Lachen de mensen om ons in plaats van wij om hen’, zegt de 29-jarige De Goede (200 interlands) donderdag in het spelershotel, dat pal naast het hockeycomplex ligt. ‘Ze zijn allemaal hartstikke aardig. Als je nĭ hăo (hallo, red.) zegt, reageren ze heel vriendelijk. Alleen blijven sommigen je ongegeneerd aanstaren of foto’s of filmpjes van je maken. Geen idee wat ze zo bijzonder aan ons vinden. Je gaat bijna denken dat er echt iets geks aan ons te zien is. Wij vinden dat wij normaal zijn, zij vinden dat zij normaal zijn. Dat merk je nu.’ Het veld waarop vanaf zaterdag de laatste editie van de Champions Trophy wordt gespeeld. De Goede draagt de aanvoerdersband Voor De Goede is het de tweede keer dat ze een toernooi in China speelt. In 2008 veroverde ze op 19-jarige leeftijd op de Olympische Spelen in Beijing goud. Daarna groeide ze uit tot een van de meest ervaren internationals. Zaterdag in de eerste poulewedstrijd tegen Japan draagt ze de aanvoerdersband. Het is voor haar de tweede keer dat ze aanvoerder van Oranje is. Tijdens de Hockey World League Final in Argentinië in 2015, toen Maartje Paumen met het oog op de Olympische Spelen ruim een halfjaar later rust kreeg , rouleerde de band tussen meerdere speelsters. De Goede droeg hem in haar honderdvijftigste interland, tegen Duitsland. Nu zit hij het hele toernooi om haar arm, weet ze sinds Alyson Annan haar met Margot van Geffen en Caia van Maasakker bijeen riep. De drie oudsten van de huidige selectie kregen van de bondscoach te horen dat De Goede deze Champions Trophy, bij afwezigheid van Carlien Dirkse van den Heuvel, aanvoerder is. Van Geffen en Van Maasakker zijn vice-aanvoerder. View this post on Instagram De Oranje Dames hebben hun eerste training op Chinese bodem achter de rug! #hct2018 . @anneveenendaal A post shared by OranjeHockey (@oranjehockey) on Nov 14, 2018 at 1:42am PST Korte voorbereiding in vergelijking met het WK ‘Natuurlijk is het supermooi om aanvoerder van het Nederlands team te zijn. Ik vind het een grote eer. Maar verder verandert er niet zoveel. Ik ga me niet ineens anders gedragen. Ik blijf gewoon mezelf’, zegt De Goede, die bij haar club Amsterdam ook aanvoerder is. De Goede merkt dat de selectie jonger is dan het team waarmee ze in augustus wereldkampioen werd in Londen . ‘Toen hadden we in de voorbereiding richting het WK al veel tijd met elkaar doorgebracht. Nu heb ik sommige meiden nog helemaal niet veel gesproken. Dat komt omdat we vanwege de grote trainingsgroep eerst in twee teams en daarna slechts een paar keer met de Champions Trophy-selectie hebben getraind. Ik wil niet zeggen dat het daarom niet gaat lukken. Wij zijn Nederland, we hebben veel talent en willen altijd het beste in onszelf en elkaar naar boven halen. Dus ik heb er veel vertrouwen in. Maar het is wel anders dan op het WK.’ Een blik op de hoofdtribune van het Wujin Hockey Stadium tijdens een training van Argentinië. We zitten echt in de middle of nowhere. Er is hier helemaal niks te doen. Eva de Goede Een ander verschil is de locatie waar het spelershotel zich bevindt. In Londen sliepen de Oranje Dames in Stratford, een hippe wijk die met z’n vele winkels en koffietentjes vooral op rustdagen voldoende afleiding bood. In het niet-toeristische Changzhou, met drie-en-een-half miljoen inwoners één van de kleinere steden van China, is dat anders. Het Wujin Hockey Stadium en het naast gelegen spelershotel resideren helemaal buiten de stad, afgezonderd van de bewoonde wereld. Zelfs een supermarkt is in geen velden of wegen te bekennen. ‘We zitten echt in de middle of nowhere . Er is hier helemaal niks te doen. Gelukkig was ons dat van tevoren al verteld’, zegt De Goede, die blij is dat het aantal rustdagen (drie) stukken minder is dan tijdens het WK. Toen waren het er wel eens vier achter elkaar. ‘Dinsdagmiddag zijn we aangekomen. Onze dagen bestaan hier vooralsnog vooral uit eten, slapen en trainen. Met name het eten is een uitdaging. Vooral met vlees moeten we oppassen. Daar kunnen dingen in zitten die op de dopinglijst staan. We doen voorzichtig en eten vooral brood, pasta’s, noedels en groentes. Verder gaat alles goed. Wat mij betreft mag het toernooi beginnen.’ Het bericht Aanvoerder De Goede ziet dat Chinezen nu om Oranje lachen verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Champions Trophy 2000: Boomgaardt van schlemiel naar held

Nederlands Elftal

15/11/2018

‘Ageeth, je moet terug’, riep aanvaller Mijntje Donners naar Ageeth Boomgaardt. De linksachter sprintte terug naar haar positie achterin het veld, nadat ze vlak voor tijd bij de stand 2-2 in de finale van de Champions Trophy 2000 tegen Duitsland een strafbal mistte.  ‘Ik liep al balend weer richting eigen helft’, vertelt Boomgaardt, 192 interlands en 86 doelpunten, over het bizarre moment, achttien jaar geleden. ‘Maar de scheidsrechter oordeelde dat keepster Julia Zwehl te vroeg had bewogen. Ik moest de strafbal overnemen. Toen ging-ie er wel in. Maar ik zou niet meer weten hoe de bal erin ging en of ik hem anders nam dan de eerste keer.’ De benutte strafbal van Boomgaardt betekende de beslissing in de eindstrijd, die voor de Oranje Dames zo voortvarend was begonnen. Nederland kwam in een volgepakt Wagener Stadion al na vijf minuten op voorsprong via een doelpunt van Boomgaardt uit een strafcorner. Dertien minuten later was Dillianne van den Boogaard ook trefzeker uit de corner: 2-0. Maar nog voor de rust trok Duitsland de stand gelijk, dankzij twee goals van Nadine Ernsting-Krienke. Ageeth Boomgaard, Dillianne van den Boogaard en Carole Thate wachten op het aangeven van de strafcorner. Foto: KNHB Mondiale hoofdprijs Het duel leek af te steven op een verlenging, toen de scheidsrechter vlak voor tijd na een overtreding naar de strafbalstip wees. Vlak nadat Boomgaardt de tweede strafbal benutte, volgde het eindsignaal. De 3-2 winst betekende eindelijk weer eens een mondiale hoofdprijs voor de Oranje Dames. Hoewel de ploeg in 1995 en 1999 Europees kampioen werd, bleef in die jaren een gouden medaille op de Olympische Spelen, het WK of de Champions Trophy uit. Oranje Dames vieren feest na winnen Champions Trophy. Foto: KNHB Boomgaardt: ‘De Olympische Spelen en het WK zijn de grote toernooien en staan hoger in de lijst, maar de Champions Trophy is hockeyend gezien een mooi toernooi, met de zes sterkste landen ter wereld. Je speelt tegen de top van de wereld. Je kan binnen twee dagen de nummers één en twee van de wereld treffen. Dat geeft wel de zwaarte aan van het toernooi.’ Het Wagener geeft altijd een boost aan het Nederlandse team Ageeth Boomgaardt Dertien jaar na winst in de eerste editie won Oranje in 2000 opnieuw het zeslandentoernooi. In Amstelveen, net als in 1987. ‘Het is mooi om een toernooi thuis te spelen’, zegt Boomgaardt. ‘Het Wagener geeft altijd een boost aan het Nederlandse team. Het zit vol, zeker tijdens finales. Dat geeft iets extra’s.’ Die magie van een vol Wagener Stadion leek ook in 2000 een benodigde steun in de rug van de Oranje Dames. De ploeg van bondscoach Tom van ’t Hek pakte verrassend het goud. ‘Australië was de absolute nummer één. Maar die ploeg stond voor het eerst niet in de finale van de Champions Trophy. Dat was apart, omdat Australië alle toernooien won’, zegt Boomgaardt. Slechtste wedstrijd ooit De weg van Oranje naar goud kende die Champions Trophy de nodige hobbels. Het Nederlands elftal ging de Champions Trophy moeizaam van start. Een magere overwinning op Zuid-Afrika (3-2) werd gevolgd door een 3-0 zege op Nieuw-Zeeland. Daarna verloren de Oranje Dames van Argentinië (0-1), in wat door Van ’t Hek werd omschreven als ‘de slechtste wedstrijd die het Nederlands elftal ooit heeft gespeeld’. De ploeg richtte zich op en na winst op het onverslaanbaar geachte Australië (2-1) en aartsrivaal Duitsland (2-0) werd de eindstrijd gehaald, waarin Duitse dames opnieuw de tegenstander waren. Een finale waarin Boomgaardt in enkele minuten van schlemiel in held veranderde. ‘Het was een extreme ontknoping.’ Feest na de winst van de Champions Trophy met Minke Booij, Ageeth Boomgaardt en Miek van Geenhuizen. Foto: KNHB Statistieken Oranje Dames Champions Trophy 2000 Zuid-Afrika-Nederland 2-3 (1-1) ‘8 0-1 Van der Wielen ’20 1-1 Bentley ’43 2-1 Coetzee (sc) ’51 2-2 Van den Boogaard (sc) ’55 2-3 Donners (sc) Nederland-Nieuw-Zeeland 3-0 (2-0) ’21 1-0 Boomgaardt (sc) ’31 2-0 Moreira de Melo ’49 3-0 Van der Wielen Argentinië-Nederland 1-0 (0-0) ’60 1-0 Hernandez (sc) Nederland-Australië 2-1 (1-0) ’12 1-0 Deiters (sc) ’49 2-0 Van der Wielen (sc) ’56 2-1 Powell Nederland-Duitsland 2-0 (1-0) ’31 1-0 Van de Kieft ’39 2-0 Van der Wielen Nederland-Duitsland 3-2 (2-2) ‘5 1-0 Boomgaardt (sc) ’18 2-0 Van den Boogaard (sc) ’22 2-1 Ernsting-Krienke ’30 2-2 Ernsting-Krienke ’69 3-2 Boomgaardt (sb) Eindstand: 1.Nederland 2.Duitsland 3.Australië 4.Argentinië 5.Zuid-Afrika 6.Nieuw-Zeeland Lees ook: Champions Trophy 1987: Onaantastbaar Oranje moet benen uit het lijf lopen Oranje won 20 medailles in 21 deelnames aan de Champions Trophy Het bericht Champions Trophy 2000: Boomgaardt van schlemiel naar held verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Champions Trophy 1987: Onaantastbaar Oranje moet benen uit het lijf lopen

Nederlands Elftal

14/11/2018

De Oranje Dames bevestigden met de winst van de eerste editie van de Champions Trophy in 1987 nogmaals de hegemonie van Nederland in de hockeywereld in de jaren tachtig. Bij het toernooi in het Wagener Stadion spraken de cijfers dik in het voordeel van de Oranje Dames: vijf duels, vijf overwinningen en een doelsaldo van plus achttien. Het was de zesde opeenvolgende hoofdprijs voor Oranje, onder leiding van bondscoach Gijs van Heumen, nadat in 1981 de WK-finale na strafballen was verloren van West-Duitsland. Het roemrijke Oranje kende illustere speelsters als aanvoerder Marjolein Bolhuis-Eijsvogel, de rappe aanvaller Sophie von Weiler, strafcornerspecialist Lisanne Lejeune, Det de Beus, de keeper met de katachtige reflexen en Carina Benninga, de latere aanvoerder en lange tijd recordinternational van de Oranje Dames. Carina Benninga en Lisanne Lejeune wachten op het aangeven van de strafcorner. (c) KNHB ‘We wilden alles winnen’, zegt Benninga nu over het Nederlands elftal van de jaren tachtig. ‘Of het nu een oefenwedstrijd was of in dit geval de Champions Trophy. We waren zó gedreven. We waren op een bepaalde manier professioneel, maar we hadden ook veel plezier en liefde voor het spel.’ Tijdens de Champions Trophy in 1987 moesten we zo ontzettend veel lopen. Ik word nu nog moe als ik eraan denk Carina Benninga, aanvoerster van Oranje tijdens de Champions Trophy in 1987 De gouden medaille, omgehangen door toenmalig premier Ruud Lubbers, is niet meteen het eerste waaraan Benninga, 158 interlands en 25 doelpunten, denkt als ze de Champions Trophy van 1987 in herinnering brengt. Meters maken, lopen, dat is Benninga vooral bijgebleven. ‘Als we na de wedstrijd terugkwamen in het Novotel konden we elkaar alleen maar aankijken, zo moe waren we van het lopen. We hebben zo ontzettend veel gelopen. Tegen Zuid-Korea moest dat ook, om de ploeg fysiek bij te kunnen houden. Ik word nu nóg moe als ik eraan denk.’ Sophie von Weiler heeft gescoord. (c) KNHB Na acht edities bij Heren was in 1987 de Champions Trophy voor dames De Champions Trophy van 1987 in het Wagener Stadion was de eerste editie voor vrouwen, de mannen waren toen alweer toe aan hun achtste editie van het zeslandentoernooi dat in 1978 het levenslicht zag. Het evenement met de beste zes landen van de wereld, werd bedacht door Nur Khan , luchtmaarschalk en president van de Pakistaanse hockeybond. Bij de dames vulde de Champions Trophy in de cyclus EK, WK en Olympische Spelen het gat, waardoor de hockeysters ook elk jaar een groot toernooi konden afwerken met de sterkste tegenstanders. Benninga was blij met de toename van het aantal internationale wedstrijden: ‘Voor ons was het goed dat er een nieuw toernooi kwam. Het was niet alleen belangrijk om onszelf door te ontwikkelen, maar ook nodig voor de ontwikkeling van het vrouwenhockey. We speelden destijds alleen officiële interlands tijdens grote toernooien of als we twee neutrale scheidsrechters konden invliegen.’ Lisanne Lejeune en Carina Benninga blij na weer een overwinning. (c) KNHB Dubbeltoernooi in Amstelveen In 1987 speelden niet alleen de dames maar ook de heren de Champions Trophy in Amstelveen. Bij de mannen, waar acht in plaats van  zes landen meededen, won West-Duitsland. Benninga: ‘Het was een feest om het toernooi samen met de mannen af te werken. Je had nog meer het idee dat het toernooi echt leefde. Als team hadden we enorm veel plezier.’ Dat illustreert Benninga met de huldiging van de honderdste interland van Bolhuis-Eijsvogel na het duel met Canada, die uitgebreid met taart werd gevierd. Het onderlinge krachtsverschil in het damestoernooi was groot. Nederland opende tegen Groot-Brittannië met een 4-0 overwinning. Daarna werd Canada, de nummer drie van het WK van 1986, met 4-1 verslagen. Zuid-Korea, dat een jaar later olympisch zilver zou pakken, werd vervolgens met 5-0 aan de kant gezet en ook Nieuw-Zeeland was geen partij: 4-0. Zege op Australië In de laatste wedstrijd had Nederland genoeg aan een gelijkspel voor de eindzege. Australië, dat eveneens ongeslagen was, bood goed tegenstand. Oranje kwam met 2-0 voor, maar Australië knokte zich terug tot 2-2. Dankzij treffers van Lisanne Lejeune en Helen van der Ben trok Nederland alsnog met 4-2 aan het langste eind. Een paar maanden na het goud van de Champions Trophy wonnen de Oranje Dames de Europese titel. Maar de ploeg merkte toen al dat aan de hegemonie werd getornd. De finale tegen Engeland won Oranje pas na strafballen. Toen zeiden we al tegen elkaar: geniet ervan, want we gaan het moeilijk krijgen. Carina Benninga ‘Na die titel, zeiden we al tegen elkaar: geniet ervan, want we gaan het moeilijk krijgen. Nederland was leading in die tijd, maar ook andere landen maakten de slag’, zegt Benninga. Ze wijst daarbij op Australië en Zuid-Korea. Beide landen streden een jaar na de Champions Trophy om olympisch goud in Seoul. ‘Korea was al acht jaar in voorbereiding op die Spelen. Het werd voor ons de uitdaging om de concurrentie bij te houden.’ De suprematie van de Oranje Dames was na de wereldtitel in 1990 ten einde. Het duurde lang voordat Nederland mondiaal gezien weer de hoogste trede van het ereschavot zou betreden. In de jaren negentig volgde de periode waarin de Australische vrouwen met als goalgetter Alyson Annan – nu bondscoach van de Oranje Dames – het hockey met stevige hand regeerden. De Champions Trophy won Oranje pas weer in 2000. Statistieken Oranje Dames Champions Trophy 1987 Nederland-Groot-Brittannië 4-0 (2-0) ’23 1-0 Lejeune ’32 2-0 Bolhuis ’59 3-0 Lejeune ’70 4-0 Sibbing Nederland-Canada 4-1 (2-0) ’11 1-0 Bolhuis ’12 2-0 Benninga ’40 2-1 Ballantyne ’58 3-1 von Weiler ’70 4-1 Bolhuis Nederland-Zuid-Korea 5-0 (1-0) ‘6 1-0 van Doorn ’48 2-0 Lejeune ’49 3-0 von Weiler ’51 4-0 Bolhuis ’68 5-0 Bolhuis Nederland-Nieuw-Zeeland 4-0 (1-0) ’33 1-0 van Doorn ’41 2-0 Ohr ’55 3-0 van Doorn ’65 4-0 van der Ben Nederland-Australië 4-2 (2-0) ’23 1-0 von Weiler ’29 2-0 Lejeune ’46 2-1 Clement ’47 2-2 Pereira ’50 3-2 Lejeune ’59 4-2 Van der Ben Eindstand: 1. Nederland 2. Australië 3. Zuid-Korea 4. Canada 5. Groot-Brittannië 6. Nieuw-Zeeland Het bericht Champions Trophy 1987: Onaantastbaar Oranje moet benen uit het lijf lopen verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Van de Sanden: ‘We blijven met onze voeten op de grond bij Oranje’

Algemeen Nieuws

09/11/2018

Volgens Shanice van de Sanden blijft Oranje met de voeten op de grond na de 3-0 winst op Zwitserland, dat zegt ze in gesprek met NUsport.

Lees het hele bericht op Nu.nl

Deel dit artikel met anderen

Oranje-debutant Veen over het langste half uur uit haar leven

Nederlands Elftal

07/11/2018

Ze was aanvoerder van Jong Oranje, dat in september 2017 overtuigend goud veroverde op het EK-21 in Valencia. Maar de stap naar het grote Oranje bleef uit. Tot ze voor de groep van 45 werd geselecteerd en twee weken geleden door bondscoach Alyson Annan werd gebeld, die haar vertelde dat ze de Champions Trophy in China mag spelen. Hetzelfde goede nieuws kreeg haar huisgenoot Renée van Laarhoven. ‘Het was een gek moment. Ik zat in m’n eentje op m’n kamer’, vertelde Veen (21) deze week na de training van de Oranje Dames in het Wagener Stadion over het bewuste telefoontje. Ze woont in Utrecht in een studentenhuis met drie andere meiden, onder wie haar beste vriendin Van Laarhoven, met wie ze bij Kampong samenspeelde. Veen had er bewust voor gekozen het telefoontje van Annan, die ‘s ochtends tussen 9 en half 11 zou bellen, op haar kamer af te wachten. ‘Ik vond het zo geweldig. Maar Renée was nog niet gebeld.’ ‘ Gefeliciteerd , zei Alyson. Je mag mee . Ik zag het totaal niet aankomen. Dankjewel , zei ik. Ik vond het zo geweldig. Maar Renée was nog niet gebeld. Ze feliciteerde me, maar ik kon natuurlijk niet uitgebreid gaan staan te springen. Ik moest rustig blijven. Ik ga naar beneden, ontbijten. Renée ging mee. Pas een half uur later werd zij gebeld. Het was het langste half uur uit m’n leven.’ Marijn Veen op het WK Zaal met links Donja Zwinkels en rechts Fabienne Roosen. Foto: WorldSportPics/Frank Uijlenbroek Toen Van Laarhoven een oproep van Annan kreeg, liep ze met de telefoon in haar hand naar de gang. ‘Ik bleef stil in de woonkamer om te kijken of ik haar iets hoorde zeggen. Dankjewel, zei ze. Toen dacht ik: hé, dat zei ik net ook. Het was een bijzonder moment. We moesten het nog even binnen laten komen. We gaan onze eerste interland in China spelen op een groot toernooi. Ook nog eens samen. Daar krijg ik nu al kippenvel van.’ Overstap van Kampong naar Amsterdam Na het gewonnen EK met Jong Oranje werd Veen niet uitgenodigd voor de trainingsgroep van Annan, die zich voorbereidde op de HWL Final in Nieuw-Zeeland en het WK in Londen. Het was het jaar waarin Veen overstapte van Kampong naar Amsterdam. Ze had zich misschien nog verder kunnen ontwikkelen bij Kampong, in het nemen van verantwoordelijkheid en het worden van een leider. Maar ze koos ervoor zich in Amsterdam op te trekken aan internationals als Eva de Goede, Kelly Jonker en inmiddels oud-international Kitty van Male. Marijn Veen in duel met Pien van Nes afgelopen zondag in de gewonnen wedstrijd tegen hdm (2-6) waarin ze drie keer scoorde. Foto: Willem Vernes Ik had vroeger nog geen killermentaliteit. Nu sta ik elke training met Kitty van Male op het veld. Marijn Veen ‘Mijn doel was altijd het Nederlands team halen. Ik accepteerde het toen ik doorkreeg dat ik na Jong Oranje niet aan ging sluiten, maar ik zou er altijd alles aan blijven doen om er wel bij te komen. Ik richtte mijn focus op Amsterdam en wilde het daar goed gaan doen. Nu kan ik wel zeggen dat ik het afgelopen jaar veel heb geleerd. Ik had vroeger nog geen killermentaliteit. Nu sta ik elke training met Kitty van Male op het veld. Zij is daarin een groot voorbeeld. Als ik in de cirkel sta en de bal heb, roept ze keihard: ‘NIET PASSEN, SCHIETEN!’ Het werd een jaar waarin Veen niet obsessief met Oranje bezig wilde zijn, maar zichzelf wel wilde ontwikkelen. Ze besloot een aantal dingen anders te doen dan voorheen. Ze ging vaker naar de sportschool en begon beter op haar voeding te letten. Na het aanhoren van de ervaringen van Van Laarhoven nam ze ook een mental coach in de arm, met wie ze vooralsnog twee gesprekken voerde. ‘Ik wilde er alleen voor zorgen dat ik er zou staan als ik een kans zou krijgen. Dat ik niet zou denken: was ik maar eerder naar een mental coach gegaan. Was ik maar eerder op mijn voeding gaan letten. Gelukkig krijg ik die kans nu.’ Het bericht Oranje-debutant Veen over het langste half uur uit haar leven verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

De 8 mooiste foto’s van Oranje in Valencia

Nederlands Elftal

05/11/2018

In Valencia speelde het Nederlands elftal vijf interlands tijdens het gewonnen vierlandentoernooi. Voor hockey.nl maakte de talentvolle Spaanse fotograaf David Aliaga een paar schitterende foto’s van de Oranje Heren. Hieronder een selectie van enkele pareltjes. Als je op de foto klikt kun je ze uitvergroten. Sander de Wijn met de trofee van beste speler Verdediger Sander de Wijn was sinds het EK in Amstelveen in 2017 afwezig bij Oranje, vanwege zijn studie. Nu is hij weer terug en won hij meteen tijdens het vierlandentoernooi de trofee van beste speler. Hier loopt hij terug naar zijn teamgenoten van Oranje. De uitsnede is mooi, De Wijn is scherp, zijn klappende teamgenoten wat vervaagd, wat de diepte mooi weergeeft. Het ‘knusse’ stadion Virgen Del Carmen – Beteró in Valencia Nederland en Spanje kijken maandagavond 29 oktober richting de tribune van Valencia. Daarachter zie je dat er nog niet heel veel is qua accommodatie. Spitsen Jeroen Hertzberger en Mirco Pruyser Jeroen Hertzberger, met in zijn kielzog Mirco Pruyser. Dat was dit toernooi ook de rolverdeling wat betreft de doelpunten. Hertzberger wist liefst vier keer te scoren in vijf wedstrijden, Pruyser (84 interlands, 51 goals) kwam niet tot scoren. Dat is vrij uniek, met zijn goalmoyenne. Hij hikt ook tegen zijn 250ste goal in zijn loopbaan aan. Nog eentje en dan heeft hij die magische grens bereikt. Teamsport ziet er zo uit Hoog overleg tussen Robbert Kemperman, Thierry Brinkman, Billy Bakker, Mirco Pruyser en Sander de Wijn. . De hielen laten zien Aanvoerder Billy Bakker laat zijn Ierse tegenstander de hielen zien. Letterlijk. Benen van beide spelers lopen mooi synchroon met elkaar. Hockey Valencia is op het doek daarachter precies uitgelicht in de foto. Het beeld dat we niet wilden zien Dit is de foto die we nooit wilden zien. De bedrukte gezichten van Valentin Verga, Floris Wortelboer en teamarts Conny van Bentum zeggen genoeg. De schouder is weer uit de kom bij Wortelboer, de WK-droom is voor hem voorbij. Jeroen Hertzberger kijkt de toekomst in Aanvaller Jeroen Hertzberger kijkt – met de zon tegen in Valencia – de verte in. Hier kun je een mooi gedachtenballonnetje op loslaten. Wat denkt Hertzberger hier? De oldskool teamfoto Hier vinden we de kwaliteit van de foto niet eens zo geweldig, maar is het erg leuk om weer eens een ‘ouderwetse’ teamfoto in het goal te zien, zoals Meisjes C3 van Drachten die ook zou maken met elkaar. Alleen is het nu het Nederlands elftal. Er is altijd één teamgenoot die wat anders doet dan de anderen, in dit geval is dat Valentin Verga. Ook vragen we ons af wie de was deed bij Oranje, als we de korte broek van Jorrit Croon (achteraan, vierde van rechts) goed bekijken.   Alle foto’s: David Aliaga     Het bericht De 8 mooiste foto’s van Oranje in Valencia verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Trotse aanvoerder Bakker: ‘Laten elk duel beter spel zien’

Nederlands Elftal

04/11/2018

Het Nederlands elftal won zondag de finale van het vierlandentoernooi in Valencia met 3-2 van Spanje . Na afloop blikken bondscoach Max Caldas en de deze week voor het WK gekozen aanvoerder Billy Bakker terug op de toernooiweek in Spanje. Hoe staat Oranje er in de voorbereiding richting het aanstaande WK voor, hoe ver is Lars Balk in zijn herstel, hoe bevalt Bakker – een van de leiders van Oranje samen met Seve van Ass en Mink van der Weerden – het aanvoerderschap en hoezeer kijkt hij uit naar het spelen van het WK in de Indiase stad Bhubaneswar die hij goed kent vanwege zijn HIL-ervaring bij de Kalinga Lancers? Je ziet het in de video hierboven!   Het bericht Trotse aanvoerder Bakker: ‘Laten elk duel beter spel zien’ verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Nederland verslaat Spanje in heerlijke finale met 3-2

Nederlands Elftal

04/11/2018

De Oranje Heren hebben zondagmiddag in Valencia het vierlandentoernooi gewonnen door in de finale gastland Spanje met 3-2 te verslaan. Daarmee nam Nederland revanche op de 2-1 nederlaag in de openingswedstrijd van het toernooi tegen de Spanjaarden. De goals in de finale kwamen van Jeroen Hertzberger, Seve van Ass en Mink van der Weerden.  Topschutter Mink van der Weerden had het zaterdag na de gewonnen halve finale tegen Ierland al gezegd: Oranje was gebrand op revanche na de verliespartij eerder deze week tegen Spanje. En dat was te zien. Nederland opende sterk en creëerde al snel de twee eerste grote kansen van de wedstrijd. Spanje hield stand dankzij hun voortreffelijke keeper Quico Cortes, die na afloop van de finale gekroond werd tot beste doelman van het toernooi. Spanje toonde zich zondag voor eigen publiek wederom een zeer lastige tegenstander om tegen te spelen. Met veel jonge spelers uit een sterke lichting zochten de Spanjaarden na de druk van Oranje aan het begin zelf ook vol de aanval op. Uiteindelijk was het Nederland wat de score opende via een harde strafbal tegen de plank van Jeroen Hertzberger. Vijf minuten later trok Spanje de stand gelijk met een rake strafcorner van Albert Bertran. VALENCIA, SPAIN – 4 NOVEMBER : Twee Spanjaarden vol in de achtervolging op Billy Bakker (Foto: David Aliaga/Get Ready Images) Lang stond het gelijkspel niet op het scorebord want Seve van Ass tipte een hard ingeslagen pass van Valentin Verga vanuit de as van het middenveld twee minuten later handig achter keeper Cortes. Na de rust hetzelfde spelbeeld als in de eerste helft: twee teams die de aanval zochten. Dat leverde Spanje na zeven minuten spelen een goal op, nadat de scheidsrechter vrij gemakkelijk een strafbal had gegeven na een overtreding op een Spanjaard die over de achterlijn naar binnen wilden snijden. Ondanks hevig protest van Oranje, verschalkte Xavi Lleonart (ex-Bloemendaal) vanaf de strafbalstip keeper Pirmin Blaak. In de slotminuut van het derde kwart schonk Mink van der Weerden wederom dit toernooi de mannen van bondscoach Caldas de 3-2 voorsprong. En de overwinning zo bleek later. Zijn goal vanuit de strafcorner was winnend en alweer zijn zesde treffer deze week. Daarmee werd het strafcornerfenomeen uit Geldrop na afloop onderscheiden met de award voor topscorer van het toernooi. VALENCIA, SPAIN – 4 NOVEMBER : Met zes goals werd Mink van der Weerden uitgeroepen tot topscorer van het toernooi (Foto: David Aliaga/Get Ready Images) Spanje zocht hierna naar de gelijkmaker, maar Nederland bleek niet meer te verslaan. Elf Spaanse veldspelers in de laatste vier minuten van de wedstrijd in het veld werden vakkundig gepareerd door de mannen van Oranje. Aanvoerder Billy Bakker kon dan ook na afloop van het duel met een tevreden lach op zijn gezicht de beker van dit vierlandentoernooi in ontvangst nemen. VALENCIA, SPAIN – 4 NOVEMBER – Billy Bakker toont de beker van het vierlandentoernooi. Foto: David Aliaga/Get Ready Images) Bij Oranje speelde reservespeler Joep de Mol vandaag weer achter in de defensie. Dit toernooi maakte alle WK-selectiespelers, inclusief de reserves, speelminuten. Op Lars Balk na. Balk, hersteld van een lichte hamstringblessure, is nagenoeg wedstrijdfit en werd in Valencia rust gegund.  Sander de Wijn werd door de organisatie tijdens de huldiging verkozen tot beste speler. Een prestatie van formaat: dit waren de eerste interlands die de verdediger van Kampong speelde, na een lange afwezigheid bij Oranje vanwege zijn studie. VALENCIA, SPAIN – 4 NOVEMBER: Sander de Wijn met de award voor Beste Speler van het Toernooi (Foto: David Aliaga/Get Ready Images) Ierland pakt derde plek Eerder op de dag speelden Ierland en Engeland de wedstrijd om het brons. De wedstrijd eindigde in en 2-2 gelijkspel waarna Ierland via shootouts beslag legde op de derde plek. Zonder aanvoerder en keeper David Harte. Hij keek met zijn rechtervoet in het gips toe vanaf de zonnige tribune. Kampong-keeper Harte had zaterdag tijdens de warming-up van de halve finale tegen Nederland een hard ingeslagen bal van een teamgenoot vol op zijn hak gekregen en na controle in het ziekenhuis van Valencia bleek de voet gebroken. Dat zou mogelijk een streep door het WK betekenen voor de tweevoudig wereldkeeper van het jaar, maar een second-opinion bij zijn terugkomst in Nederland moet meer duidelijkheid brengen. Het bericht Nederland verslaat Spanje in heerlijke finale met 3-2 verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen

Kijk live de finale Nederland – Spanje vanaf 12.30 uur

Nederlands Elftal

04/11/2018

De finale van het vierlandentoernoooi tussen Nederland en Spanje is vanaf 12.30 uur hier live te volgen. De Oranje Heren wonnen zaterdagmiddag de halve finale van Ierland met 5-2 . Nederland speelde in de openingswedstrijd van het vierlandentoernooi in Valencia ook tegen Spanje. De ploeg van bondscoach Max Caldas verloor dat duel met 2-1 van de thuisploeg . Nederland won vervolgens alle resterende duels en is zondagmiddag ongetwijfeld gebrand op revanche. Het bericht Kijk live de finale Nederland – Spanje vanaf 12.30 uur verscheen eerst op Hockey.nl .

Lees het hele bericht op Hockey.nl

Deel dit artikel met anderen